زوال عقل

زوال عقل چیست؟

زوال عقل یک اصطلاح عمومی است که برای توصیف گروهی از علائم استفاده می‌شود. این علائم شامل کاهش مهارت‌های تفکری است که اغلب به عنوان توانایی‌های شناختی شناخته می‌شوند و به حدی شدید می‌شود که مانع از عملکرد روزانه فرد و توانایی او برای کار مستقل شود.

این کاهش می‌تواند بر حافظه، زبان، حل مسئله و سایر فرآیندهای تفکری تأثیر بگذارد. مهم است که درک کنید زوال عقل بخشی از پیری طبیعی نیست؛ بلکه تغییر غیرعادی در مغز را نمایان می‌کند.

علائم زوال عقل می‌تواند به طور قابل توجهی بر رفتار، احساسات و روابط تأثیر بگذارد. در حالی که از بین رفتن حافظه یک نشانه اولیه معمول است، اما تنها نشانه نیست.

نشانه‌های دیگر می‌تواند شامل دشواری در ارتباط برقرار کردن، مشکل در توانایی‌های فضایی، مشکلات در استدلال، چالش‌های برنامه‌ریزی و سازماندهی، و حتی تغییرات در شخصیت یا خلق و خو باشد. این تغییرات می‌تواند به طرق مختلفی بروز کند و گاهی اوقات منجر به سردرگمی یا عدم تعادل شود.

چندین وضعیت زمینه‌ای می‌تواند باعث زوال عقل شود و درک دلیل مشخص کلید تشخیص و مدیریت است. برخی از این شرایط می‌تواند منجر به علائم قابل برگشت شود، در حالی که دیگران پیشرفته هستند.

انواع زوال عقل

بیماری آلزایمر

بیماری آلزایمر شایع‌ترین نوع زوال عقل است که بخش قابل توجهی از موارد را شامل می‌شود. این یک اختلال مغزی پیشرفته است که به آرامی حافظه و مهارت‌های تفکری را از بین می‌برد و در نهایت، توانایی انجام وظایف ساده را از بین می‌برد. علت دقیق به طور کامل درک نشده است، اما شامل انباشت رسوبات پروتئینی غیرطبیعی در مغز است.

زوال عقل عروقی

زوال عقل عروقی دومین نوع شایع است. این زمانی اتفاق می‌افتد که جریان خون به قسمتی از مغز کاهش می‌یابد، که معمولاً به دلیل سکته یا سایر شرایطی است که بر عروق خون تأثیر می‌گذارد. این قطع جریان خون می‌تواند به سلول‌های مغزی آسیب برساند و منجر به کاهش شناختی شود. علائم می‌توانند به طور ناگهانی بعد از سکته یا به تدریج در طول زمان با انباشت آسیب عروقی بروز کنند.

زوال عقل با بدن‌های لویی (DLB)

زوال عقل با بدن‌های لویی (DLB) به وسیله رسوبات غیرطبیعی پروتئینی به نام آلفا-سینوکئین، که به عنوان بدن‌های لویی شناخته می‌شود، در مغز مشخص می‌شود. این رسوبات بر شیمی مغز تأثیر می‌گذارند و منجر به کاهش تفکر، استدلال و حافظه می‌شوند. افراد مبتلا به DLB اغلب نوساناتی در هوشیاری و توجه، توهمات بینایی و علائم حرکتی پارکینسون مانند لرزش و سفتی را تجربه می‌کنند.

زوال عقل پیشانی-زمانی

زوال عقل پیشانی-زمانی (FTD) بر لوب‌های پیشانی و زمانی مغز تأثیر می‌گذارد که به طور کلی با شخصیت، رفتار و زبان مرتبط است. بر خلاف بیماری آلزایمر، از بین رفتن حافظه ممکن است واضح‌ترین نشانه اولیه نباشد. در عوض، افراد ممکن است تغییرات قابل توجهی در شخصیت، رفتار یا دشواری‌هایی در سخن‌وری و زبان را تجربه کنند.

علائم و نشانه‌های زوال عقل

زوال عقل وضعیتی است که بر تفکر، یادآوری و ارتباطات یک فرد تأثیر می‌گذارد. نشانه‌ها و علائم می‌تواند از فردی به فرد دیگر بسیار متفاوت باشد و اغلب به این بستگی دارد که چه چیزی علت زوال عقل است و کدام بخش از مغز بیشترین آسیب را دیده است.

نشانه‌های اولیه زوال عقل ممکن است ظریف باشد و گاهی اوقات به اشتباه به عنوان پیری طبیعی تلقی شود. با این حال، این علائم به تدریج بیش‌تر متوجه می‌شوند و می‌توانند بر زندگی روزمره تأثیر بگذارند.

تغییرات شناختی معمول شامل دشواری با حافظه، به ویژه یادآوری رویدادهای اخیر یا اطلاعات تازه یادگرفته شده است. افراد ممکن است همچنین در پیدا کردن کلمات درست هنگام صحبت کردن مشکل داشته باشند، در پیگیری مکالمات دچار مشکل شوند یا متوجه شوند که برنامه‌ریزی و سازماندهی وظایف برایشان سخت‌تر شده است. گم شدن در مکان‌های آشنا یا دشواری در حل مسائل نیز به طور مکرر گزارش می‌شود.

فراتر از تغییرات شناختی، علائم رفتاری و روانی می‌تواند بروز کند. این علائم ممکن است شامل تغییرات در خلق و خوی، مانند افزایش اضطراب، افسردگی یا تحریک‌پذیری باشد. برخی افراد ممکن است دچار بی‌قراری، سردرگمی درباره زمان یا مکان، یا تغییرات در شخصیت شوند. در برخی موارد، افراد ممکن است از فعالیت‌های اجتماعی کناره‌گیری کنند یا رفتارهایی از خود نشان دهند که به نظر غیرعادی می‌آید.

مهم است که توجه داشته باشید که این علائم ممکن است تدریجاً توسعه یابند. در حالی که از دست دادن حافظه یک علامت شناخته شده است، اما همیشه اولین علامت نیست. برای برخی از انواع زوال عقل، تغییرات در شخصیت یا دشواری در عملکردهای اجرایی مانند برنامه‌ریزی و سازماندهی ممکن است زودتر بروز کند.

چه عواملی باعث زوال عقل می‌شود؟

زوال عقل ناشی از آسیب یا از دست رفتن سلول‌های عصبی و اتصالات آن‌ها در مغز است. علائم خاصی که بروز می‌کند به شدت به نواحی آسیب‌دیده مغز و میزان آسیب بستگی دارد. مغز را به عنوان یک شبکه ارتباطی پیچیده در نظر بگیرید؛ وقتی بخشی از این شبکه مختل شود، پیام‌ها به درستی منتقل نمی‌شوند و منجر به بروز مشکلات در تفکر، حافظه، رفتار و احساسات می‌شود.

اگرچه مکانیزم‌های دقیق همچنان در حال تحقیق هستند، اما اکثر انواع زوال عقل شامل انباشت پروتئین‌های غیرطبیعی در مغز هستند. به عنوان مثال، در بیماری آلزایمر، پروتئین‌هایی به نام آمیلوئید و تاو پلاک‌ها و گره‌هایی را تشکیل می‌دهند که عملکرد سلول‌های مغزی را مختل کرده و در نهایت منجر به مرگ سلول‌ها می‌شوند.

در زوال عقل عروقی، آسیب به دلیل کاهش جریان خون به مغز تحت تأثیر سکته یا سایر مسائل مرتبط با عروق خون بروز می‌کند. سایر انواع، مانند زوال عقل با بدن‌های لویی، شامل رسوبات پروتئینی به نام بدن‌های لویی درون سلول‌های عصبی هستند.

مهم است که درک کنید که همه از دست رفتن حافظه زوال عقل نیست. برخی از شرایط ممکن است علائم مشابهی برای زوال عقل نشان دهند اما در واقع قابل برگشت هستند. این شرایط شامل:

• مشکلات تیروئیدی

• کمبود ویتامین (مانند B12)

• عوارض جانبی یا تداخلات دارویی خاص

• عفونت‌ها

• کم‌آبی بدن

• خونریزی زیرپوش (خونریزی زیر جمجمه)

• تومورهای مغزی

• هیدروسفالی با فشار طبیعی (انباشت مایع در مغز)

مهم‌ترین عامل خطر برای توسعه زوال عقل سن است که اکثر تشخیص‌ها در افراد بالای 65 سال انجام می‌شود. با این حال، عوامل دیگری نیز ممکن است نقش داشته باشند، از جمله تاریخچه خانوادگی زوال عقل، بیماری‌های قلبی عروقی مانند فشار خون بالا و دیابت، و حتی برخی از انتخاب‌های سبک زندگی.

مراحل زوال عقل

زوال عقل معمولاً به مراحل متمایز پیشرفت می‌کند، که نشان‌دهنده کاهش تدریجی عملکرد شناختی و توانایی انجام فعالیت‌های روزمره است. در حالی که پیشرفت دقیق در افراد مختلف متفاوت است و به نوع خاص زوال عقل بستگی دارد، یک چارچوب رایج این وضعیت را به سه مرحله عمده تقسیم می‌کند: اولیه، میانه و آخر.

• مرحله اولیه (زوال عقل خفیف): در این مرحله اولیه، علائم ممکن است ظریف باشند و بر زندگی روزمره تأثیر قابل توجهی نداشته باشند. افراد ممکن است زوال حافظه خفیفی، مشکل در پیدا کردن کلمات، یا چالش‌هایی در برنامه‌ریزی و سازماندهی را تجربه کنند.

  آن‌ها معمولاً هنوز می‌توانند کارهای خودمراقبتی مانند حمام کردن و لباس پوشیدن را مدیریت کنند، هرچند ممکن است برای برخی فعالیت‌ها، مانند مصرف دارو، به یادآوری نیاز داشته باشند. برخی افراد ممکن است این تغییرات را متوجه شوند، در حالی که دیگران ممکن است تا زمانی که این تغییرات بارزتر نشوند، آن‌ها را نشناسند.

• مرحله میانه (زوال عقل متوسط): با پیشرفت زوال عقل، نقص‌های شناختی و عملکردی بیشتر آشکار می‌شود. از دست دادن حافظه بدتر می‌شود و افراد ممکن است در شناسایی افرادی که به خوبی می‌شناسند یا مکان‌ها مشکل داشته باشند.

  تکمیل کارهای پیچیده به طور فزاینده‌ای دشوار می‌شود و آن‌ها ممکن است به کمک بیشتری در فعالیت‌های روزمره، از جمله بهداشت شخصی و آماده‌سازی غذا نیاز داشته باشند. عدم تعادل در زمان و مکان رایج است و تغییرات رفتاری مانند بی‌قراری یا اضطراب می‌تواند بروز کند.

• مرحله آخر (زوال عقل شدید): این پیشرفته‌ترین مرحله است که با کاهش شناختی قابل توجه و از دست دادن شدید توانایی‌های عملکردی مشخص می‌شود. افراد معمولاً به کمک تمام‌وقت برای تمام جنبه‌های زندگی روزمره، از جمله غذا خوردن، حمام کردن و لباس پوشیدن نیاز دارند.

  ارتباطات بسیار دشوار می‌شود و افراد ممکن است توانایی درک یا پاسخ به محیط خود را از دست بدهند. در این مرحله، فرد غالباً قادر به زندگی مستقل نخواهد بود و نیاز به مراقبت و نظارت مداوم دارد.

مهم است که توجه داشته باشید که برخی از مدل‌ها توصیف‌های دقیق‌تری از مراحل زوال عقل ، مانند مدل هفت مرحله‌ای را شامل می‌شوند که تجزیه و تحلیل دقیق‌تری از پیشرفت از تغییرات شناختی بسیار خفیف به نقص‌های شدید ارائه می‌دهد. ابزارهای ارزیابی مانند آزمون وضعیت روانی-مینی (MMSE) یا مقیاس وخامت جهانی (GDS) معمولاً برای کمک به توصیف مرحله زوال عقل استفاده می‌شوند، اگرچه این‌ها بخشی از یک فرآیند تشخیصی گسترده‌تر هستند.

زوال عقل چقدر سریع پیشرفت می‌کند؟

سرعت پیشرفت زوال عقل می‌تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. عوامل متعددی نقش دارند، از جمله نوع خاص زوال عقلی که فرد دارد، سلامت کلی او و حتی سنی که علائم برای اولین بار ظاهر می‌شوند. به عنوان مثال، برخی از انواع زوال عقل ممکن است کاهش تدریجی را در طول سال‌ها نشان دهند، در حالی که دیگران ممکن است سریع‌تر پیشرفت کنند.

به طور معمول، پزشکان چند نکته را برای اندازه‌گیری پیشرفت در نظر می‌گیرند. تست‌های شناختی، مانند MMSE، می‌توانند نمره‌ای ارائه دهند که در کمک به پیگیری تغییرات در طول زمان مفید است. نمره بین 24 و 30 معمولاً به عنوان نمره طبیعی در نظر گرفته می‌شود، در حالی که نمرات کمتر نشان‌دهنده علائم قابل توجه‌تر هستند. با پیشرفت زوال عقل، این نمرات تمایل به کاهش دارند.

نرخ تغییر می‌تواند تحت تأثیر نحوه تأثیر بیماری بر قسمت‌های مختلف مغز و نحوه واکنش فرد به مراقبت و حمایت قرار بگیرد.

گزینه‌های درمان زوال عقل

در حال حاضر درمانی برای بیشتر انواع زوال عقل وجود ندارد، اما روش‌های مختلفی وجود دارند که بر مدیریت علائم و بهبود کیفیت زندگی افراد و مراقبان آن‌ها تمرکز دارند. هدف اصلی درمان زوال عقل حمایت از رفاه و حفظ عملکرد روزانه به مدت طولانی‌ترین زمان ممکن است. تشخیص اولین مرحله است، زیرا به تعیین نوع خاص زوال عقل کمک می‌کند و برنامه مراقبت مناسب‌ترین را راهنمایی می‌کند.

داروها نقشی در مدیریت برخی از علائم زوال عقل ایفا می‌کنند. برای شرایطی مانند بیماری آلزایمر، داروهایی مانند مهارکننده‌های استیل‌کولین‌استراز (مانند دونپزیل) و آنتاگونیست‌های گیرنده NMDA (مانند ممانتین) ممکن است تجویز شوند. این داروها می‌توانند بهبود‌های ناچیزی در عملکرد شناختی، فعالیت‌های روزانه و وضعیت کلی بالینی، به ویژه در مراحل اولیه بیماری، ارائه دهند.

برای زوال عقل عروقی، مدیریت شرایط زمینه‌ای مانند فشار خون بالا و کلسترول نیز بخشی کلیدی از استراتژی درمان برای جلوگیری از آسیب بیشتر به مغز است. در برخی موارد، داروهای ضدافسردگی ممکن است برای پرداختن به علائم شدید افسردگی در صورت ناکافی بودن سایر روش‌ها استفاده شود.

علاوه بر داروها، درمان‌های غیر دارویی نیز جزء مهمی از مراقبت زوال عقل هستند. این‌ها می‌توانند شامل:

• برنامه‌های تحریک شناختی و فعالیت‌های ذهنی متاثر.

• فعالیت‌های متناسب با علایق شخصی که ممکن است رفتارهای چالش‌برانگیز را کاهش دهند.

• درمان‌های حمایتی مانند درمان یادآوری که ممکن است تأثیر مثبتی بر کیفیت زندگی و خلق و خو داشته باشد.

• فعالیت بدنی منظم که به نفع زندگی روزمره نشان داده شده است.

محیط‌های مراقبتی ویژه، مانند مراکز روزانه بزرگ‌سالان و واحدهای ویژه در خانه‌های سالمندان، نظارت ساختاری، تعامل اجتماعی و وعده‌های غذایی را ارائه می‌دهند. خدمات مراقبت در منزل می‌تواند حمایت یک به یک را در محیط آشنا و منزل فرد فراهم کند. مداخلات مراقبت تسکینی نیز در حال بررسی برای افزایش راحتی و مدیریت علائم برای افرادی با زوال عقل پیشرفته و خانواده‌هایشان است.

تحقیقات ادامه دارد به سوی روش‌های درمانی نوین، از جمله تحریک عصبی غیربرانگیز و درمان‌های بالقوه آینده. مراقبت مؤثر زوال عقل اغلب شامل ترکیبی از استراتژی‌های پزشکی، درمانی و حمایتی است که به نیازهای فردی تطبیق داده می‌شود.

چگونه می‌توان از زوال عقل پیشگیری کرد؟

اگرچه راهی تضمینی برای جلوگیری از زوال عقل به طور کامل وجود ندارد، اما تحقیقات به چندین انتخاب سبک زندگی اشاره دارد که ممکن است به طور قابل توجهی خطر زوال عقل را کاهش دهد یا شروع آن را به تأخیر بیندازد. تمرکز بر سلامت کلی، به ویژه سلامت مغز، به نظر می‌رسد کلیدی باشد. بسیاری از این استراتژی‌ها همچنین به بهبود رفاه عمومی کمک می‌کند.

چندین عامل شناسایی شده‌اند که ممکن است در خطر زوال عقل تأثیرگذار باشند. این شامل مدیریت سلامت قلبی عروقی، فعال ماندن از نظر ذهنی و جسمی، و حفظ یک رژیم غذایی سالم هستند. رسیدگی به نقص‌های حسی مانند کاهش بینایی و شنوایی نیز ممکن است نقشی ایفا کند.

در اینجا چند زمینه برای توجه وجود دارد:

• سلامت قلبی عروقی: شرایطی مانند فشار خون بالا، کلسترول بالا و دیابت با خطر بیشتری نسبت به زوال عقل مرتبط است. مدیریت این شرایط از طریق مراقبت پزشکی، دارو در صورت تجویز و تغییرات سبک زندگی مهم است. حفظ وزن سالم نیز به سلامت قلبی عروقی بهتر کمک می‌کند.

• رژیم غذایی: رژیمی غنی از میوه‌ها، سبزیجات، غلات کامل و چربی‌های سالم، مانند رژیم‌های مدیترانه‌ای یا رژیم‌های MIND، با عملکرد شناختی بهتر و به طور بالقوه خطر کمتری از زوال عقل مرتبط است. این رژیم‌ها معمولاً چربی‌های اشباع شده را محدود و بر روی غذاهای مغذی تمرکز می‌کنند.

• فعالیت‌های جسمی و ذهنی: ورزش منظم، به ویژه فعالیت‌های هوازی، به پشتیبانی از سلامت مغز کمک می‌کند. به همین ترتیب، شرکت در فعالیت‌های تحریک‌کننده ذهنی مانند مطالعه، حل معما یا یادگیری مهارت‌های جدید می‌تواند به حفظ عملکرد شناختی کمک کند. تعامل اجتماعی نیز به عنوان مفید تلقی می‌شود.

• عادات سبک زندگی: ترک سیگار نشان داده شده که خطر زوال عقل را کاهش می‌دهد. محدود کردن مصرف الکل و مدیریت استرس نیز توصیه می‌شود. رسیدگی به مسائل حسی، مانند تصحیح نقص‌های بینایی یا شنوایی، ممکن است به کاهش انزوا اجتماعی و فشار شناختی کمک کند.

مهم است که توجه داشته باشید که تحقیق در حال انجام است و در حالی که این عوامل سبک زندگی نویدبخش هستند، اما پیشگیری قطعی نیستند. مشاوره با متخصصان بهداشت برای مشاوره شخصی در مورد مدیریت سلامت و تغییرات سبک زندگی همیشه توصیه می‌شود.

زوال عقل چیست و چه چیزی نیست

زوال عقل یک وضعیت پیچیده است که بر بسیاری از افراد و خانواده‌هایشان تأثیر می‌گذارد. در حالی که فعلاً درمانی وجود ندارد، تحقیقات ادامه دارد تا راه‌های جدیدی برای درک، درمان و پیشگیری از آن پیدا کند. تمرکز بر مدیریت عوامل خطر مانند سلامت قلب، فعال ماندن و درگیر نگه‌داشتن مغز ممکن است به کاهش شانس توسعه برخی از انواع زوال عقل کمک کند.

برای افرادی که با زوال عقل زندگی می‌کنند، حمایت و مراقبت کلیدی است. این شامل کمک پزشکی، و همچنین حمایت از مراقبان و عزیزان است. با یادگیری بیشتر، می‌توانیم به سمت مراقبت بهتر و آینده‌ای با امید بیشتر برای همه افرادی که تحت تأثیر زوال عقل قرار دارند، حرکت کنیم.

منابع

1. گولیسانو، و.، مااگری، د.، بالترونس، م. آ.، فا، م.، آمانتو، آ.، پالmeri، آ.، د‌آدامیو، ل.، گراسی، س.، دویانند، د. پ.، هونیک، ل. س.، پوزو، د.، و آرانسیو، ا. (2018). نقش پروتئین‌های آمیلوئید-β و تاو در بیماری آلزایمر: نقد زنجیره آمیلوئید. نشریه بیماری آلزایمر: JAD، 64(s1)، S611–S631. https://doi.org/10.3233/JAD-179935

2. روچا کابررو، ف.، و موریسون، ای. ه. (2023). بدن‌های لویی. انتشارات استات‌پرلز. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK536956/

3. کرم، ای. س.، جانسون، م. ن.، و وینسلو، ب. (2025). ارزیابی زوال عقل مشکوک. پزشک خانواده آمریکایی، 112(6)، 657–667. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41533411/

4. میتchell، آ. ج. (2009). یک متا-analysis دقت معاینه وضعیت روانی-مینی در تشخیص زوال عقل و نقص شناختی خفیف. نشریه تحقیقات روانپزشکی، 43(4)، 411-431. https://doi.org/10.1016/j.jpsychires.2008.04.014

5. هیلی، ای. (2023). تأثیر رژیم غذایی MIND بر شناخت در افراد مبتلا به زوال عقل. نشریه بیماری‌های آلزایمر، 96(3)، 967-977. https://doi.org/10.3233/JAD-230651

سؤالات متداول

زوال عقل دقیقاً چیست؟

زوال عقل یک بیماری تنها نیست. این یک اصطلاح عمومی است که گروهی از علائم را توصیف می‌کند. این علائم شامل کاهش مهارت‌های تفکری است، مانند حافظه و حل مسئله که به قدری شدید می‌شود که فرد را در انجام امور روزمره به تنهایی دچار مشکل می‌کند. این فقط بر حافظه تأثیر نمی‌گذارد بلکه بر چگونگی ارتباط، استدلال و انجام کارهای روزمره فرد نیز تأثیر می‌گذارد.

آیا زوال عقل همان بیماری آلزایمر است؟

خیر، آن‌ها یکسان نیستند. بیماری آلزایمر شایع‌ترین علت زوال عقل است، اما تنها دلیل نیست. زوال عقل را به عنوان یک چتر بزرگ در نظر بگیرید و بیماری آلزایمر یکی از شرایط اصلی تحت این چتر است. سایر شرایط، مانند زوال عقل عروقی یا زوال عقل با بدن‌های لویی نیز تحت چتر زوال عقل قرار می‌گیرند.

چند نشانه معمول از اینکه کسی ممکن است دچار زوال عقل باشد چیست؟

نشانه‌های معمول شامل از دست دادن قابل توجه حافظه که بر زندگی روزمره تأثیر می‌گذارد، دشواری در پیدا کردن کلمات درست یا دنبال کردن مکالمات، مشکل در برنامه‌ریزی یا حل مسائل، گیج شدن در مکان‌های آشنا، و تغییرات در خلق و خوی یا شخصیت است. گاهی اوقات، افراد ممکن است در انجام کارهای آشنا یا ارزیابی فاصله‌های فیزیکی هم مشکل داشته باشند.

آیا زوال عقل قابل درمان است؟

در حال حاضر، بیشتر انواع زوال عقل قابل درمان نیستند. با این حال، برخی از علل علائم زوال عقل قابل درمان یا حتی برعکس هستند. برای بسیاری از انواع، درمان‌ها بر مدیریت علائم و بهبود کیفیت زندگی فرد متمرکز هستند. تحقیقات در حال انجام است تا درمان‌های بهتری و درمان‌های لازم را پیدا کند.

زوال عقل چگونه با گذشت زمان پیشرفت می‌کند؟

زوال عقل معمولاً با گذشت زمان بدتر می‌شود، اما این مورد برای هر کس متفاوت است. پزشکان معمولاً آن را به طور مرحله‌ای توصیف می‌کنند: مرحله اولیه (خفیف)، میانه (متوسط) و آخر (شدید). در مرحله اولیه، علائم ممکن است ظریف باشند. با پیشرفت آن، تفکر و کارهای روزمره بسیار دشوارتر می‌شود و در نهایت، فرد ممکن است نیاز به کمک مداوم برای فعالیت‌های ابتدایی داشته باشد.

چه عواملی باعث زوال عقل می‌شود؟

زوال عقل ناشی از آسیب به سلول‌های مغزی است. این آسیب می‌تواند به دلایل مختلفی رخ دهد، اما بیشتر به دلیل بیماری‌هایی است که به آرامی مغز را در طول زمان آسیب می‌زنند، مانند بیماری آلزایمر. علل دیگر شامل سکته مغزی، آسیب‌های سر و برخی شرایط پزشکی دیگر است که بر تأمین خون یا عملکرد مغز تأثیر دارند.

آیا راه‌هایی برای کاهش خطر ابتلا به زوال عقل وجود دارد؟

اگرچه هیچ راه قطعی برای پیشگیری از زوال عقل وجود ندارد، اما برخی از انتخاب‌های سبک زندگی ممکن است به کاهش خطر کمک کنند. این شامل ماندن فعال از نظر جسمی، خوردن غذایی سالم، مدیریت شرایطی مانند فشار خون بالا و دیابت، عدم استعمال سیگار، محدود کردن الکل، درگیر ماندن در فعالیت‌های اجتماعی، و فعالیت‌های ذهنی از طریق یادگیری یا چالش‌های تفکری است.

کی باید فردی برای علائم احتمالی زوال عقل به پزشک مراجعه کند؟

مهم است که اگر شما یا یکی از عزیزان تغییرات قابل توجهی در حافظه، تفکر یا رفتار را تجربه کردید که بر زندگی روزمره تأثیر می‌گذارد، به پزشک مراجعه کنید. تشخیص زودهنگام کلید است زیرا برخی از شرایطی که علائم مشابه زوال عقل دارند ممکن است قابل درمان باشند و تشخیص می‌تواند به برنامه‌ریزی بهتر و دسترسی به خدمات پشتیبانی کمک کند.