آیا تا به حال فکر کردهاید که در درون سر شما چه میگذرد؟ مغز شما مکان شلوغی است که به طور مداوم سیگنالهای الکتریکی ارسال میکند.
یک الکتروانسفالوگرام، یا EEG، راهی است برای نگاهی به آن فعالیت. به آن مانند گوش دادن به صحبتهای الکتریکی مغز فکر کنید. این آزمایش به پزشکان کمک میکند تا بفهمند مغز شما چگونه کار میکند، به ویژه اگر ممکن است خردهگیری خاصی وجود داشته باشد.
ما به شما توضیح خواهیم داد که EEG چیست، چرا ممکن است به آن نیاز داشته باشید، و کل فرآیند چگونه است.
نسخه کوتاه
یک نوار مغزی (EEG) فعالیت الکتریکی مغز را با استفاده از حسگرهای کوچکی که به پوست سر متصل هستند، ثبت میکند.
این آزمایش به تشخیص شرایط مختلف عصبی، از جمله صرع، اختلالات خواب و دیگر مشکلاتی که عملکرد مغز را تحت تأثیر قرار میدهند، کمک میکند.
فرآیند EEG شامل قرار دادن الکترودها بر روی سر است که به دستگاهی متصل هستند که امواج مغزی را نمایش میدهد.
آمادگی برای EEG معمولاً شامل شستن موها، پرهیز از برخی مواد مانند کافئین و پیروی از دستورالعملهای خاص در مورد خواب است.
در طول آزمایش، ممکن است از شما خواسته شود اقداماتی مانند نفس عمیق کشیدن یا نگاه کردن به نورهای چشمکزن انجام دهید تا واکنشهای مغزی مشاهده شود.
الکتروانسفالوگرام (EEG) چیست؟
الکتروانسفالوگرام، یا EEG، روشی برای مشاهده آنچه که به طور الکتریکی در داخل مغز شما اتفاق میافتد، است. به سلولهای مغزتان فکر کنید که به طور مداوم سیگنالهای الکتریکی کوچک را به یکدیگر ارسال میکنند. این سیگنالها نحوه ارتباط و کنترل همه چیزهایی است که انجام میدهید.
دستگاههای EEG چیستند؟
دستگاههای EEG در واقع ابزارهایی هستند که برای گرفتن این سیگنالهای مغزی استفاده میشوند. اجزای اصلی شامل مجموعهای از الکترودها و یک تقویتکننده متصل به یک دستگاه ضبط است.
الکترودها دیسکهای کوچکی هستند که معمولاً فلزی بوده و به پوست سر شما متصل میشوند. آنها مانند آنتنهای کوچک عمل میکنند و فعالیت الکتریکی ضعیف تولید شده توسط سلولهای مغز شما را جمعآوری میکنند. سپس این سیگنالها از طریق سیمها به یک تقویتکننده ارسال میشوند که آنها را قویتر کرده و قادر به ضبط آنها میشود.
دستگاه ضبط، که امروزه معمولاً یک کامپیوتر است، سپس این سیگنالهای تقویت شده را به صورت خطوط موجی روی صفحه نمایش میدهد یا آنها را چاپ میکند. این خطوط موجی آنچه است که ما آن را امواج مغزی مینامیم.
انواع مختلف الکترودهای EEG چیستند؟
چندین روش برای استفاده از الکترودها وجود دارد، اما همه آنها یک هدف را دنبال میکنند: جمعآوری فعالیت مغزی.
رایجترین نوع برای EEGهای روتین، الکترودهای سطحی هستند. اینها معمولاً دیسکهای فلزی کوچکی هستند که معمولاً از نقره یا قلع ساخته شده و با استفاده از یک چسب یا خمیر رسانای خاص به پوست سر متصل میشوند. آنها غیر تهاجمی هستند، به این معنی که به زیر پوست نمیروند.
برای EEGهای ویژه و تهاجمیتر، همچنین الکترودهای داخل جمجمهای وجود دارند. اینها مستقیماً روی سطح مغز (الکترودهای اپیدورال یا سابدورال) یا حتی درون بافت مغزی (الکترودهای عمقی) قرار میگیرند. آنها فقط در شرایط خاص و معمولاً زمانی که شخص در حال انجام جراحی مغز به دلایل دیگری است، استفاده میشوند، زیرا نیاز به یک فرآیند تهاجمی دارند.
انتخاب نوع الکترود بستگی به سوال تشخیصی خاصی دارد که خواسته شده و سطح جزئیات مورد نیاز دارد.
یک دستگاه EEG چگونه کار میکند؟
همه چیز با فعالیت الکتریکی مغز شما آغاز میشود. نورونها از طریق امپولهای الکتریکی با یکدیگر ارتباط برقرار میکنند. زمانی که گروههای بزرگی از این نورونها به طور همزمان فعال میشوند، آنها میدانهای الکتریکی ایجاد میکنند که میتوانند بر روی پوست سر شناسایی شوند.
یک دستگاه EEG با اندازهگیری تفاوتهای ولتاژ بین نقاط مختلف روی سر شما با استفاده از جفتهای الکترود کار میکند. تصور کنید که دو میکروفن کوچک روی سرتان قرار میدهید؛ هر میکروفن صداهای کمی متفاوت را جمعآوری میکند. به همین ترتیب، هر جفت الکترود سیگنالهای الکتریکی را از مناطق خاصی از مغز شما دریافت میکند.
این دستگاه این سیگنالهای بسیار کوچک را تقویت میکند - آنها به میکروولت اندازهگیری میشوند که یک میلیونم ولت است - و آنها را در طول زمان ضبط میکند. ضبط حاصل الگوهای امواج مغزی را نشان میدهد که بسته به اینکه شما بیدار، خوابیده یا در حال تجربه برخی از رویدادهای مغزی هستید، متفاوت است.
الگو و فرکانس این امواج مغزی اطلاعات ارزشمندی درباره عملکرد کلی مغز شما ارائه میدهد.
چه عواملی باعث فعالیت الکتریکی مغز میشود؟
فعالیت الکتریکی ضبط شده توسط یک EEG عمدتاً ناشی از شلیک همزمان جمعیتهای بزرگی از نورونها، به ویژه سلولهای هرمی در قشر مغز است. این نورونها پتانسیلهای الکتریکی کوچکی تولید میکنند در حالی که با یکدیگر ارتباط برقرار میکنند.
زمانی که بسیاری از این نورونها به طور همزمان شلیک میکنند، خروجی الکتریکی مشترک آنها به اندازه کافی قوی میشود تا توسط الکترودهای قرار داده شده در پوست سر شناسایی شود. این فعالیت تصادفی نیست؛ معمولاً در الگوهای ریتمیک رخ میدهد که به فرکانس آنها (اندازهگیری شده در هرتز یا چرخه در ثانیه) و دامنه (ارتفاع موج) طبقهبندی میشوند.
وضعیتهای مختلف هوشیاری و فعالیت مغزی با الگوهای امواج مغزی متمایز همراه هستند. به عنوان مثال، زمانی که بیدار و هشیار هستید، معمولاً امواج سریعتر و با دامنه پایینتر (امواج بتا) دارید، در حالی که در خواب عمیق، امواج کندتر و با دامنه بالاتر (امواج دلتا) را نشان میدهید.
فعالیت الکتریکی غیر طبیعی، مثل آنچه در صرع مشاهده میشود، میتواند به عنوان اوجهای ناگهانی و غیرمعمول یا امواج تیز که بر روی ریتم پسزمینه عادی قرار دارند، ظاهر شود.
آزمایش EEG چیست؟
یک EEG یک تست پزشکی غیر تهاجمی است که سیگنالهای الکتریکی مغز را به طور مستقیم ضبط میکند تا الگوهای عملکرد و زمانبندی را با دقت میلیثانیه شناسایی کند. این به عنوان یک ابزار تشخیصی با سرعت بالا عمل میکند که "گفتگوی الکتریکی" مغز را از طریق حسگرهای پوست سر اندازهگیری میکند و گزینهای قابل دسترس و زمانبندی شده در مقایسه با سایر روشهای تصویربرداری ارائه میدهد.
MEG در مقابل EEG
در حالی که هر دو مغناطیسسنجی مغز (MEG) و الکتروانسفالوگرافی (EEG) فعالیت مغز را اندازهگیری میکنند، این کار را به روشهای بنیادی متفاوت انجام میدهند.
EEG میدانهای الکتریکی تولید شده توسط فعالیت همزمان نورونها را ضبط میکند. به این فکر کنید که مانند گوش دادن به گفتگوی الکتریکی به طور مستقیم است. MEG، از طرف دیگر، میدانهای مغناطیسی کوچکی را که توسط این همان جریانهای الکتریکی تولید میشوند اندازهگیری میکند.
این مانند تشخیص امواج مغناطیسی ناشی از این گفتگو است. زیرا میدانهای مغناطیسی کمتر از میدانهای الکتریکی توسط جمجمه و پوست سر تحریف میشوند، MEG گاهی اوقات اطلاعات فضایی دقیقتری درباره جایی که فعالیت در مغز رخ میدهد ارائه میدهد.
با این حال، تجهیزات EEG عموماً از MEG در دسترستر و کمتر هزینهبر هستند، که آن را به ابزاری بیشتر استفاده شده در تنظیمات بالینی تبدیل میکند.
EEG در مقابل EKG
ساده است که EEG را با EKG (الکتروکاردیوگرام) اشتباه بگیرید، اما آنها فعالیت را در ارگانهای کاملاً متفاوت اندازهگیری میکنند.
یک EEG فعالیت الکتریکی مغز را تحت نظر دارد، همانطور که بحث کردیم، به دنبال الگوهایی که عملکرد یا اختلال مغز را نشان میدهند. اما یک EKG، فعالیت الکتریکی قلب را ضبط میکند. این برای شناسایی مشکلات ریتم قلب و دیگر مسائل قلبی استفاده میشود.
الکترودهای EEG بر روی پوست سر قرار میگیرند، در حالی که الکترودهای EKG معمولاً به قفسه سینه، بازوها و پاها متصل میشوند. هر دو تست غیر تهاجمی هستند که از الکترودها برای دریافت سیگنالهای الکتریکی استفاده میکنند، اما اهداف آنها متمایز است: مغز در برابر قلب.
EEG در مقابل fMRI
تصویربرداری تشدید مغناطیسی عملکردی (fMRI) یک تکنیک تصویربرداری مغز دیگر است، اما فعالیت مغز را به طور غیرمستقیم اندازهگیری میکند. به جای شناسایی سیگنالهای الکتریکی مانند EEG، fMRI تغییرات در جریان خون و اشباع اکسیژن خون را ردیابی میکند. ایده این است که وقتی قسمتی از مغز بیشتر فعال است، نیاز به اکسیژن بیشتری دارد، که منجر به افزایش جریان خون به آن ناحیه میشود.
fMRI دقت فضایی عالی ارائه میدهد، به این معنی که میتواند مکان فعالیت مغز را با دقت بسیار بالایی شناسایی کند. با این حال، نسبت به EEG دقت زمانی کمتری دارد.
EEG میتواند تغییرات در فعالیت مغز را در میلیثانیه شناسایی کند و تصویر بسیار دقیقی از زمانبندی رویدادهای عصبی ارائه میدهد. fMRI، چون به تغییرات جریان خون وابسته است، بسیار کندتر است و معمولاً فعالیت را در بازههای ثانیهای اندازهگیری میکند. بنابراین، در حالی که fMRI برای دیدن کجا فعالیت در حال رخ دادن است عالی است، EEG در نشان دادن کی در حال رخ دادن است موفقتر است.
EEG در مقابل EMG
در حالی که هر دو تست فعالیت الکتریکی را در بدن اندازهگیری میکنند، یک EEG بر روی مغز تمرکز میکند در حالی که یک EMG (الکترو میوگرام) سلامت عضلات و سلولهای عصبی مسئول آنها را ارزیابی میکند. یک EEG از حسگرهای روی پوست سر برای شناسایی الگوهای امواج مغزی استفاده میکند، در حالی که یک EMG شامل قرار دادن حسگرهای کوچک روی پوست یا وارد کردن سوزنهای ظریف به درون بافت ماهیچهای برای ثبت فعالیت در حین استراحت و انقباض است.
این تستها برای اهداف تشخیصی متفاوتی استفاده میشوند. یک پزشک ممکن است یک EEG را برای بررسی تشنجها یا مشکلات خواب درخواست کند، اما آنها ممکن است یک EMG را درخواست کنند اگر بیمار دارای علائمی مانند ضعف عضلانی، بیحسی یا گرفتگی باشد که نشاندهنده اختلال عصبی یا عضلانی است.
چرا آزمایش EEG انجام میشود؟
یک EEG یک ابزار تشخیصی است که میتواند به پزشکان و عصبشناسان کمک کند تا بفهمند در مغز شما چه اتفاقی میافتد. این تست به ویژه به دلیل چند علت کلیدی مفید است:
کدام شرایط عصبی میتواند با EEG تشخیص داده شود؟
یکی از استفادههای اصلی EEG کمک به تشخیص انواع مختلف شرایط عصبی است. زیرا فعالیت مغز میتواند به طور قابل توجهی زمانی که چیزی درست نیست تغییر کند، یک EEG میتواند به این تفاوتها پی ببرد. این آزمایش به ویژه برای شناسایی مشکلات مربوط به فعالیت الکتریکی غیر طبیعی ارزشمند است.
صرع و تشنجها: این شاید شناختهشدهترین کاربرد EEG باشد. در حین یک تشنج، فعالیت مغزی معمولاً به طرز چشمگیری تغییر میکند و یک EEG میتواند این تغییرات را ضبط کند. حتی بین تشنجها، الگوهای الکتریکی غیر طبیعی، که گاهی به آنها تخلیههای صرعی میگویند، اغلب قابل مشاهده است که به پزشکان سرنخهایی درباره احتمال تشنجها ارائه میدهد.
اختلالات خواب: EEG ها بخشی کلیدی از یک مطالعه خواب (پلیسومنوگرافی) هستند. آنها به پزشکان کمک میکنند بین مراحل مختلف خواب تفکیک کنند و اختلالهایی مانند بیخوابی، نارکولپسی یا خواب آپنه را با بررسی الگوهای الکتریکی مغز در طول خواب شناسایی کنند.
آسیبها و التهابهای مغزی: EEG ها میتوانند به ارزیابی عملکرد کلی مغز پس از یک آسیب، مانند ضربه مغزی یا سکته، یا در موارد التهاب مغز (انسفالیت) کمک کنند. تغییرات قابل توجه در امواج مغزی میتوانند شدت مشکل را نشان دهند.
انسفالوپاتی: این اصطلاحی عمومی برای هر بیماری، آسیب یا ناهنجاری مغزی است. EEG ها میتوانند به شناسایی مشکلات گسترده در عملکرد مغز که ممکن است در غیر این صورت مشخص نباشند، کمک کنند.
مرگ مغزی: در شرایط بحرانی، یک EEG میتواند برای تعیین اینکه آیا فعالیت الکتریکی باقیمانده در مغز وجود دارد، استفاده شود که به عنوان یک عامل در اعلام مرگ مغزی مطرح است.
چگونه از EEG برای اندازهگیری فعالیت مغزی استفاده میشود؟
فراتر از تشخیص مشکلات، EEG ها همچنین برای نظارت بر عملکرد مغز در شرایط مختلف استفاده میشوند:
نظارت بر بیهوشی: در طول جراحی، یک EEG میتواند به بیهوشیدانان کمک کند تا عمق بیهوشی را سنجش کنند. این میتواند نشان دهد که آیا مغز به همانطور که انتظار میرفت پاسخ میدهد یا اینکه آیا نیاز به تنظیمات است.
ارزیابی کما: برای بیمارانی که در حالت کما هستند، یک EEG میتواند اطلاعاتی درباره سطح فعالیت مغزی ارائه دهد و به پیشبینی نتایج کمک کند.
تحقیقات: EEG ها به طور گستردهای در تحقیقات برای مطالعه اینکه مغز چگونه در طی وظایف شناختی مختلف، یادگیری، یا در جواب به محرکها کار میکند، استفاده میشوند. این کمک میکند تا دانشمندان در مورد عملکرد طبیعی مغز و مکانیزمهای پشت شرایط عصبی مختلف بیشتر بیاموزند.
در یک آزمایش EEG چه انتظاری باید داشته باشم؟
آمادهسازی برای الکتروانسفالوگرام شامل چند مرحله کلیدی است تا دقت نتایج تضمین شود. درک فرآیند از قبل میتواند در کاهش هر گونه نگرانی کمک کند.
چگونه برای آزمایش EEG آماده شوم؟
قبل از تست، مهم است که دستورالعملهای خاصی که پزشک شما ارائه میدهد را دنبال کنید. به طور کلی، این شامل:
مراقبت از مو: شب قبل از تست موهایتان را بشویید. از استفاده از نرمکنندهها، محصولات حالتدهی، یا اسپریهای مو پرهیز کنید، زیرا اینها میتوانند باعث تداخل در چسبندگی الکترودها شوند. اطمینان حاصل کنید که موهایتان خشک و بدون گره باشد. بافت یا بافت مو باید اجتناب شود.
محدودیتهای غذایی: ممکن است از شما خواسته شود که کافئین و غذاهای یا نوشیدنیهای با قند بالا را برای مدتی قبل از تست پرهیز کنید. این کمک میکند تا اطمینان حاصل شود که میتوانید آرام باشید و فعالیت مغز به طور مصنوعی تحریک نشود.
برنامه خواب: ممکن است پزشک شما از شما بخواهد که برنامه خواب خود را تغییر دهید، مانند بیدار ماندن طولانیتر در شب قبل از آزمایش. این معمولاً به منظور سادهتر کردن ثبت فعالیت مغز در طول خواب اگر این بخشی از پروتکل آزمایش باشد، انجام میشود.
داروها: داروهای تجویزی خود را طبق معمول ادامه دهید مگر اینکه به صراحت دستور دیگری از پزشک خود دریافت کرده باشید. مهم است که پزشک خود را از تمامی داروها و مکملهایی که مصرف میکنید مطلع کنید.
مراحل انجام یک EEG روتین چیست؟
در حین یک EEG روتین، معمولاً شما در یک صندلی راحت نشسته یا روی یک تخت دراز میکشید. یک تکنسین دیسکهای کوچک فلزی به نام الکترودها را روی پوست سرتان قرار میدهد. این الکترودها گاهی اوقات با استفاده از یک ژل خاص به هم چسبیده و به سیمهایی متصل میشوند که به یک دستگاه ضبط میروند. تکنسین سپس اطمینان حاصل میکند که الکترودها به طور محکم متصل شدهاند تا سیگنالهای الکتریکی مغز شما را ضبط کند.
در حین قرار داشتن الکترودها، از شما خواسته میشود که آرام باشید. ممکن است از شما خواسته شود که چشمان خود را ببندید، یا آنها را باز کنید، یا به یک نور چشمکزن نگاه کنید. همچنین ممکن است از شما خواسته شود که کارهای خاصی را انجام دهید، مانند نفس عمیق کشیدن (هیپرونتیلاسیون).
این فعالیتها به تکنسین کمک میکند تا نحوه واکنش مغز شما به محرکها و شرایط مختلف را مشاهده کند. کل فرآیند غیر تهاجمی است و شامل هیچ تحریک الکتریکی مغز نمیشود.
مدت زمان یک EEG چقدر است؟
مدت زمان یک آزمون EEG بسته به نوع خاص ضبطی که نیاز است متغیر است. یک EEG استاندارد معمولاً بین 20 تا 60 دقیقه طول میکشد.
با این حال، اگر آزمایش نیاز به نظارت در طول خواب داشته باشد یا شامل دورههای ضبط طولانیتر باشد، ممکن است زمان زیادی بگیرد یا حتی شبانه انجام شود (EEG متحرک).
بعد از اتمام تست EEG چه اتفاقی میافتد؟
پس از تکمیل ضبط، الکترودها به آرامی از سر شما برداشته میشوند. اگر از چسب یا خمیر استفاده شده باشد، معمولاً میتوانید در خانه موهایتان را به طور کامل شسته و هرگونه باقیمانده را از بین ببرید.
بیشتر افراد میتوانند بلافاصله پس از آزمایش به فعالیتهای عادی خود بازگردند. در صورتی که هر گونه حس غیرمعمول یا عوارض جانبی مانند سرگیجه ناشی از هیپرونتیلاسیون پیش بیاید، مهم است که تکنسین یا پزشک خود را مطلع کنید.
چگونه یک EEG را بخوانیم
تفسیر یک الکتروانسفالوگرام (EEG) شامل تجزیه و تحلیل الگوهای فعالیت الکتریکی ضبط شده از مغز است. هدف اولیه شناسایی انحرافات از الگوهای عادی امواج مغزی است که ممکن است نشاندهنده یک مشکل عصبی باشد.
ضبطهای EEG فعالیت مغزی را به صورت امواج نمایش میدهد، با زمان به صورت افقی و ولتاژ به صورت عمودی. چندین عامل میتواند در طول فرآیند بررسی برای بهتر دیدن این امواج تنظیم شود:
حساسیت (گین): این تنظیم ارتفاع امواج را کنترل میکند. افزایش حساسیت باعث میشود تغییرات کوچکتر ولتاژ بیشتر نمایان شود، در حالی که کاهش آن میتواند به مدیریت سیگنالهای بسیار بزرگ کمک کند.
مقیاس زمانی (اپوک): این تعیین میکند که چه مدت زمانی بر روی صفحه نمایش داده شده است. مقیاس زمانی کوتاهتر اجازه میدهد تا بررسی دقیقتری از رویدادهای کوتاه، مانند اوجها، انجام شود، در حالی که مقیاس طولانیتر برای مشاهده تغییرات کندتر در طول دقایق مفید است.
فیلترها: فیلترهای دیجیتال میتوانند برای کاهش نویزهای الکتریکی غیرمطلوب (آرتیفکتها) اعمال شوند. با این حال، باید با احتیاط استفاده شوند، زیرا ممکن است همچنین فعالیت واقعی مغز را تغییر یا محو کنند.
چه عواملی در هنگام بررسی الگوهای EEG در نظر گرفته میشوند؟
ریتمهای عادی: حالتهای مختلف هوشیاری، مانند بیداری، خوابآلودگی و خواب، با فرکانسها و دامنههای خاصی از امواج مغزی مرتبط هستند. به عنوان مثال، امواج آلفا معمولاً در طول بیداری آرام با چشمان بسته مشاهده میشود.
تخلیههای صرعی: اینها الگوهای غیرعادی هستند که معمولاً به صورت اوجها یا امواج تیز ظاهر میشوند و میتوانند نشاندهنده پیشبینیپذیری به تشنجها باشند. مدت و مورفولوژی آنها ویژگیهای کلیدی هستند.
آرتیفکتها: سیگنالهای الکتریکی که از مغز ناشی نمیشوند، مانند حرکات عضلانی، پلک زدن یا تداخل الکتریکی، میتوانند EEG را آلوده کنند.
آیا در خواندن EEG کنوانسیونهای قطبیت وجود دارد؟
تفسیر EEG به درک قطبیت، که به سمتگیری تفاوت پتانسیل الکتریکی بین الکترودها اشاره دارد، وابسته است. به طور متعارف:
یک انحراف به سمت بالا معمولاً نشانهای از وجود یک پتانسیل الکتریکی منفی در الکترود فعال نسبت به الکترود مرجع است.
انحراف به سمت پایین معمولاً نشاندهنده یک پتانسیل مثبت است.
این کنوانسیون در مکانیابی منبع فعالیت الکتریکی کمک میکند.
کاربردهای بالینی
تفسیر یک EEG وظیفهای تخصصی است که توسط متخصصان آموزش دیده انجام میشود. یافتهها در کنار تاریخچه بالینی بیمار و دیگر آزمایشات تشخیصی برای رسیدن به یک تشخیص و راهنمایی درمان در نظر گرفته میشوند.
به عنوان مثال، الگوهای خاص EEG برای انواع مختلف صرع ویژگی دارند و تغییرات در فعالیت مغز میتوانند در حین جراحی یا در موارد مراقبتهای ویژه تحت نظر قرار گیرند.
چگونه میتوانم یک تکنسین EEG معتبر پیدا کنم؟
برای پیدا کردن یک تکنسین EEG واجد شرایط، میتوانید به دنبال متخصصانی باشید که توسط هیئتهای شناختهشده معتبر شدهاند، مانند ABRET (هیئت آمریکایی ثبت الکتروانسفالوگرافی و تکنولوژیهای تحریک شده). این افراد به طور خاص آموزش دیدهاند تا الکترودها را به درستی قرار دهند، ضبط را برای دقت بخوانند و الگوهای مختلف امواج مغزی و آرتیفکتها را در طول فرآیند شناسایی کنند.
تکنسینهای EEG معمولاً کجا قرار دارند؟
بیشتر تکنسینهای EEG در محیطهای تخصصی مانند بخشهای نوروژی در بیمارستانها، واحدهای نظارت بر صرع (EMU) و مراکز مطالعه خواب کار میکنند.
شما میتوانید اغلب آنها را با دریافت ارجاعی از پزشک مراقبت اولیه یا یک متخصص عصبی که تشخیص داده است که EEG برای مسیر تشخیصی شما ضروری است، پیدا کنید.
یک تکنسین EEG باید چه شرایطی داشته باشد؟
یک تکنسین معتبر باید دارای پیشزمینهای در فناوری نورودیاگنوزیک باشد و در بسیاری موارد، گواهینامه رسمی مانند درجهی تکنسین EEG ثبت شده (R. EEG T.) داشته باشد.
این اطمینان میدهد که آنها تخصص لازم برای استفاده از تجهیزات حساس، پیروی از پروتکلهای ایمنی سختگیرانه - به ویژه در طول فعالیتهای تحریک مانند هیپرونتیلاسیون - و ارائه دادههای با کیفیت بالا برای تفسیر به متخصص عصبی را دارند.
چرا EEG ابزاری حیاتی برای سلامت مغز است؟
از روزهای اولیه با برگر تا فناوریهای پیشرفته امروز، EEG واقعاً به پزشکان و محققان کمک کرده است تا بفهمند چه اتفاقی در حال وقوع است، به ویژه با مسائلی مانند تشنجها و مشکلات خواب.
در حالی که این تست کامل نیست و گاهی دیگر سیگنالها میتوانند مزاحمت ایجاد کنند، چشمهای آموزش دیده میتوانند از میان آن عبور کنند. این یک تست ایمن است و در حالی که ممکن است کمی آمادهسازی لازم باشد، مانند شستن موها یا شاید در شب قبل بیدار ماندن، به پزشکان سرنخهای مهمی میدهد.
این یک پنجره به عملکرد مغز است که مدتی است وجود دارد و همچنان بخشی کلیدی از درک سلامت مغز به شمار میرود.
سوالات متداول
یک EEG دقیقاً چیست؟
یک الکتروانسفالوگرام، یا EEG، یک آزمایش ویژه است که به الگوهای الکتریکی ایجاد شده در داخل مغز شما گوش میدهد. به سلولهای مغزتان فکر کنید که به عنوان ارتباطدهندههای کوچکی عمل میکنند و پیامها را با سیگنالهای الکتریکی ارسال میکنند. یک EEG مانند یک ضبط از این گفتگوها است که به صورت خطوط موجی روی صفحه نمایش داده میشود.
پزشکان چگونه فعالیت مغز را ثبت میکنند؟
پزشکان از دیسکهای فلزی کوچکی به نام الکترودها استفاده میکنند. اینها معمولاً با یک چسب چسبناک یا چسب به پوست سر شما متصل میشوند. این الکترودها مانند آنتنهای کوچک عمل میکنند و سیگنالهای الکتریکی ضعیف را از سلولهای مغز شما جمعآوری کرده و به دستگاهی که آنها را ثبت میکند، ارسال میکنند.
این خطوط موجی روی یک EEG چه معنایی دارند؟
این خطوط موجی به نام امواج مغزی شناخته میشوند. آنها نشاندهنده چگونگی فعال بودن مغز شما و چگونگی ارتباط بخشهای مختلف آن هستند. الگوها بسته به اینکه شما بیدار، خوابیده یا اگر چیزی غیرمعمول در مغز شما در حال وقوع است، میتوانند تغییر کنند.
چرا یک پزشک آزمایش EEG را تجویز میکند؟
پزشکان از EEG برای کمک به فهمیدن اینکه چه چیزی ممکن است باعث مشکلات مغز شود، استفاده میکنند. این به ویژه برای تشخیص شرایطی مانند صرع که باعث تشنج میشود و دیگر مشکلاتی که بر عملکرد مغز تأثیر میگذارند، از جمله اختلالات خواب، کمککننده است.
برای یک EEG چه باید بکنم تا آماده شوم؟
معمولاً از شما خواسته میشود که شب قبل موهایتان را بشویید اما از استفاده از نرمکنندهها یا محصولات حالتدهی پرهیز کنید. همچنین مهم است که هر دستورالعملی درباره خواب در شب قبل را دنبال کنید، زیرا گاهی پزشکان میخواهند شما کمی خسته باشید تا یک خوانش بهتر به دست آید. آنها همچنین ممکن است از شما بخواهند که از کافئین پرهیز کنید.
در طول تست EEG چه اتفاقی میافتد؟
شما معمولاً در یک صندلی نشسته یا دراز میکشید. یک تکنسین الکترودها را روی سر شما قرار میدهد. سپس از شما خواسته میشود که آرام باشید، شاید با چشمان بسته یا باز. گاهی اوقات، ممکن است از شما خواسته شود که کارهایی مانند نفسعمیق کشیدن یا نگاه کردن به نورهای چشمکزن انجام دهید تا ببینید مغز شما چگونه واکنش میدهد.
مدت زمان یک تست EEG معمولاً چقدر است؟
یک تست EEG استاندارد معمولاً حدود 20 تا 30 دقیقه طول میکشد. با این حال، برخی از انواع EEG ممکن است کمی بیشتر طول بکشد و تکنسین از قبل به شما خواهد گفت که چه انتظاری در مورد مدت زمان خواهید داشت.
آیا عوارض جانبی از یک EEG وجود دارد؟
عوارض جانبی بسیار نادر هستند. برخی از افراد ممکن است اگر از آنها خواسته شود عمیق نفس بکشند، کمی سرگیجه احساس کنند. در موارد بسیار خاص، نورهای چشمکزن یا نفس عمیق ممکن است در فردی با صرع تشنج را تحریک کند، اما این نادر است و تکنسین آماده است تا با آن کنار بیاید.
پس از اتمام تست EEG چه اتفاقی میافتد؟
پس از اتمام ضبط، تکنسین به آرامی الکترودها را برمیدارد. ممکن است مقداری قرمزی جزئی در پوست سرتان مشاهده کنید، اما این موقت است. شما معمولاً میتوانید بلافاصله به فعالیتهای عادی خود بازگردید و میتوانید موهای خود را بشویید تا هر چسب باقیمانده را از بین ببرید.
اموتیو پیشرو در فناوری عصبی است که به پیشرفت تحقیقات علوم اعصاب از طریق ابزارهای قابل دسترس EEG و داده های مغزی کمک می کند.
اموتیو
