زوال عقل

دمانس چیست؟

دمانس یک واژه عمومی است که برای توصیف گروهی از علائم استفاده می‌شود. این علائم شامل کاهش مهارت‌های تفکر، که معمولاً به عنوان توانایی‌های شناختی شناخته می‌شوند، است که به اندازه‌ای شدید می‌شود که به زندگی روزمره فرد و توانایی او در عملکرد مستقل interfer می‌کند.

این کاهش می‌تواند بر حافظه، زبان، حل مسئله و دیگر فرآیندهای تفکری تأثیر بگذارد. مهم است که درک کنیم که دمانس یک بخش طبیعی از پیری نیست؛ بلکه نمایانگر تغییر غیرطبیعی در مغز است.

علائم دمانس می‌تواند به‌طور چشمگیری بر رفتار، احساسات و روابط تأثیرگذار باشد. در حالی که از دست دادن حافظه یک علامت ابتدایی رایج است، اما تنها علامت نیست.

دیگر نشانه‌ها می‌تواند شامل دشواری در ارتباطات، مشکلات با توانایی‌های فضایی، مشکلات در استدلال، چالش‌ها در برنامه‌ریزی و سازماندهی، و حتی تغییرات در شخصیت یا حالت روحی باشد. این تغییرات می‌تواند به شکلی متفاوت بروز کند، گاهی منجر به سردرگمی یا گیجی می‌شود.

چندین وضعیت زمینه‌ای می‌تواند سبب بروز دمانس شود، و فهمیدن علت خاص برای تشخیص و مدیریت بسیار مهم است. بعضی از این شرایط می‌توانند منجر به علائم معکوس شوند، در حالی که برخی دیگر پیشرفت کنند.

انواع دمانس

بیماری آلزایمر

بیماری آلزایمر رایج‌ترین نوع دمانس است و بخش قابل توجهی از موارد را شامل می‌شود. این یک اختلال مغزی پیشرفته است که به آرامی حافظه و مهارت‌های تفکر را از بین می‌برد و در نهایت توانایی انجام کارهای ساده را تحت تأثیر قرار می‌دهد. علت دقیق به‌طور کامل درک نشده است، اما شامل تجمع رسوبات غیرطبیعی پروتئینی در مغز است.

دمانس عروقی

دمانس عروقی دومین نوع رایج است. این زمانی اتفاق می‌افتد که جریان خون به بخش‌های مغز کاهش می‌یابد، معمولاً به دلیل سکته‌ها یا شرایط دیگر که به عروق خونی آسیب می‌زنند. این قطع خونرسانی می‌تواند به سلول‌های مغز آسیب بزند و منجر به کاهش توانایی‌های شناختی شود. علائم می‌تواند به‌طور ناگهانی پس از یک سکته ظاهر شود یا به تدریج در اثر تجمع آسیب به عروق خونی توسعه یابد.

دمانس با اجسام لوئی (DLB)

دمانس با اجسام لوئی (DLB) با رسوبات غیرطبیعی از یک پروتئین به نام آلفا-سینوکلئین، شناخته شده به عنوان اجسام لوئی، در مغز مشخص می‌شود. این رسوبات بر شیمی مغز تأثیر می‌گذارد و منجر به کاهش تفکر، استدلال و حافظه می‌شود. افرادی که DLB دارند اغلب نوساناتی در هوشیاری و توجه، توهمات بینایی و علائم حرکتی پارکینسونی مانند لرزش و سفتی را تجربه می‌کنند.

دمانس پیشانی-زمانی

دمانس پیشانی-زمانی (FTD) بر لوب‌های پیشانی و زمانی مغز تأثیر می‌گذارد، که معمولاً با شخصیت، رفتار و زبان مرتبط هستند. بر خلاف بیماری آلزایمر، از دست دادن حافظه ممکن است بارزترین علامت اولیه نباشد. به جای آن، افراد ممکن است تغییرات قابل توجهی در شخصیت، رفتار یا دشواری با گفتار و زبان را تجربه کنند.

علائم و نشانه‌های دمانس

دمانس وضعیتی است که بر چگونگی تفکر، به خاطر سپاری و ارتباط یک فرد تأثیر می‌گذارد. علائم و نشانه‌ها می‌تواند به شدت از یک فرد به فرد دیگر متفاوت باشد و معمولاً به آنچه که باعث دمانس می‌شود و کدام بخش از مغز تحت تأثیر قرار گرفته است، بستگی دارد.

علائم اولیه دمانس ممکن است ظریف باشد و گاهی ممکن است با پیری طبیعی اشتباه گرفته شوند. با این حال، آنها تمایل دارند که با گذشت زمان بیشتر مشخص شوند و می‌توانند به زندگی روزمره اخلال وارد کنند.

تغییرات شناختی رایج شامل دشواری در حافظه، به ویژه به خاطر سپردن حوادث اخیر یا اطلاعاتی که به تازگی آموخته‌اند. افراد ممکن است همچنین در پیدا کردن کلمات مناسب هنگام صحبت کردن، در پیگیری مکالمات مشکل داشته باشند، یا در برنامه‌ریزی و سازماندهی وظایف دشواری داشته باشند. گم شدن در مکان‌های آشنا یا مشکلات با حل مسئله نیز به طور مکرر گزارش می‌شود.

علاوه بر تغییرات شناختی، علائم رفتاری و روانی نیز ممکن است بروز کند. این می‌تواند شامل تغییرات در حالت روحی، مانند افزایش اضطراب، افسردگی، یا تحریک‌پذیری باشد. برخی افراد ممکن است دچار بی‌قراری، گیجی درباره زمان یا مکان، یا تغییرات در شخصیت شوند. در برخی موارد، افراد ممکن است از فعالیت‌های اجتماعی کناره‌گیری کنند یا رفتارهایی از خود نشان دهند که انگار غیرعادی است.

مهم است که درک کنیم که این علائم می‌توانند به تدریج توسعه یابند. در حالی که از دست دادن حافظه یک علامت شناخته شده است، اما همیشه اولین علامت نیست. برای انواع خاصی از دمانس، تغییرات در شخصیت یا دشواری با کارکردهای اجرایی مانند برنامه‌ریزی و سازماندهی ممکن است زودتر ظاهر شوند.

علت دمانس چیست

دمانس ناشی از آسیب یا از دست دادن سلول‌های عصبی و اتصالات آنها در مغز است. علائم خاصی که بروز می‌کند به شدت به اینکه کدام نواحی مغز تحت تأثیر قرار دارد و شدت آسیب بستگی دارد. مغز را می‌توان به‌عنوان یک شبکه پیچیده ارتباطی تصور کرد؛ زمانی که قسمت‌هایی از این شبکه مختل می‌شود، پیام‌ها نمی‌توانند به‌درستی منتقل شوند و منجر به مشکلاتی در تفکر، حافظه، رفتار و احساسات می‌شود.

در حالی که مکانیزم‌های دقیق هنوز در حال تحقیق هستند، بیشتر اشکال دمانس شامل انباشت پروتئین‌های غیرطبیعی در مغز هستند. به‌عنوان مثال، در بیماری آلزایمر، پروتئین‌هایی به نام آمیلوئید و تاو تشکیل پلاک‌ها و گره‌هایی می‌دهد که عملکرد سلول‌های مغز را مختل و در نهایت منجر به مرگ سلولی می‌شود.

در دمانس عروقی، آسیب به دلیل کاهش خونرسانی به مغز اتفاق می‌افتد، معمولاً بر اثر سکته‌ها یا مشکلات دیگر با عروق خونی. انواع دیگر، مانند دمانس با اجسام لوئی، شامل رسوبات پروتئینی به نام اجسام لوئی درون سلول‌های عصبی است.

مهم است که درک کنیم که نه تمام از دست دادن حافظه دمانس است. برخی از شرایط می‌توانند علائم دمانس را شبیه‌سازی کنند اما واقعاً معکوس‌پذیر هستند. این شامل:

• مشکلات تیروئید

• کمبود ویتامین (مانند B12)

• عوارض جانبی یا تداخلات برخی داروها

• عفونت‌ها

• کم آبی بدن

• خونریزی تحت‌خاکی (خونریزی زیر جمجمه)

• تومورهای مغزی

• هیدروسفالی فشار طبیعی (تجمع مایع در مغز)

مهم‌ترین عامل خطر برای توسعه دمانس سن است، با بیشترین تشخیص‌ها در افراد بالای 65 سال. با این حال، عوامل دیگر نیز می‌توانند نقش داشته باشند، از جمله سابقه خانوادگی دمانس، بیماری‌های قلبی عروقی مانند فشار خون بالا و دیابت، و حتی برخی از انتخاب‌های زندگی.

مراحل دمانس

دمانس معمولاً به‌عنوان پیشرفتی در مراحل معین درک می‌شود، که نشان‌دهنده کاهش تدریجی در عملکرد شناختی و توانایی انجام فعالیت‌های روزانه است. در حالی که پیشرفت دقیق در میان افراد متفاوت است و به نوع خاص دمانس بستگی دارد، یک چارچوب عمومی این وضعیت را به سه مرحله اصلی تقسیم می‌کند: مراحل اولیه، میانه و نهایی.

• مرحله اولیه (دمانس خفیف): در این مرحله اولیه، علائم ممکن است ظریف باشد و ممکن است تأثیر بسزایی بر زندگی روزمره نگذارد. افراد ممکن است دچار نقص‌های خفیف در حافظه، مشکل در پیدا کردن کلمات، یا چالش‌هایی با برنامه‌ریزی و سازماندهی باشند.

  آنها معمولاً هنوز می‌توانند کارهای خودمراقبتی مانند استحمام و لباس پوشیدن را انجام دهند، اگرچه ممکن است نیاز به یادآوری برای برخی فعالیت‌ها، مانند مصرف دارو، داشته باشند. برخی افراد ممکن است این تغییرات را متوجه شوند، در حالی که برخی دیگر ممکن است تا زمانی که تغییرات بیشتر بارز نشود، آنها را تشخیص ندهند.

• مرحله میانی (دمانس متوسط): با پیشرفت دمانس، اختلالات شناختی و عملکردی بیشتر نمایان می‌شوند. از دست دادن حافظه بدتر می‌شود، و افراد ممکن است در شناخت افراد یا مکان‌های آشنا مشکل داشته باشند.

  انجام کارهای پیچیده به‌طور فزاینده‌ای دشوار می‌شود، و آنها ممکن است به کمک بیشتری در عادت‌های روزانه، از جمله بهداشت شخصی و تهیه غذا، نیاز داشته باشند. بی‌نظمی درباره زمان و مکان متداول است، و تغییرات رفتاری مانند بی‌قراری یا اضطراب ممکن است بروز کند.

• مرحله نهایی (دمانس شدید): این پیشرفته‌ترین مرحله است که با کاهش شدید شناختی و از دست دادن عمیق قابلیت‌های عملکردی مشخص می‌شود. افراد معمولاً به کمک کامل در تمام جنبه‌های زندگی روزمره، از جمله غذا خوردن، استحمام و لباس پوشیدن، نیاز دارند.

  ارتباط بسیار دشوار می‌شود و افراد ممکن است توانایی درک یا پاسخ به محیط خود را از دست بدهند. در این مرحله، افراد معمولاً نمی‌توانند به صورت مستقل زندگی کنند و به مراقبت و نظارت مداوم نیاز دارند.

مهم است که توجه داشته باشید که برخی مدل‌ها مراحل دمانس را به شکلی دقیق‌تر توصیف می‌کنند، مانند مدل هفت مرحله‌ای، که یک تجزیه و تحلیل دقیق‌تری از پیشرفت از تغییرات بسیار خفیف شناختی تا اختلال شدید ارائه می‌دهد. ابزارهای ارزیابی مانند آزمون وضعیت ذهنی مینی‌مال (MMSE) یا مقیاس تخریب جهانی (GDS) اغلب برای کمک به توصیف مرحله دمانس مورد استفاده قرار می‌گیرند، با این حال اینها بخشی از یک فرایند تشخیصی جامع‌تر هستند.

سرعت پیشرفت دمانس چقدر است

سرعتی که دمانس پیشرفت می‌کند می‌تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. چندین عامل در این امر نقش دارند، از جمله نوع خاصی از دمانس که فرد دارد، سلامت کلی آنها، و حتی سنی که علائم برای اولین بار ظاهر می‌شوند. برای مثال، برخی از اشکال دمانس ممکن است کاهش تدریجی در طول سال‌ها نشان دهند، در حالی که دیگران می‌توانند سریع‌تر پیشرفت کنند.

به‌طور کلی، پزشکان به چندین مورد برای ارزیابی پیشرفت نگاه می‌کنند. تست‌های شناختی، مانند MMSE، می‌توانند نمره‌ای را ارائه دهند که به پیگیری تغییرات در طول زمان کمک می‌کند. نمره‌ای بین 24 و 30 به‌طور معمول طبیعی در نظر گرفته می‌شود، در حالی که نمرات پایین‌تر نشان‌دهنده علائم بیشتر است. با پیشرفت دمانس، این نمرات معمولاً کاهش می‌یابند.

نرخ تغییر می‌تواند تحت تأثیر نحوه آسیب بیماری به بخش‌های مختلف مغز و نحوه پاسخ فرد به مراقبت و حمایت قرار گیرد.

گزینه‌های درمان دمانس

اگرچه در حال حاضر درمانی برای بیشتر انواع دمانس وجود ندارد، رویکردهای مختلفی بر مدیریت علائم و بهبود کیفیت زندگی برای افراد و مراقبان آنها تمرکز دارند. هدف اصلی درمان دمانس حمایت از سلامت روانی و حفظ عملکرد روزمره برای مدت زمان ممکن است. تشخیص مرحله اول است، زیرا به تعیین نوع خاص دمانس کمک می‌کند و راهنمایی برای بهترین برنامه مراقبت می‌دهد.

داروها در مدیریت برخی علائم دمانس نقش دارند. برای شرایطی مانند بیماری آلزایمر، داروهایی مانند مهارکننده‌های کولین استراز (مانند دونپزیل) و آنتاگونیست‌های گیرنده NMDA (مانند ممانتین) ممکن است تجویز شوند. این داروها می‌توانند بهبودهای متوسطی در عملکرد شناختی، فعالیت‌های روزانه و وضعیت بالینی کلی ارائه دهند، به‌ویژه در مراحل اولیه بیماری.

برای دمانس عروقی، مدیریت شرایط زمینه‌ای مانند فشار خون بالا و کلسترول نیز بخشی کلیدی از استراتژی درمانی برای جلوگیری از آسیب بیشتر به مغز است. در برخی موارد، ممکن است از داروهای ضد افسردگی برای درمان علائم افسردگی شدید استفاده شود اگر روش‌های دیگر کافی نباشند.

علاوه بر داروهای تجویزی، درمان‌های غیر دارویی نیز بخش‌های مهمی از مراقبت از دمانس هستند. این می‌تواند شامل:

• برنامه‌های تحریک شناختی و فعالیت‌های ذهنی.

• فعالیت‌های سفارشی که با علایق شخصی هماهنگ باشد تا به‌طور بالقوه رفتارهای چالش‌برانگیز را کاهش دهد.

• درمان‌های حمایتی مانند درمان یادآوری، که ممکن است بر کیفیت زندگی و حالت روحی تأثیر مثبت بگذارد.

• فعالیت بدنی منظم، که نشان داده شده که برای زندگی روزمره مفید است.

مراکز مراقبت تخصصی، مانند مراکز روزانه بزرگسالان و واحدهای مخصوص در خانه‌های سالمندان، نظارت ساختاری، تعامل اجتماعی و وعده‌های غذایی را ارائه می‌دهند. خدمات مراقبت در منزل می‌توانند حمایت یک-به-یک در محیط آشنا خانه شخص فراهم کنند. مداخلات مراقبت تسکینی نیز در حال بررسی هستند تا راحتی و مدیریت علائم را برای کسانی که دمانس پیشرفته دارند و خانواده‌هایشان افزایش دهند.

تحقیقات به دنبال رویکردهای درمانی جدید، از جمله تحریک عصبی غیرتهاجمی و دیگر درمان‌های بالقوه آینده ادامه دارد. مراقبت مؤثر از دمانس اغلب شامل ترکیبی از استراتژی‌های پزشکی، درمانی و حمایتی است که به نیازهای فردی تطبیق داده شده‌اند.

چگونه از دمانس پیشگیری کنیم

اگرچه راهی قطعی برای پیشگیری کامل از دمانس وجود ندارد، تحقیقات به چندین انتخاب سبک زندگی اشاره دارد که ممکن است به طور قابل توجهی خطر را کاهش دهد یا شروع آن را به تأخیر بیندازد. تمرکز بر سلامت کلی، به ویژه سلامت مغز، به نظر کلیدی است. بسیاری از این استراتژی‌ها همچنین به بهبود عمومی سلامتی کمک می‌کند.

چندین عامل به عنوان عوامل بالقوه‌ای که می‌توانند بر خطر دمانس تأثیر بگذارند شناسایی شده‌اند. اینها شامل مدیریت سلامت قلب و عروق، ماندن فعال ذهنی و جسمی، و حفظ یک رژیم غذایی سالم است. پردازش اختلالات حسی مانند اختلال بینایی و شنوایی نیز ممکن است نقش داشته باشد.

در اینجا برخی از حوزه‌هایی هستند که باید در نظر گرفته شوند:

• سلامت قلب و عروق: شرایطی مانند فشار خون بالا، کلسترول بالا و دیابت با افزایش خطر دمانس مرتبط است. مدیریت این شرایط از طریق مراقبت پزشکی، دارو در صورت تجویز و تغییرات سبک زندگی مهم است. حفظ وزن سالم نیز به سلامت قلب و عروق بهتر کمک می‌کند.

• رژیم غذایی: رژیم غذایی غنی از میوه‌ها، سبزیجات، غلات کامل و چربی‌های سالم، مانند رژیم‌های مدیترانه‌ای یا رژیم‌های MIND، با عملکرد شناختی بهتر و به‌طور بالقوه خطر کمتری از دمانس مرتبط است. این رژیم‌ها معمولاً چربی‌های اشباع شده را محدود کرده و بر روی غذاهای مغذی تمرکز می‌کنند.

• فعالیت جسمی و ذهنی: ورزش منظم، به ویژه فعالیت‌های هوازی، به پشتیبانی از سلامت مغز کمک می‌کند. به‌طور مشابه، شرکت در فعالیت‌های تحریک‌کننده ذهنی مانند خواندن، حل پازل‌ها یا یادگیری مهارت‌های جدید می‌تواند به حفظ عملکرد شناختی کمک کند. تعامل اجتماعی نیز به‌عنوان چیزی مثبت تلقی می‌شود.

• عادات زندگی: ترک سیگار نشان داده‌است که خطر دمانس را کاهش می‌دهد. محدود کردن مصرف الکل و مدیریت استرس نیز توصیه می‌شود. رسیدگی به مشکلات حسی، مانند اصلاح اختلالات بینایی یا شنوایی، ممکن است به کاهش انزوا اجتماعی و فشار شناختی کمک کند.

مهم است که توجه داشته باشید که تحقیقات ادامه دارد و در حالی که این عوامل سبک زندگی وعده زیادی نشان می‌دهند، اما یک پیشگیری قطعی نیستند. مشاوره با متخصصان بهداشت برای دریافت مشاوره شخصی در مورد مدیریت سلامتی و تغییرات سبک زندگی همیشه توصیه می‌شود.

دمانس چیست و چیست نیست

دمانس یک وضعیت پیچیده است که بر بسیاری از افراد و خانواده‌های آنها تأثیر می‌گذارد. اگرچه در حال حاضر درمانی وجود ندارد، تحقیقات ادامه دارد تا راه‌های جدیدی برای درک، درمان و پیشگیری از آن پیدا کند. تمرکز بر مدیریت عوامل خطر مانند سلامت قلب، فعال ماندن و مشغول نگه داشتن مغز می‌تواند به کاهش شانس ابتلا به برخی انواع دمانس کمک کند.

برای کسانی که با دمانس زندگی می‌کنند، حمایت و مراقبت مهم است. این شامل کمک پزشکی و همچنین حمایت از مراقبان و عزیزان می‌شود. با یادگیری بیشتر، می‌توانیم به سمت مراقبت بهتر و آینده‌ای با امید بیشتر برای همه افرادی که تحت تأثیر دمانس هستند، پیش برویم.

مراجع

1. گولیسانو، و.، ماوگری، د.، بالتراونس، م. آ., فا، م.، آماتو، آ.، پالmeri، آ.، دآدامیو، ل.، گراسی، س.، دیوانند، د. پ.، هونیک، ل. س.، پوزو، د.، و آرانسیو، او. (2018). نقش پروتئین‌های آمیلوئید-β و تاو در بیماری آلزایمر: چالش آمادگی آمیلوئید. نشریه بیماری آلزایمر: JAD، 64(s1)، S611–S631. https://doi.org/10.3233/JAD-179935

2. روچا کابررو، ف.، و موریسون، ای. اچ. (2023). اجسام لوئی. انتشارات استات‌پیرلز. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK536956/

3. کامر، ای. اس.، جانسون، م. ن.، و وینسلو، ب. (2025). ارزیابی دمانس مشکوک. پزشکی خانواده آمریکایی، 112(6)، 657–667. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41533411/

4. میتchell، آ. ج. (2009). یک متا-تحلیل از دقت آزمون وضعیت ذهنی مینی‌مال در تشخیص دمانس و اختلال شناختی خفیف. نشریه تحقیقات روانپزشکی، 43(4)، 411-431. https://doi.org/10.1016/j.jpsychires.2008.04.014

5. هیلی، ای. (2023). تأثیر رژیم غذایی MIND بر شناخت در افراد مبتلا به دمانس. نشریه بیماری آلزایمر، 96(3)، 967-977. https://doi.org/10.3233/JAD-230651

سوالات متداول

دمانس دقیقاً چیست؟

دمانس یک بیماری واحد نیست. این یک واژه عمومی است که گروهی از علائم را توصیف می‌کند. این علائم شامل کاهش مهارت‌های تفکر، مانند حافظه و حل مسئله است که به حدی شدید می‌شود که انجام کارهای روزمره را برای یک فرد دشوار می‌کند. این فقط بر حافظه تأثیر نمی‌گذارد بلکه بر نحوه ارتباط یک فرد، استدلال و انجام وظایف روزانه نیز تأثیر دارد.

آیا دمانس همان بیماری آلزایمر است؟

خیر، آنها یکسان نیستند. بیماری آلزایمر شایع‌ترین علت دمانس است، اما تنها علت نیست. دمانس را می‌توان به عنوان یک چتر بزرگ تصور کرد که بیماری آلزایمر یکی از شرایط اصلی زیر آن است. شرایط دیگر، مانند دمانس عروقی یا دمانس با اجسام لوئی، نیز تحت چتر دمانس قرار می‌گیرند.

برخی علائم رایج که ممکن است نشان دهنده دمانس باشند، چه هستند؟

علائم رایج شامل از دست دادن قابل توجه حافظه که بر زندگی روزمره تأثیر می‌گذارد، دشواری در پیدا کردن کلمات مناسب یا پیگیری مکالمات، مشکل در برنامه‌ریزی یا حل مسائل، گیجی در مکان‌های آشنا و تغییرات در حالت روحی یا شخصیت هستند. گاهی اوقات، افراد ممکن است در انجام کارهای آشنا نیز مشکل داشته باشند یا فاصله‌ها را اشتباه تخمین بزنند.

آیا دمانس قابل درمان است؟

در حال حاضر، بیشتر انواع دمانس قابل درمان نیستند. با این حال، برخی از علل علائم دمانس می‌توانند درمان شوند یا حتی معکوس شوند. برای بسیاری از انواع، درمان‌ها بر مدیریت علائم و بهبود کیفیت زندگی فرد تمرکز دارند. تحقیقات ادامه دارد تا درمان‌ها و داروهای بهتری پیدا شود.

دمانس چگونه در طول زمان پیشرفت می‌کند؟

دمانس به طور معمول در طول زمان بدتر می‌شود، اما برای هر کسی متفاوت است. پزشکان معمولاً آن را در مراحل توصیف می‌کنند: اولیه (خفیف)، میانه (متوسط) و نهایی (شدید). در مرحله اولیه، علائم ممکن است ظریف باشند. با پیشرفت بیماری، تفکر و انجام کارهای روزمره بسیار دشوارتر می‌شوند و در نهایت، فرد ممکن است به کمک دائمی در انجام فعالیت‌های بنیادی نیاز پیدا کند.

چه عواملی باعث دمانس می‌شوند؟

دمانس ناشی از آسیب به سلول‌های مغز است. این آسیب می‌تواند به دلایل زیادی اتفاق بیفتد، معمولاً به دلیل بیماری‌هایی که به تدریج مغز را در طول زمان آسیب می‌زنند، مانند آلزایمر. دلایل دیگر شامل سکته‌ها، ضربه به سر و شرایط پزشکی خاص دیگری است که بر خونرسانی یا عملکرد مغز تأثیر می‌گذارد.

آیا راه‌هایی برای کاهش خطر ابتلا به دمانس وجود دارد؟

اگرچه هیچ راهی برای پیشگیری قطعی از دمانس وجود ندارد، اما انتخاب‌های سبک زندگی خاص ممکن است به کاهش خطر کمک کنند. اینها شامل باقی‌ماندن به طور فیزیکی فعال، خوردن یک رژیم غذایی سالم، مدیریت شرایطی مانند فشار خون بالا و دیابت، عدم سیگار کشیدن، محدود کردن الکل، باقی‌ماندن اجتماعی و فعال نگه داشتن ذهن از طریق یادگیری یا فعالیت‌های چالش‌برانگیز است.

کی باید کسی برای علائم دمانس به پزشک مراجعه کند؟

مهم است که اگر شما یا یک فرد عزیز تغییرات قابل توجهی در حافظه، تفکر یا رفتار را تجربه کنید که با زندگی روزمره تداخل دارد، به پزشک مراجعه کنید. تشخیص زودهنگام حائز اهمیت است زیرا برخی شرایطی که علائم شبیه دمانس ایجاد می‌کنند، قابل درمان‌اند و دریافت تشخیص امکان برنامه‌ریزی بهتر و دسترسی به خدمات حمایتی را فراهم می‌کند.