ترزودون برای بی‌خوابی: آنچه باید بدانید

ترازودون چیست؟

ترازودون دارویی است که در ابتدا توسط اداره غذا و داروی ایالات متحده (FDA) به عنوان یک داروی ضدافسردگی توسعه و تأیید شده است. این دارو از سال 1981 موجود بوده است\.

در حالی که indication اصلی آن برای درمان اختلال افسردگی عمده در بزرگ‌سالان است، معمولاً برای بی‌خوابی تجویز می‌شود، استفاده‌ای که به عنوان بیرون از برچسب در نظر گرفته می‌شود. این بدان معناست که دارو برای وضعیتی غیر از آنچه به‌طور خاص توسط FDA تأیید شده است استفاده می‌شود. این عمل در پزشکی بسیار رایج است و درصد قابل توجهی از داروها به این شکل تجویز می‌شوند.

ترازودون تحت نام‌های تجاری مختلفی از جمله دسیرل و اولپترو و همچنین به عنوان یک داروی ژنریک موجود است، که می‌تواند گزینه‌ای دسترس‌پذیرتر برای برخی از افراد باشد. استفاده از آن برای خواب به‌خصوص در ایالات متحده رایج است، هرچند توصیه آن برای بی‌خوابی در میان راهنمایی‌های پزشکی و کشورها متفاوت است.

به عنوان مثال، در حالی که در ایالات متحده به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌شود، برخی سازمان‌های حرفه‌ای، مانند آکادمی خواب پزشکی آمریکا، آن را به عنوان یک درمان خط اول برای بی‌خوابی توصیه نمی‌کنند.

این دارو با تأثیرگذاری بر برخی مواد شیمیایی در مغز، به‌خصوص نوروترنسمیترها مانند سروتونین، عمل می‌کند. تأثیر آن بر مسیرهای سروتونین، همراه با تأثیر آن بر دیگر گیرنده‌های مغزی، به خواص آرام‌بخش آن کمک می‌کند.

چگونه ترازودون برای بی‌خوابی کار می‌کند

ترازودون بر سطوح نوروترنسمیترها تأثیر می‌گذارد، که مواد شیمیایی مغز هستند که سیگنال‌ها را ارسال می‌کنند. به‌طور خاص، بر سروتونین، ماده شیمیایی مرتبط با خلق و خو و خواب تأثیر می‌گذارد. در حالی که دوزهای بالاتر ترازودون برای درمان افسردگی توسط افزایش سروتونین استفاده می‌شوند، دوزهای پایین‌تر که برای بی‌خوابی استفاده می‌شوند، اعتقاد بر این است که به طرز متفاوتی عمل می‌کنند.

• فعالیت گیرنده‌های سروتونین: ترازودون به عنوان یک آنتاگونیست گیرنده 5-HT2A سروتونی به‌کار می‌رود. با مسدود کردن این گیرنده‌ها، ممکن است اثرات تحریک‌کننده سروتونین کاهش یابد و موجب افزایش خواب‌آلودگی شود.

• مسدودسازی هیستامین: ترازودون همچنین دارای خواص آنتی‌هیستامینی است. مسدودسازی گیرنده‌های هیستامین در مغز می‌تواند آرامش و کاهش بیداری را تشویق کند.

• مسدودسازی آلفا-1 آدرنرژیک: این دارو همچنین می‌تواند گیرنده‌های آلفا-1 آدرنرژیک را مسدود کند. این عمل ممکن است به اثرات آرام‌بخش آن کمک کند، اگرچه می‌تواند با عوارض جانبی مانند سرگیجه یا فشار خون پایین مرتبط باشد.

ترکیب این اقدامات به این عقیده منجر شده است که ترازودون قادر است خواب را القا کند. در دوزهای پایین‌تر که معمولاً برای بی‌خوابی استفاده می‌شود، اثرات آرام‌بخش برجسته‌تر از اثرات بهبود وضعیت روحی ناشی از دوزهای بالاتر ضدافسردگی است.

این به افراد اجازه می‌دهد که راحت‌تر بخوابند بدون اینکه لزوماً تجربیات کامل اثرات ضدافسردگی یا خواب‌آلودگی شدید در روز را احساس کنند، اگرچه خواب‌آلودگی هنوز ممکن است رخ دهد.

اثربخشی ترازودون برای بی‌خوابی

ترازودون به‌طور مکرر برای بی‌خوابی تجویز می‌شود، اما اثربخشی آن موضوعی با یافته‌های متفاوت در تحقیقات علوم اعصاب است. برخی مطالعات نشان می‌دهند که می‌تواند به خواب کمک کند، در حالی که سازمان‌های بزرگ خواب نگرانی‌هایی در مورد شواهد حمایت‌کننده از استفاده آن ابراز کرده‌اند.

نگاهی به آنچه تحقیقات نشان می‌دهند:

• مطالعات نشان‌دهنده برخی منافع: چند مطالعه به منافع بالقوه اشاره کرده‌اند. برای مثال، یک مطالعه کوچک در بیماران مبتلا به بیماری آلزایمر نشان داد که ترازودون به دوز 50 میلی‌گرم، زمان خواب کلی را افزایش می‌دهد و کارایی خواب را در مقایسه با دارونما بهبود می‌بخشد.

با این حال، این بیماران همچنین آموزش بهداشت خواب دریافت کردند، که می‌توانسته است بر نتایج تأثیر بگذارد. یک آزمایش کوچک دیگر نشان داد که ترازودون ممکن است زمان خواب کلی را بیشتر از رفتار درمانی شناختی برای بی‌خوابی (CBT-I) در بیماران با مدت خواب کوتاه‌تر افزایش دهد، اگرچه این درمان، نمرات شدت بی‌خوابی را بهبود نبخشید.

• نگرانی‌ها و عدم وجود شواهد قوی: از سوی دیگر، سازمان‌های بزرگ مانند آکادمی خواب پزشکی آمریکا (AASM) شواهد موجود را بررسی کرده و نتیجه‌گیری کرده‌اند که حمایت قوی کافی برای توصیه ترازودون برای بی‌خوابی مزمن وجود ندارد. آن‌ها به کمبود مطالعات اثربخشی قوی و برخی شواهد از آسیب احتمالی اشاره کردند.

به‌طور مشابه، یک بررسی Cochrane تنها بهبودهای متوسطی در نتایج خواب در مقایسه با دارونما یافت و تفاوت کمی در کیفیت خواب وجود داشت و شواهد کافی برای توصیه آن وجود نداشت. این بررسی همچنین به شواهد کم‌کیفیت اشاره کرد که نشان می‌دهد عوارض جانبی بیشتری با ترازودون نسبت به دارونما وجود دارد، مانند خواب‌آلودگی صبحگاهی و خشکی دهان.

• نظرات کارشناسان: با توجه به شواهد متفاوت، پنل‌های کارشناسی نیز نظرات مختلفی داشته‌اند. در حالی که برخی از متخصصان بهداشت ممکن است از ترازودون استفاده کنند، دیدگاهی در میان برخی پنل‌های کارشناسی این بوده است که این دارو به عنوان یک درمان خط اول ترجیحی برای بی‌خوابی به دلیل شواهد محدود اثربخشی و عوارض جانبی احتمالی در نظر گرفته نمی‌شود.

به‌طور کلی، در حالی که ترازودون ممکن است برای برخی افراد مزایای خواب را ارائه دهد، اجماع علمی از سوی نهادهای بزرگ پزشکی خواب این است که شواهدی برای اثربخشی آن در درمان بی‌خوابی مزمن به اندازه کافی قوی نیست که تذکر عمومی را ایجاب کند.

دوز و نحوه تجویز

دوز معمول برای بی‌خوابی

دوزها می‌توانند به‌طور قابل توجهی بر اساس نیازهای بیمار و پاسخ‌های آن‌ها متفاوت باشند.

• دوزهای پایین‌تر، معمولاً در حدود 50 میلی‌گرم، غالباً به عنوان نقطه شروع برای بی‌خوابی استفاده می‌شوند. برخی منابع پیشنهاد می‌دهند که این دوز می‌تواند در به خواب رفتن، ماندن در خواب و افزایش مدت خواب کمک کند.

• دوزها ممکن است توسط ارائه‌دهنده خدمات بهداشتی بر اساس نحوه پاسخ شخص به دارو تنظیم شوند.

• دوزهای بالاتر معمولاً برای درمان افسردگی Reserved هستند و می‌توانند به عوارض جانبی مانند خواب‌آلودگی در روز منجر شوند.

چه زمانی ترازودون را باید مصرف کرد

ترازودون معمولاً بلافاصله قبل از خواب مصرف می‌شود. زمان دقیق می‌تواند به فرمولاسیون خاص و دستورات ارائه‌دهنده خدمات بهداشتی بستگی داشته باشد. از آنجایی که این دارو ممکن است خواب‌آلودگی ایجاد کند، مهم است که فقط زمانی که آماده خواب هستید، آن را مصرف کنید و از فعالیت‌هایی که به توجه نیاز دارند، تا زمانی که اثرات دارو از بین نرفته‌اند، پرهیز کنید.

عموماً توصیه نمی‌شود که از آن در کودکان و بزرگ‌سالان جوان استفاده شود به دلیل افزایش خطر افکار و رفتارهای خودکشی، مسئله‌ای که توسط "هشدار جعبه‌سیاه" FDA برای ضدافسردگی‌ها روشن شده است.

عوارض جانبی و خطرات احتمالی

در حالی که ترازودون می‌تواند در خواب کمک کند، مهم است که از عوارض جانبی و خطرات احتمالی آن آگاه باشید. مانند هر دارویی، این دارو برای همه به یک شکل عمل نمی‌کند و برخی افراد ممکن است عوارض ناخواسته‌ای را تجربه کنند.

عوارض جانبی رایج

بسیاری از افراد ترازودون را به خوبی تحمل می‌کنند، اما برخی عوارض جانبی رایج ممکن است رخ دهد. این عوارض معمولاً با تنظیم بدن به دارو کاهش می‌یابند. این عوارض می‌توانند شامل:

• خواب‌آلودگی یا احساس خواب‌آلودگی در طول روز

• سرگیجه

• خشکی دهان

• کدورت دید

• یبوست

• تهوع

عوارض جانبی جدی و احتیاط‌ها

اگرچه کمتر رایج است، اما برخی عوارض جانبی جدی می‌توانند رخ دهند. یکی از خطرات قابل توجه مرتبط با ترازودون پریاپیسم است، که یک نعوظ طولانی و اغلب دردناک است که به تحریک جنسی مربوط نمی‌شود. این یک وضعیت اورژانسی پزشکی است که نیاز به توجه فوری دارد تا از آسیب دائمی جلوگیری شود.

دیگر عوارض جانبی جدی که باید از آن‌ها آگاه باشید عبارتند از:

• سندرم سروتونین: این وضعیت ممکن است تهدیدکننده زندگی باشد که می‌تواند زمانی رخ دهد که سطوح بالایی از سروتونین در بدن وجود داشته باشد. علائم می‌توانند شامل بی‌قراری، توهمات، تپش قلب سریع، تب و سفتی عضلانی باشد. احتمال بروز این عارضه وقتی که ترازودون با سایر داروهایی که بر سطوح سروتونین تأثیر می‌گذارند، مانند برخی از داروهای ضدافسردگی، مصرف شود، بیشتر است.

• افکار یا رفتارهای خودکشی: مانند برخی دیگر از داروهای ضدافسردگی، خطر افزایش افکار یا رفتارهای خودکشی، به‌ویژه در بزرگ‌سالان جوان وجود دارد. نظارت دقیق توصیه می‌شود، به‌خصوص هنگام شروع دارو یا تغییر دوز.

• تغییرات ریتم قلب:ترازودون می‌تواند گاهی بر فعالیت الکتریکی قلب تأثیر بگذارد که منجر به ضربان نامنظم قلب می‌شود. این خطر در افرادی که شرایط قلبی از پیش موجود دارند، بیشتر است.

• فشار خون پایین (هیپوتنشن): برخی از افراد ممکن است تجربه کردن افت فشار خون را تجربه کنند که منجر به سرگیجه یا غشی، به‌ویژه هنگام بلند شدن سریع می‌شود.

هر کسی که این عوارض جانبی جدی را تجربه کند، باید فوراً به کمک پزشکی مراجعه کند. همچنین مهم است که ارائه‌دهندگان خدمات بهداشتی بیماران را برای شرایطی احتمالی که ممکن است خطر رویدادهای نامطلوب را افزایش دهد، غربالگری کنند و آنها را در مورد مشکلات احتمالی قبل از تجویز ترازودون مشاوره دهند.

ترازودون در مقایسه با سایر داروهای خواب

هنگام بررسی ترازودون برای خواب، مفید است که ببینید چگونه آن را با گزینه‌های دیگر مقایسه کنیم.

یکی از تفاوت‌های قابل توجه، پتانسیل مقرون به صرفه بودن ترازودون است. زیرا این دارو به عنوان یک داروی ژنریک در دسترس است، می‌تواند در برخی موارد کمتر از داروهای جدید و برند دار قیمت داشته باشد.

علاوه بر این، ترازودون به‌طور کلی به عنوان دارویی با پتانسیل اعتیاد مشابه برخی دیگر از کلاس‌های داروهای خواب مانند بنزودیازپین‌ها در نظر گرفته نمی‌شود. برای افرادی که نگران وابستگی هستند، این می‌تواند عاملی مهم باشد.

با این حال، مهم است که توجه داشته باشید که شواهد حمایت‌کننده از اثربخشی ترازودون برای بی‌خوابی به اندازه برخی از درمان‌های دیگر قوی نیست. این در تضاد با درمان‌هایی مانند CBT-I است که دارای پایگاه شواهد قوی است یا برخی از داروهای ملاقات‌نامه شده توسط FDA که تحت آزمایش‌های بالینی گسترده‌ای به‌طور خاص برای اختلالات خواب انجام شده‌اند.

در اینجا مقایسه‌ای کلی آورده شده است:

• ترازودون:

• داروی ضدافسردگی با استفاده خارج از برچسب برای بی‌خوابی.

• به‌طور کلی به عنوان دارویی با پتانسیل اعتیاد در نظر گرفته نمی‌شود.

• ممکن است مقرون به صرفه‌تر باشد.

• شواهد برای اثربخشی در بی‌خوابی نامشخص و نه به اندازه سایر درمان‌ها قوی است.

• پتانسیل عوارض جانبی، از جمله خواب‌آلودگی روزانه.

• داروهای خواب تأیید شده توسط FDA:

• به‌طور خاص توسعه یافته و تأیید شده برای درمان بی‌خوابی.

• آزمایش‌های بالینی سخت‌گیرانه‌ای را پشت سر گذاشته‌اند که اثربخشی و ایمنی را برای اختلالات خواب نشان می‌دهند.

• ممکن است مکانیزم‌های عمل و پروفایل‌های عوارض جانبی متفاوتی داشته باشند.

• درمان شناختی رفتاری برای بی‌خوابی (CBT-I):

• رویکردی غیر دارویی که بر رفتارها و افکار مرتبط با خواب تمرکز دارد.

• بسیاری از کارشناسان خواب آن را درمان خط اول در نظر می‌گیرند.

• یک پایگاه شواهد قوی برای اثربخشی بلندمدت دارد.

• شامل دارو نمی‌شود و عوارض جانبی کمی دارد.

در نهایت، انتخاب داروی خواب شامل ارزیابی مزایا در مقابل خطرات و در نظر گرفتن شواهد موجود برای هر گزینه است. ترازودون ممکن است زمانی در نظر گرفته شود که دیگر درمان‌ها موفق نبوده‌اند یا زمانی که عوامل خاص بیمار، مانند هزینه یا نگرانی‌های مربوط به اعتیاد، برجسته باشند.

نتیجه‌گیری

پس، کلمه نهایی در مورد ترازودون برای بی‌خوابی چیست؟ در حالی که این دارو به‌طور رایج به‌خصوص در ایالات متحده یک گزینه اصلی است و می‌تواند مقرون به صرفه و غیر اعتیادآور به نظر برسد، جامعه پزشکی در این مورد تقسیم نظر دارد.

سازمان‌های بزرگ خواب، مانند آکادمی خواب پزشکی آمریکا، آن را به عنوان یک انتخاب اول برای بی‌خوابی مزمن توصیه نمی‌کنند زیرا شواهد قوی کافی در مورد اثرگذاری مداوم و ایمنی آن برای این استفاده خاص وجود ندارد. پتانسیل عوارض جانبی، هر چند معمولاً خفیف مانند خواب‌آلودگی، وجود دارد و خطرات جدی‌تر، هرچند نادر، ممکن است وجود داشته باشد.

واقعاً مهم است که با پزشک خود در مورد مشکلات خواب خود صحبت کنید. آن‌ها می‌توانند به شما در figuring out بهترین مسیر پیش رو برای سلامتی مغز شما کمک کنند که ممکن است شامل تغییرات سبک زندگی، درمان‌های رفتاری مانند CBT-I، یا سایر داروهایی باشد که تحقیقات بیشتری در زمینه درمان بی‌خوابی دارند. ترازودون ممکن است برای برخی افراد گزینه‌ای باشد، اما این یک راه‌حل یکسان برای همه نیست و باید با راهنمایی حرفه‌ای با احتیاط در نظر گرفته شود.

منابع

1. پیلايو، R.، برتیچ، S. M.، موری، C. M.، وینکلمن، J. W.، زی، P. C.، و کریستال، A. D. (2023). آیا ترازودون باید درمان خط اول برای بی‌خوابی باشد؟ یک ارزیابی قابلیت بالینی. ژورنال پزشکی بالینی، 12(8)، 2933\. https://doi.org/10.3390/jcm12082933

2. لا، A. L.، والش، C. M.، نیلان، T. C.، وسل، K. A.، یافه، K.، کریستال، A. D.، میلر، B. L.، و کاراژورگیو، E. (2019). استفاده طولانی‌مدت از ترازودون و شناخت: نقش درمانی بالقوه برای تقویت‌کننده‌های خواب موج آهسته. ژورنال بیماری آلزایمر: JAD، 67(3)، 911–921. https://doi.org/10.3233/JAD-181145

3. وگونتاز، A. N.، پوزینو، K.، فرناندز-مندو از، J.، کریشنامورتی، V. B.، باستا، M.، و بیکسلر، E. O. (2020). اثرات ترازودون در مقایسه با درمان رفتاری شناختی در بی‌خوابی با نوع خواب کوتاه: یک مطالعه مقدماتی. ژورنال پزشکی خواب بالینی: JCSM: نشریه رسمی آکادمی خواب پزشکی آمریکا، 16(12)، 2009–2019. https://doi.org/10.5664/jcsm.8740

4. ملو، F. L.، مندوزا، J. F. W.، لاتوراکا، C. O. C.، پاچکو، R. L.، مارتیمبیانکو، A. L. C.، پاچی‌تو، D. V.، و ریره، R. (2018). نظرات مرورهای سیستماتیک Cochrane درباره مداخلات برای بی‌خوابی چیست؟ مجله پزشکی سائو پائولو \= Revista paulista de medicina، 136(6)، 579–585. https://doi.org/10.1590/1516-3180.2018.0380311018

سؤالات متداول

ترازودون دقیقاً چیست؟

ترازودون نوعی دارو است که در ابتدا برای کمک به افسردگی ایجاد شد. این دارو به گروهی از داروها به نام ضدافسردگی‌ها تعلق دارد. با این حال، همچنین به‌طور مکرر برای کمک به خواب بهتر به کار می‌رود، به‌ویژه در ایالات متحده.

ترازودون چگونه به خواب کمک می‌کند؟

ترازودون با تأثیرگذاری بر برخی مواد شیمیایی در مغز شما، مانند سروتونین، عمل می‌کند. این می‌تواند با مسدود کردن سیگنال‌های مشخصی که شما را بیدار نگه می‌دارند، باعث خواب‌آلودگی شما شود. همچنین بر دیگر مواد شیمیایی مغز تأثیر می‌گذارد که می‌تواند بر خلق و خو و الگوهای خواب تأثیر بگذارد.

آیا ترازودون درمانی توصیه شده برای بی‌خوابی است؟

در حالی که بسیاری از پزشکان ترازودون را برای خواب تجویز می‌کنند، همیشه به عنوان یک انتخاب اولیه در نظر گرفته نمی‌شود. برخی از سازمان‌های بزرگ خواب پیشنهاد می‌کنند که این دارو نباید اولین دارویی باشد که برای مشکلات خواب طولانی‌مدت امتحان می‌شود زیرا شواهد قوی وجود ندارد که نشان دهد بهترین عملکرد را برای همه دارد. درمان‌های دیگری ممکن است اولویت داشته باشند.

دوزهای معمول ترازودون برای بی‌خوابی چیست؟

هنگام استفاده از ترازودون برای خواب، معمولاً در مقادیر کمتری نسبت به زمانی که برای افسردگی استفاده می‌شود، تجویز می‌شود. دوزها معمولاً از 50 میلی‌گرم تا 100 میلی‌گرم قبل از خواب شروع می‌شود. پزشک شما مقدار مناسب را برای شما تعیین خواهد کرد.

چه زمانی باید ترازودون را برای خواب مصرف کنم؟

بهترین زمان برای مصرف ترازودون بلافاصله قبل از زمانی است که شما قرار است بخوابید. این به دارو اجازه می‌دهد تا در زمان استراحت شما کار کند. همیشه به دستورات خاص پزشک خود توجه کنید.

عوارض جانبی رایج ترازودون چیست؟

برخی از افراد ممکن است در طول روز احساس خواب‌آلودگی کنند، دهان خشک داشته باشند یا سردرد تجربه کنند. این‌ها برخی از عوارض رایج‌تر هستند. مهم است که هر عوارض جانبی را که متوجه می‌شوید، به پزشک خود اطلاع دهید.

آیا خطرات جدی مرتبط با ترازودون وجود دارد؟

بله، اگرچه نادر، عوارض جدی می‌توانند رخ دهند. این‌ها شامل نعوظ‌های بسیار دردناک که ناپایدار هستند (پریاپیسم)، ضربان‌های نامنظم قلب، و در برخی موارد، افزایش خطر افکار خودکشی، به‌ویژه در جوانان است. مهم است که بلافاصله در صورت تجربه واکنش‌های شدید کمک پزشکی بگیرید.

آیا می‌توانم ناگهان مصرف ترازودون را متوقف کنم؟

به‌طور کلی، توصیه نمی‌شود که ناگهان مصرف ترازودون را متوقف کنید. بدنتان ممکن است به این دارو عادت کرده باشد و توقف ناگهانی می‌تواند منجر به عوارض جانبی شود. بهتر است با پزشک خود درباره کاهش تدریجی دوز اگر نیاز دارید که دارو را متوقف کنید صحبت کنید.