مدیتیشن

مدیتیشن چیست؟

مدیتیشن یک تمرین است که در آن فرد از یک تکنیک استفاده می‌کند – مانند ذهن‌آگاهی، یا متمرکز کردن ذهن بر یک شیء، فکر یا فعالیت خاص – تا توجه و آگاهی را تمرین دهد و به حالتی برسد که ذهنی روشن و از نظر احساسی آرام و پایدار باشد. در اصل، این روشی برای ورزش دادن ذهن است.

در حالی که اصطلاح «مدیتیشن» می‌تواند طیف گسترده‌ای از تمرین‌ها را در فرهنگ‌ها و سنت‌های گوناگون در بر بگیرد، یک وجه مشترک شامل تلاشی آگاهانه برای تنظیم فرایندهای ذهنی فرد است.

برخی تعریف‌ها بر اهداف مشخصی تأکید دارند، مانند رسیدن به حالتی از استراحت عمیق، هوشیاریِ بالا، یا حتی نوعی سرخوشی. برخی دیگر بر خودِ فرایند تمرکز می‌کنند و آن را یک تکنیک ذهنیِ سبک‌مند می‌دانند که به‌طور مکرر تمرین می‌شود.

صرف‌نظر از رویکرد خاص، ایده اصلی این است که فرد کنترل ارادی بیشتری بر حالت ذهنی خود به دست آورد. این خودتنظیمی برای فواید بالقوه آن کلیدی است.

به‌طور کلی، تکنیک‌های مدیتیشن را می‌توان به دو نوع اصلی دسته‌بندی کرد:

• مدیتیشن متمرکز: این روش شامل متمرکز کردن توجه بر یک نقطه واحد است، مانند تنفس، یک واژه (مانترا) یا یک شیء.

• مدیتیشن پایشِ باز (ذهن‌آگاهی): این روش شامل توجه کردن به هر چیزی است که وارد آگاهی شما می‌شود، بدون قضاوت، از جمله افکار، احساسات و حس‌های بدنی.

نکته مهم این است که این دسته‌ها همیشه یکدیگر را排除 نمی‌کنند، و بسیاری از تمرین‌ها عناصری از هر دو را با هم ترکیب می‌کنند. خودِ تمرین اغلب به‌عنوان راهی برای جدا شدن از فکر کردنِ مداوم و خودکار و مشاهده رویدادهای ذهنی بدون درگیر شدن با آن‌ها توصیف می‌شود.

فواید مدیتیشن

مدیتیشن مجموعه‌ای از اثرات مثبت را به همراه دارد که می‌توانند هم بر سلامت روانی و هم بر سلامت جسمی تأثیر بگذارند. تمرین منظم با کاهش سطح استرسِ ادراک‌شده مرتبط است و به افراد کمک می‌کند در زندگی روزمره احساس راحتی بیشتری داشته باشند. همچنین می‌تواند به آگاهی بیشتر از افکار و احساسات خود فرد منجر شود و یک حالت هیجانی متعادل‌تر را تقویت کند.

پژوهش‌ها نشان می‌دهند که مدیتیشن می‌تواند به بهبود تمرکز و دامنه توجه کمک کند. با تمرین دادن ذهن برای تمرکز، افراد ممکن است راحت‌تر بتوانند بر انجام کار بمانند و حواس‌پرتی‌ها را مدیریت کنند. افزون بر این، برخی مطالعات نشان می‌دهند که مدیتیشن می‌تواند در مدیریت درد نقش داشته باشد و احتمالاً نحوه ادراک ناراحتی توسط بدن را تغییر دهد.

فراتر از جنبه‌های ذهنی، شواهدی وجود دارد که به تغییرات فیزیولوژیکِ مرتبط با مدیتیشن اشاره می‌کند. این تغییرات می‌توانند شامل کاهش ضربان قلب، کاهش تولید هورمون‌های استرس بدن، و کند شدن تنفس باشند. این تغییرات فیزیولوژیک به احساس کلی آرامش کمک می‌کنند.

فواید کلیدی که اغلب گزارش می‌شوند عبارت‌اند از:

• کاهش احساس استرس و اضطراب.

• بهبود توانایی تمرکز و حفظ توجه.

• خودآگاهی بیشتر و تنظیم هیجانی بهتر.

• احتمال بهبود کیفیت خواب.

• احساس کلی آرامش و شفافیت ذهنی.

چگونه مدیتیشن کنیم

شروع کردن مدیتیشن اغلب ساده‌تر از چیزی است که مردم تصور می‌کنند، هرچند می‌تواند چالش‌های خاص خود را هم داشته باشد. چندین شیوه وجود دارد که هرکدام فواید و روش‌های خود را دارند.

مدیتیشن هدایت‌شده

مدیتیشن هدایت‌شده شامل دنبال کردن دستورالعمل‌های شفاهی است که اغلب توسط یک ضبط صوتی یا یک آموزگار ارائه می‌شوند. این راهنماها معمولاً تمرین‌کنندگان را از میان تکنیک‌های مختلف عبور می‌دهند، مانند تمرکز بر تنفس، حس‌های بدن یا تصویرسازی‌های خاص.

این رویکرد می‌تواند برای مبتدیان به‌ویژه مفید باشد، زیرا ساختار و حمایت فراهم می‌کند و ماندن در لحظه و درگیر بودن را آسان‌تر می‌سازد. دستورالعمل‌ها به هدایت توجه کمک می‌کنند و وقتی ذهن سرگردان می‌شود، آن را به‌آرامی بازمی‌گردانند.

اپلیکیشن‌های مدیتیشن

اپلیکیشن‌های مدیتیشن به ابزاری محبوب برای تمرین مدیتیشن تبدیل شده‌اند. آن‌ها طیف گسترده‌ای از امکانات را ارائه می‌دهند، از جمله جلسات هدایت‌شده برای سطوح مختلف تجربه، زمان‌سنج‌ها و پیگیری پیشرفت.

بسیاری از اپ‌ها محتوای متنوعی ارائه می‌دهند، از تمرین‌های کوتاه مقدماتی تا تمرین‌های طولانی‌تر و عمیق‌تر. آن‌ها انعطاف‌پذیری را فراهم می‌کنند و به افراد امکان می‌دهند هر زمان که برایشان مناسب است مدیتیشن کنند، چه در خانه و چه در حال حرکت.

برخی اپ‌ها همچنین قابلیت‌هایی مانند یادآورها را برای کمک به شکل‌دادن به یک تمرین پیوسته در بر می‌گیرند.

ریتریت مدیتیشن

یک ریتریت مدیتیشن تجربه‌ای غوطه‌ورکننده و اختصاصی برای تمرین مدیتیشن فراهم می‌کند، اغلب برای مدتی طولانی‌تر. این ریتریت‌ها معمولاً در محیطی آرام و دورافتاده برگزار می‌شوند تا حواس‌پرتی‌های بیرونی به حداقل برسد.

شرکت‌کنندگان معمولاً از برنامه‌ای ساختاریافته پیروی می‌کنند که شامل دوره‌هایی از مدیتیشنِ سکوت، فعالیت‌های آگاهانه، و گاهی آموزش‌ها یا گفت‌وگوهاست. ریتریت‌ها می‌توانند فرصتی برای عمیق‌تر کردن تمرین فرد، به‌دست آوردن دیدگاه‌های تازه، و پرورش احساسی پایدارتر از آرامش و آگاهی دور از روال‌های روزمره فراهم کنند.

تکنیک‌های مدیتیشن

راه‌های زیادی برای تمرین مدیتیشن وجود دارد و تکنیک‌های مختلف بر جنبه‌های گوناگون توجه و آگاهی تمرکز می‌کنند. این روش‌ها همیشه یکدیگر را排除 نمی‌کنند و اغلب می‌توانند با هم ترکیب شوند.

مدیتیشن متعالی

مدیتیشن متعالی (TM) نوع خاصی از مدیتیشن مانترا است. تمرین‌کنندگان به‌طور خاموش یک مانترای شخصی‌سازی‌شده، یعنی یک صدا یا واژه، را حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه، روزی دو بار تکرار می‌کنند.

این تکنیک تلاش می‌کند ذهن را به‌طور طبیعی به حالتی از هوشیاریِ آرام فرو بنشاند. این روش از طریق مربیان دارای گواهی آموزش داده می‌شود و شامل یک دوره ساختاریافته است.

مدیتیشن مهربانی

این تمرین که با نام مدیتیشن متا نیز شناخته می‌شود، بر پرورش احساس گرمی، مهربانی و شفقت نسبت به خود و دیگران تمرکز دارد.

معمولاً شامل تکرار خاموشِ عباراتی است که نیت خیر را بیان می‌کنند، از خود آغاز می‌شود و به‌تدریج به عزیزان، افراد خنثی، افراد دشوار و در نهایت همه موجودات گسترش می‌یابد. هدف آن است که فرد نگرشی گشوده‌تر و همدلانه‌تر پرورش دهد.

مدیتیشن شکرگزاری

مدیتیشن شکرگزاری شامل تمرکز آگاهانه بر چیزهایی است که فرد بابت آن‌ها سپاسگزار است. این کار می‌تواند با تأمل بر افراد، تجربه‌ها یا دارایی‌های مشخصی انجام شود که شادی یا حمایت به همراه می‌آورند.

این تمرین تغییر دیدگاه به‌سوی قدردانی را تشویق می‌کند، که می‌تواند به افزایش احساسات مثبت و رضایت بیشتر منجر شود.

مدیتیشن اسکن بدن

در مدیتیشن اسکن بدن، توجه به‌صورت نظام‌مند به بخش‌های مختلف بدن هدایت می‌شود و هرگونه حس بدون قضاوت مشاهده می‌گردد.

این تمرین معمولاً با انگشتان پا آغاز می‌شود و به‌آرامی به سمت بالا از میان پاها، تنه، بازوها و سر حرکت می‌کند. این کار به افزایش آگاهی از حس‌های جسمانی کمک می‌کند و می‌تواند آرامش و رهایی از تنش را تقویت کند.

مدیتیشن ذن

مدیتیشن ذن، یا زازن، از تمرین‌های اصلی در بودیسم ذن است. این تمرین اغلب شامل نشستن در یک وضعیت خاص، تمرکز بر تنفس، و مشاهده افکار و حس‌ها همان‌گونه است که پدیدار می‌شوند و بدون درگیری از بین می‌روند.

تأکید بر آگاهی از لحظه حاضر و تجربه مستقیم است، اغلب با تمرکز بر وضعیت بدن و تنفس آگاهانه.

مدیتیشن چاکرا

مدیتیشن چاکرا بر مراکز انرژی بدن، معروف به چاکراها، تمرکز دارد. هر چاکرا با جنبه‌های مختلفی از سلامت جسمی، هیجانی و معنوی مرتبط است.

این تمرین اغلب شامل تصویرسازی، تمرین‌های تنفسی و جملات تأکیدی است که با هدف متعادل کردن و فعال‌سازی این مراکز انرژی برای ترویج هماهنگی و سرزندگی انجام می‌شود.

مدیتیشن برای اضطراب

تمرین‌های مدیتیشن به‌عنوان یک رویکرد مکمل برای مدیریت نشانه‌های مرتبط با اضطراب بررسی شده‌اند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که برخی تکنیک‌های مدیتیشن، به‌ویژه تمرین‌های مبتنی بر ذهن‌آگاهی، ممکن است در کاهش پریشانی روانی مفید باشند.

مطالعات، اثر مدیتیشن را بر افرادی که به اختلالات اضطرابی تشخیص داده شده‌اند بررسی کرده‌اند.

یک فراتحلیل از کارآزمایی‌های تصادفی کنترل‌شده، برای مثال، مداخلات مبتنی بر ذهن‌آگاهی را برای بزرگسالان مبتلا به اختلالات اضطرابی تشخیص‌داده‌شده بررسی کرد. هرچند یافته‌ها نشان دادند که این تمرین‌ها می‌توانند از درمان‌های معمول در کاهش شدت نشانه‌های اضطراب مؤثرتر باشند، نتایج درباره قابلیت تعمیم گسترده در میان جمعیت‌های مختلف متفاوت بود.

ملاحظات کلیدی هنگام بررسی مدیتیشن برای اضطراب عبارت‌اند از:

• پیوستگی در تمرین: مشارکت منظم در مدیتیشن اغلب برای تجربه فواید بالقوه مهم دانسته می‌شود.

• نوع مدیتیشن: تکنیک‌های مختلف ممکن است نتایج متفاوتی داشته باشند؛ ذهن‌آگاهی و توجه متمرکز معمولاً بیشتر مطالعه می‌شوند.

• ادغام با درمان‌های دیگر: مدیتیشن معمولاً به‌عنوان یک درمان کمکی دیده می‌شود، نه یک درمانِ مستقلِ قطعی، و اغلب در کنار درمان‌های رایج مانند روان‌درمانی یا دارو استفاده می‌شود.

هرچند پژوهش‌های علوم اعصاب اثرات مثبت بالقوه را نشان می‌دهند، مهم است که توجه داشته باشیم این حوزه هنوز در حال تحول است و کیفیت و اثر بلندمدت مطالعات می‌تواند متفاوت باشد.

سنت‌های مدیتیشن

تاریخ مدیتیشن به‌طور عمیق با زمینه‌های دینی و معنوی‌ای که در آن‌ها نخستین بار شکل گرفت پیوند دارد.

هرچند خاستگاه دقیق آن به‌سختی قابل تعیین است، ارجاعات اولیه به تمرین‌های مراقبه‌ای در متون باستانی هند مانند اوپانیشادها و مهابهاراتا، از جمله بهاگاواد گیتا، دیده می‌شود. این متون حالتی از آرامش و تمرکز را برای خودادراکی توصیف می‌کنند.

ادیان جنوب آسیا

در جنوب آسیا، مدیتیشن به یک تمرین اصلی در چندین سنت دینی بزرگ تبدیل شد. برای نمونه، بودیسم مدیتیشن را مسیری به‌سوی روشن‌شدگی می‌داند.

اصطلاحات کلیدی مانند 'bhāvanā' (پرورش) و تمرین‌هایی مانند ذهن‌آگاهیِ تنفس (anapanasati) و تمرکز (jhāna/dhyāna یا samādhi) از جایگاه مرکزی برخوردارند. مکاتب مختلف بودایی، مانند تراوادا و بودیسم تبتی، این تمرین‌ها را حفظ و سازگار کرده‌اند و روش‌های متعددی برای پرورش ذهن‌آگاهی و تمرکز توسعه داده‌اند.

سنت‌های تراوادا اغلب بر پرورش samatha (آرام‌ماندن) و vipassanā (insight) تمرکز دارند، و بسیاری از تکنیک‌ها در متونی مانند ساتی‌پاتّها‌نا سوتّا شرح داده شده‌اند. بودیسم تبتی این‌ها را با تمرین‌های تانتریک و تکنیک‌های تصویرسازی ادغام کرد.

هندوئیسم نیز مدیتیشن را در بر می‌گیرد، و تمرین‌هایی مانند دھیانا بخش مهمی از آن هستند. یوگا، که یک نظام گسترده‌تر شامل وضعیت‌های بدنی و تکنیک‌های تنفسی است، اغلب از مدیتیشن به‌عنوان روشی برای رسیدن به سکون ذهنی و آگاهی معنوی استفاده می‌کند.

جینیسم، یکی دیگر از ادیان جنوب آسیا، نیز تمرین‌های مراقبه‌ای خاص خود را با هدف رهایی معنوی دارد.

ادیان ابراهیمی

هرچند این عنصر به اندازه سنت‌های شرقی مرکزی نیست، اما عناصر مراقبه‌ای را می‌توان در ادیان ابراهیمی نیز یافت.

در اسلام، تمرین‌هایی مانند muraqabah (مدیتیشن صوفیانه) شامل تأمل و یادآوری خدا هستند و اغلب بر صفات یا حضور الهی تمرکز می‌کنند.

سنت‌های یهودی دارای تمرین‌های عرفانی هستند، به‌ویژه در درون قبالا، که شامل دعای تأملی و تصویرسازی می‌شوند.

مسیحیت نیز تاریخچه‌ای از دعای تأملی و سنت‌های عرفانی دارد، مانند هسیخاسم در ارتدکس شرقی، که شامل تمرکز بر دعا و سکون درونی برای رسیدن به اتحاد با خداست.

معنویت معاصر

در زمان‌های اخیرتر، مدیتیشن در سطح جهانی گسترش یافته و اغلب از زمینه‌های دینی اولیه خود جدا شده است. اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شاهد افزایش آگاهی غربی از طریق رویدادهایی مانند پارلمان جهانی ادیان بود.

در دهه ۱۹۶۰، موج تازه‌ای از علاقه پدید آمد، زیرا بسیاری از آموزگاران معنوی آسیایی به غرب آمدند. این امر به توسعه تمرین‌های سکولارِ مدیتیشن انجامید که اغلب به‌جای اهداف معنوی بر کاهش استرس، آرامش و بهزیستی شخصی تأکید می‌کنند.

امروزه ذهن‌آگاهی، مفهومی برگرفته از مدیتیشن بودایی، به‌طور گسترده در محیط‌های درمانی مختلف و برنامه‌های محبوب تندرستی استفاده می‌شود. بسیاری از مردم اکنون مدیتیشن را به‌عنوان ابزاری برای شفافیت ذهنی، تعادل هیجانی و بهبود کلی خود، صرف‌نظر از باورهای دینی یا معنوی‌شان، تمرین می‌کنند.

نگاهی به آینده

هرچند تعریف دقیق مدیتیشن همچنان موضوع گفت‌وگوی مداوم است، تمرین‌های متنوع آن در فرهنگ‌ها و سنت‌های مختلف به علاقه‌ای مشترک انسانی برای تمرین دادن ذهن اشاره می‌کنند.

از متون معنوی باستانی تا پژوهش علمی مدرن، تمرکز به‌طور پیوسته به پرورش توجه و آگاهی بازمی‌گردد. چه با هدف بینش معنوی، آرامش ذهنی یا بهزیستی عمومی دنبال شود، مدیتیشن راهی برای خودتنظیمی بیشتر فراهم می‌کند.

همان‌طور که پژوهش ادامه دارد تا اثرات آن را بررسی کند، خودِ این تمرین همچنان سفری شخصی برای کشف است که با نیازهای فردی سازگار می‌شود و از طریق تکنیک‌های گوناگون در دسترس است.

منابع

1. Semple, R. J. (2010). آیا مدیتیشن ذهن‌آگاهی توجه را تقویت می‌کند؟ یک کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده. Mindfulness, 1(2), 121-130. https://doi.org/10.1007/s12671-010-0017-2

2. Zeidan, F., & Vago, D. R. (2016). تسکین درد مبتنی بر مدیتیشن ذهن‌آگاهی: یک توضیح سازوکارمحور. Annals of the New York Academy of Sciences, 1373(1), 114-127. https://doi.org/10.1111/nyas.13153

3. Liu, J., Wang, H., Lan, Y., Yuan, D., Du, B., Zhou, Y., ... & Sun, J. (2026). اثربخشی مقایسه‌ای مداخلات ورزشی برای اختلالات اضطرابی: یک فراتحلیل شبکه‌ای بیزی. Psychology Research and Behavior Management, 570270. https://doi.org/10.2147/PRBM.S570270

پرسش‌های متداول

مدیتیشن دقیقاً چیست؟

مدیتیشن روشی برای تمرین دادن ذهن شماست. این کار شامل استفاده از یک روش یا مجموعه‌ای از روش‌ها برای متمرکز کردن توجه و آگاهی شماست. هدف این است که ذهن خود را آرام کنید، از نظر هیجانی باثبات‌تر شوید، و نسبت به افکار و احساسات روزمره واکنش کمتری نشان دهید.

آیا روش‌های متفاوتی برای مدیتیشن وجود دارد؟

بله، روش‌های زیادی وجود دارد. برخی روش‌ها شامل تمرکز بر یک چیز هستند، مانند تنفس یا یک واژه (که مدیتیشن تمرکزی نامیده می‌شود). برخی دیگر شامل توجه کردن به هر چیزی است که وارد ذهن شما می‌شود، بدون قضاوت (که مدیتیشن ذهن‌آگاهی نامیده می‌شود). بسیاری از افراد این رویکردها را با هم ترکیب می‌کنند.

آیا برای مدیتیشن باید مذهبی باشم؟

اصلاً نه. هرچند مدیتیشن ریشه در بسیاری از ادیان مانند بودیسم، هندوئیسم و جینیسم دارد، اما افراد با هر باوری و حتی کسانی که مذهبی نیستند نیز آن را تمرین می‌کنند. بسیاری از مردم صرفاً برای کاهش استرس و بهزیستی ذهنی مدیتیشن می‌کنند.

چه مدت باید مدیتیشن کنم؟

می‌توانید با فقط چند دقیقه در روز شروع کنید، شاید ۵ تا ۱۰ دقیقه. حتی دوره‌های کوتاه هم می‌توانند مفید باشند. بعضی افراد برای مدت طولانی‌تر مدیتیشن می‌کنند، مثلاً ۲۰ دقیقه دو بار در روز، به‌ویژه اگر در ریتریت باشند یا این کار برایشان مفید باشد. نکته مهم، پیوستگی است.

مزایای اصلی مدیتیشن چیست؟

مدیتیشن می‌تواند به کاهش استرس و اضطراب، بهبود تمرکز و توجه، و تقویت سلامت هیجانی کمک کند. همچنین می‌تواند به خودآگاهی بیشتر و احساس آرامش منجر شود. برخی مطالعات نشان می‌دهند که ممکن است حتی در مدیریت درد نیز کمک کند.

آیا مدیتیشن می‌تواند به اضطراب کمک کند؟

بله، بسیاری از افراد مدیتیشن را برای مدیریت اضطراب بسیار مفید می‌دانند. با یاد گرفتن اینکه افکار و احساسات خود را بدون درگیر شدن با آن‌ها مشاهده کنید، می‌توانید برای موقعیت‌های استرس‌زا واکنشی آرام‌تر پرورش دهید. تکنیک‌هایی مانند ذهن‌آگاهی برای این کار به‌ویژه مفید هستند.

مدیتیشن هدایت‌شده چیست؟

مدیتیشن هدایت‌شده زمانی است که کسی شما را در فرایند مدیتیشن راهنمایی می‌کند، چه به‌صورت حضوری و چه از طریق یک ضبط. راهنما ممکن است پیشنهاد دهد بر چه چیزی تمرکز کنید، مانند تنفس، یا شما را از طریق یک تصویرسازی یا اسکن بدن هدایت کند. این گزینه‌ای عالی برای مبتدیان است.

آیا اپلیکیشن‌های مدیتیشن مفید هستند؟

اپلیکیشن‌های مدیتیشن می‌توانند بسیار مفید باشند. آن‌ها مدیتیشن‌های هدایت‌شده، زمان‌سنج‌ها و دوره‌هایی ارائه می‌دهند که تمرین منظم را آسان می‌کنند. بسیاری از اپ‌های محبوب، تنوع گسترده‌ای از گزینه‌ها را برای نیازها و سطوح تجربه مختلف فراهم می‌کنند.

مدیتیشن متعالی (TM) چیست؟

مدیتیشن متعالی نوع خاصی از مدیتیشن مانترا است. این روش شامل تکرار خاموشِ یک مانترای مشخص، یعنی یک صدا یا واژه، برای حدود ۲۰ دقیقه، روزی دو بار است. هدف آن کمک به فرو رفتن ذهن در حالتی از استراحت عمیق و آرامش است.

مدیتیشن مهربانی چیست؟

مدیتیشن مهربانی، که با نام مدیتیشن متا نیز شناخته می‌شود، بر پرورش احساس گرمی، مهربانی و شفقت نسبت به خود و دیگران تمرکز دارد. معمولاً عباراتی را که این نیت‌های خیر را بیان می‌کنند تکرار می‌کنید، از خودتان آغاز می‌کنید و سپس آن‌ها را به بیرون گسترش می‌دهید.

مدیتیشن اسکن بدن چیست؟

در مدیتیشن اسکن بدن، شما به‌صورت نظام‌مند توجه خود را به بخش‌های مختلف بدنتان می‌برید و هرگونه حس را بدون قضاوت مشاهده می‌کنید. این کار کمک می‌کند نسبت به بدن خود آگاه‌تر شوید و می‌تواند با رها کردن تنشی که شاید حتی نمی‌دانستید در خود نگه داشته‌اید، آرامش را تقویت کند.

آیا می‌توانم هنگام پیاده‌روی مدیتیشن کنم؟

مدیتیشنِ راه‌رفتن تمرینی است که در آن توجه خود را بر عمل فیزیکیِ راه رفتن متمرکز می‌کنید – حرکت پاها، حس تماس پاها با زمین، و تنفس‌تان. این روشی برای آوردن ذهن‌آگاهی به فعالیت‌های روزمره است و اغلب در سنت‌هایی مانند ذن و بودیسم تراوادا استفاده می‌شود.