مواجهه با سرطان مغز میتواند بسیار سنگین و دشوار باشد. این موضوع پیچیدهای است و پیدا کردن اطلاعات روشن و ساده اهمیت زیادی دارد.
این مقاله اینجاست تا آنچه را باید درباره سرطان مغز بدانید، از اینکه چیست تا اینکه چگونه درمان میشود، بهصورت ساده توضیح دهد. هدف ما این است که درک این بیماری را برای شما و عزیزانتان کمی آسانتر کنیم.
سرطان چیست؟
سرطان گروه پیچیدهای از بیماریها است که با رشد کنترلنشده سلولهای غیرطبیعی مشخص میشود. این سلولها دچار تغییراتی شدهاند، که اغلب در دیانای (DNA) آنها رخ میدهد و باعث میشود بدون توجه به فرآیندهای طبیعی بدن، تقسیم و تکثیر شوند. برخلاف سلولهای سالم که چرخه زندگی مشخصی دارند و در صورت آسیب یا پیری از بین میروند، سلولهای سرطانی میتوانند ماندگار شده و تکثیر یابند و تودههایی به نام تومور را تشکیل دهند.
این سلولهای غیرطبیعی میتوانند به بافتهای اطراف حمله کنند و در برخی موارد، از طریق جریان خون یا سیستم لنفاوی به سایر بخشهای بدن سرایت کنند؛ فرآیندی که متاستاز نامیده میشود.
این توانایی برای گسترش، ویژگی کلیدی است که تومورهای بدخیم (سرطانی) را از تومورهای خوشخیم (غیرسرطانی) متمایز میکند. نوع خاص سرطان بر اساس منشأ سلولهای غیرطبیعی و محل قرارگیری آنها در بدن تعیین میشود.
سرطان مغز چیست؟
سرطان مغز به رشد غیرطبیعی سلولها در داخل مغز اشاره دارد. این رشدها که به عنوان تومور شناخته میشوند، میتوانند مستقیماً در بافت مغز ایجاد شوند یا از سرطان در نقاط دیگر بدن به مغز سرایت کنند.
تومورهای مغزی اولیه در مقابل ثانویه
تومورهای مغزی به طور کلی بر اساس منشأ خود طبقهبندی میشوند. تومورهای مغزی اولیه از خود سلولهای مغز شروع میشوند.
در مقابل، تومورهای مغزی ثانویه یا متاستاتیک، از بخش دیگری از بدن شروع شده و سپس به مغز راه پیدا میکنند. سرطانهایی که معمولاً به مغز سرایت میکنند شامل سرطانهای ریه، سینه، روده بزرگ، کلیه یا پوست هستند.
انواع شایع تومورهای مغزی
بیش از ۱۲۰ نوع شناسایی شده از انواع تومورهای مغزی وجود دارد که هر کدام بر اساس سلولهایی که از آنها منشأ میگیرند یا محل قرارگیریشان نامگذاری شدهاند. آنها اغلب بر اساس نوع سلول درگیر دستهبندی میشوند:
گلیوما: این تومورها از سلولهای گلیال که سلولهای پشتیبان مغز هستند، رشد میکنند. این یک دسته کلی است که شامل آستروسیتومها میشود که مقیاس آنها میتواند از رشد آهسته تا اشکال بسیار تهاجمی مانند گلیوبلاستوما متغیر باشد.
مننژیوم: این تومورها در مننژ، لایههای محافظی که مغز و نخاع را احاطه کردهاند، تشکیل میشوند. مننژیومها شایعترین نوع تومور مغزی اولیه هستند و معمولاً خوشخیم میباشند.
مدولوبلاستوم: اینها تومورهای سریعالرشدی هستند که معمولاً از مخچه، بخش پایینی و پشتی مغز آغاز میشوند. این تومورها در کودکان شایعتر هستند.
تومورهای هیپوفیز: این تومورها که از غده هیپوفیز منشأ میگیرند، میتوانند بر تولید هورمون و بینایی تأثیر بگذارند.
تومورهای خوشخیم در مقابل بدخیم
تومورهای مغزی همچنین بر اساس خوشخیم (غیرسرطانی) یا بدخیم (سرطانی) بودن متمایز میشوند.
تومورهای خوشخیم: این تومورها سرطانی نیستند. آنها مایلند به آرامی رشد کنند و به بخشهای دیگر مغز سرایت نمیکنند. با این حال، حتی تومورهای خوشخیم نیز در صورتی که اندازه یا محل قرارگیری آنها بر ساختارهای حیاتی مغز فشار وارد کند، میتوانند باعث مشکلات جدی سلامت روان شوند.
تومورهای بدخیم: اینها تومورهای سرطانی هستند. آنها میتوانند با سرعت بیشتری رشد کنند و پتانسیل حمله به بافتهای اطراف مغز را دارند. برخی از تومورهای بدخیم همچنین میتوانند به سایر مناطق در سیستم عصبی مرکزی سرایت کنند.
به تومورها همچنین درجهای اختصاص داده میشود، معمولاً از ۱ تا ۴، که نشان میدهد سلولها در زیر میکروسکوپ چقدر غیرطبیعی به نظر میرسند و با چه سرعتی احتمال رشد و گسترش دارند. تومورهای درجه ۱ کمترین میزان تهاجمی بودن را دارند، در حالی که تومورهای درجه ۴، مانند گلیوبلاستوما، تهاجمیترین نوع هستند.
علائم سرطان مغز
علائم و نشانههای سرطان مغز میتواند بسیار متفاوت باشد. این تفاوت تا حد زیادی به اندازه تومور، محل دقیق آن در مغز و سرعت رشد آن بستگی دارد.
بخشهای مختلف مغز مسئول عملکردهای متفاوتی هستند، بنابراین توموری که به یک منطقه خاص فشار میآورد یا به آن آسیب میزند، میتواند منجر به علائم خاصی شود. توجه به این نکته مهم است که برخی از تومورهای مغزی، به ویژه آنهایی که رشد کندتری دارند، ممکن است تا زمانی که بسیار بزرگ نشوند، علائم قابل توجهی ایجاد نکنند.
علائم عصبی
علائم عصبی اغلب اولین نشانههای بروز مشکل هستند. این علائم میتوانند به چندین روش ظاهر شوند:
سردردها: سردردهای مداوم، به ویژه سردردهایی که با سردردهای معمولی متفاوت هستند، با گذشت زمان بدتر میشوند یا هنگام بیدار شدن از خواب رخ میدهند، میتوانند یک نشانه باشند. افزایش فشار داخل جمجمه میتواند باعث این امر شود.
تشنج: شروع تشنجهای جدید در بزرگسالی که قبلاً هرگز تشنج نداشته است، علامت مهمی است که نیاز به ارزیابی پزشکی فوری دارد.
تغییرات بینایی: این میتواند شامل تاری دید، دوبینی یا حتی از دست رفتن بینایی محیطی باشد.
مشکلات گفتاری و زبانی: بروز مشکل در پیدا کردن کلمات مناسب، لکنت زبان یا دشواری در درک صحبتهای دیگران ممکن است رخ دهد.
اختلال در مهارتهای حرکتی: ضعف یا بیحسی در دست یا پا، مشکلات هماهنگی یا دشواری در راه رفتن و حفظ تعادل نیز امکانپذیر است.
مشکلات شنوایی یا تعادل: این ممکن است به صورت کاهش شنوایی، زنگ زدن در گوش (وزوز گوش) یا سرگیجه مداوم ظاهر شود.
علائم عمومی
فراتر از تغییرات عصبی خاص، برخی علائم عمومیتر نیز میتوانند با تومورهای مغزی مرتبط باشند:
تهوع و استفراغ: تهوع یا استفراغ غیرقابل توضیح و مداوم، به ویژه اگر مربوط به بیماری یا مصرف غذا نباشد، میتواند از علائم آن باشد.
تغییرات شناختی و شخصیتی: افراد ممکن است دچار سردرگمی، مشکلات حافظه، مشکل در تمرکز یا تغییرات محسوس در شخصیت و رفتار شوند. این تغییرات گاهی اوقات در ابتدا میتوانند جزئی باشند.
به خاطر داشتن این نکته مهم است که بسیاری از این علائم میتوانند ناشی از شرایطی غیر از سرطان مغز باشند. با این حال، اگر هرگونه تغییر مداوم یا غیرقابل توضیحی را تجربه کردید، مراجعه سریع به پزشک برای تشخیص و مراقبت مناسب توصیه میشود.
علل بروز تومورهای مغزی
یافتن دلیل دقیق اینکه چرا یک تومور مغزی شروع میشود، میتواند پیچیده باشد. برای بسیاری از افراد، یک دلیل واحد و واضح وجود ندارد.
این امر اغلب به تغییرات در دیانای یک سلول مربوط میشود که باعث میشود به جای دنبال کردن چرخه زندگی طبیعی خود، به طور غیرقابل کنترلی رشد کند. این سلولهای غیرطبیعی به تکثیر ادامه میدهند و یک توده یا تومور را تشکیل میدهند.
عوامل ژنتیکی
گاهی اوقات، یک فرد ممکن است یک وضعیت ژنتیکی را به ارث ببرد که احتمال ابتلا به تومورهای مغزی را در او افزایش میدهد. مواردی مانند سندرم لی-فرومنی یا سندرم تورکوت را در نظر بگیرید.
این شرایط ارثی میتوانند خطر را افزایش دهند. همچنین شایان ذکر است که تومورهای مغزی میتوانند بسته به جنسیت، تظاهرات متفاوتی داشته باشند. به عنوان مثال، شواهدی وجود دارد که نشان میدهد مننژیوم در زنان بیشتر از نوع درجه پایین است، در حالی که در مردان بیشتر از نوع بدخیم میباشد.
عوامل محیطی
در حالی که تحقیقات روی علل دقیق همچنان ادامه دارد، برخی عوامل محیطی ممکن است نقش داشته باشند. قرار گرفتن طولانیمدت در معرض دوزهای بالای تابش، مانند پرتودرمانی برای سایر سرطانها یا سیتی اسکنهای مکرر، با افزایش خطر مرتبط بوده است.
همچنین تحقیقاتی در جریان است درباره اینکه آیا قرار گرفتن طولانیمدت در معرض برخی مواد شیمیایی صنعتی یا آفتکشها میتواند نقش داشته باشد یا خیر، اگرچه این ارتباط هنوز کاملاً مشخص نیست.
به خاطر داشتن این نکته مهم است که داشتن یک عامل خطر به این معنی نیست که فرد قطعاً به تومور مغزی مبتلا خواهد شد. عوامل بسیاری میتوانند بر سلامت مغز فرد تأثیر بگذارند و برای بسیاری از تومورهای مغزی، علت همچنان ناشناخته است.
تشخیص سرطان مغز
تشخیص اینکه آیا فردی تومور مغزی دارد یا خیر شامل چند مرحله مختلف است. پزشکان باید اطلاعاتی را جمعآوری کنند تا متوجه شوند چه اتفاقی در حال رخ دادن است.
ابتدا، پزشک احتمالاً یک معاینه عصبی انجام میدهد. این کار مواردی مانند بینایی، شنوایی، تعادل، هماهنگی، واکنشها و میزان قدرت عضلات شما را بررسی میکند. این کار به آنها کمک میکند تا ببینند آیا نشانهای از مشکل در نحوه عملکرد مغز شما وجود دارد یا خیر.
سپس، آزمایشهای تصویربرداری مبتنی بر علوم اعصاب بسیار مهم هستند. این آزمایشها تصاویری از داخل سر شما ایجاد میکنند. موارد رایج عبارتند از:
امآرآی (تصویربرداری تشدید مغناطیسی): این روش از آهنرباها و امواج رادیویی برای ارائه تصاویر بسیار دقیق از مغز استفاده میکند. این کار اغلب بهترین راه برای دیدن تومورها است.
سیتی اسکن (توموگرافی کامپیوتری): این روش از اشعه ایکس برای ایجاد تصاویر مقطعی استفاده میکند. این روش میتواند سریعتر از امآرآی باشد و برای دیدن استخوان و برخی بافتهای نرم مناسب است.
اسکن پت (توموگرافی گسیل پوزیترون): این آزمایش نشان میدهد که سلولها چقدر فعال هستند، که میتواند به تشخیص سرطانی بودن تومور و میزان تهاجمی بودن آن کمک کند.
گاهی اوقات، پزشک ممکن است نیاز داشته باشد تا نگاه دقیقتری به سلولهای غیرطبیعی بیندازد. این کار از طریق نمونهبرداری (بیوپسی) انجام میشود، جایی که تکه کوچکی از تومور برداشته میشود. سپس یک آسیبشناس این بافت را زیر میکروسکوپ بررسی میکند تا نوع دقیق تومور و سرطانی بودن یا نبودن آن را تعیین کند. اگر جراحی امکانپذیر نباشد، ممکن است از نمونهبرداری با سوزن مخصوص استفاده شود.
در برخی موارد، ممکن است یک پونکسیون کمری، که به عنوان نمونهبرداری از مایع نخاع نیز شناخته میشود، انجام شود. این کار شامل برداشتن نمونه کوچکی از مایع اطراف مغز و نخاع (مایع مغزینخاعی) برای بررسی سلولهای سرطانی است. این کار معمولاً زمانی انجام میشود که پزشکان مشکوک باشند تومور ممکن است در سیستم عصبی مرکزی گسترش یافته باشد.
در نهایت، تستهایی که تفکر و حافظه را بررسی میکنند و ارزیابیهای عصبیشناختی نامیده میشوند، میتوانند به پزشکان در درک این موضوع کمک کنند که چگونه یک تومور ممکن است بر عملکردهای روزانه و تواناییهای شناختی فرد تأثیر بگذارد.
گزینههای درمان سرطان مغز
هنگام مواجهه با تشخیص سرطان مغز، برنامههای درمانی به دقت توسط تیمی از متخصصان پزشکی تنظیم میشوند. این برنامهها به میزان زیادی به نوع خاص تومور، درجه آن (سرعت احتمالی رشد آن) و محل قرارگیری آن در مغز بستگی دارد.
هدف همیشه برداشتن بیشترین میزان ممکن از تومور و در عین حال محافظت از عملکرد مغز است.
درمانهای سرطان مغز
روشهای مختلفی برای درمان سرطان مغز، اغلب به صورت ترکیبی، استفاده میشود:
جراحی: این روش غالباً اولین قدم است، به ویژه برای تومورهایی که قابل دسترسی هستند. جراح با هدف برداشتن بافت تومور اقدام میکند. گاهی اوقات، اگر تومور در عمق قرار داشته باشد یا با نواحی حیاتی مغز در هم تنیده شده باشد، تنها بخشی از آن قابل برداشتن است. پیشرفتها در تکنیکهای جراحی، مانند استفاده از تصویربرداری در حین عمل، به جراحان کمک میکند تا دقیقتر عمل کنند.
پرتودرمانی: در این روش از پرتوهای با انرژی بالا برای از بین بردن سلولهای سرطانی یا متوقف کردن رشد آنها استفاده میشود. این درمان میتواند پس از جراحی برای هدف قرار دادن سلولهای سرطانی باقیمانده یا به عنوان درمان اصلی در صورتی که جراحی امکانپذیر نباشد، استفاده شود. انواع مختلفی از پرتودرمانی وجود دارد، از جمله پرتودرمانی با منبع خارجی و جراحی پرتوتابی استریوتاکتیک که دوز بالایی از پرتو را به منطقه بسیار خاصی منتقل میکند.
شیمیدرمانی: این روش شامل استفاده از داروها برای کشتن سلولهای سرطانی است. شیمیدرمانی میتواند به صورت خوراکی (قرص) یا وریدی (از طریق سرم) انجام شود. از آنجا که مغز دارای یک سد محافظتی (سد خونی-مغزی) است، برخی از داروهای شیمیدرمانی به طور ویژه برای عبور از این سد و رسیدن مؤثر به تومور طراحی شدهاند.
درمان هدفمند: این داروها بر روی ناهنجاریهای خاص درون سلولهای سرطانی تمرکز میکنند که به رشد و بقای آنها کمک میکنند. با هدف قرار دادن این مولکولهای خاص، این درمانها میتوانند به سلولهای سرطانی حمله کنند در حالی که آسیب کمتری به سلولهای طبیعی در مقایسه با شیمیدرمانی سنتی وارد میکنند.
میدانهای درمان تومور (TTFields): این یک درمان جدیدتر است که از میدانهای الکتریکی برای مختل کردن تقسیم سلولهای سرطانی استفاده میکند. این روش معمولاً برای انواع خاصی از تومورهای مغزی مانند گلیوبلاستوما استفاده میشود و روی پوست سر قرار میگیرد.
نرخ بقای سرطان مغز
نرخ بقا برای سرطان مغز میتواند به طور قابل توجهی متفاوت باشد. عوامل مؤثر بر این نرخها شامل نوع و درجه تومور، سن و سلامت عمومی بیمار و میزان پاسخ سرطان به درمان است.
به عنوان مثال، برخی از تومورهای خوشخیم نرخ بقای بسیار بالایی دارند، در حالی که تومورهای بدخیم و تهاجمیتر، مانند گلیوبلاستوما، چالشهای بزرگتری را ایجاد میکنند. برای این نوع سرطان ویرانگر، نرخ بقا بدون درمان تنها ۲ تا ۳ ماه و با درمانهای استاندارد بین ۲ تا ۵ سال است.
پیشرفتهای پزشکی همچنان نتایج را بهبود میبخشد، اما گفتگو درباره پیشآگهی خاص زندگی با تیم مراقبتهای بهداشتی حائز اهمیت است.
رویکرد تیم چندرشتهای کلید مدیریت مؤثر سرطان مغز است. این تیم اغلب شامل جراحان مغز و اعصاب، متخصصان سرطانشناسی مغز و اعصاب (پزشکان متخصص در سرطان مغز)، متخصصان پرتودرمانی سرطان، متخصصان مغز و اعصاب (نورولوژیستها)، آسیبشناسان، رادیولوژیستها، پرستاران و مددکاران اجتماعی است.
آنها با هم کار میکنند تا یک استراتژی درمانی شخصیسازیشده ایجاد کرده و در طول مسیر بیمار، پشتیبانی مداوم ارائه دهند.
زندگی با سرطان مغز: حمایت و منابع
تشخیص سرطان مغز میتواند سوالات و نگرانیهای زیادی را به همراه داشته باشد. فراتر از درمانهای پزشکی، یافتن سیستمهای حمایتی و منابع مناسب، بخش مهمی از مدیریت این بیماری است. این امر اغلب شامل یک رویکرد تیمی است که در آن متخصصان پزشکی برای ایجاد یک برنامه درمانی متناسب با هر بیمار با یکدیگر همکاری میکنند.
تیمهای مراقبتی معمولاً شامل متخصصانی مانند جراحان مغز و اعصاب، که جراحیها را انجام میدهند، و متخصصان سرطانشناسی مغز و اعصاب هستند که بر درمانهای سرطان مغز تمرکز دارند. متخصصان پرتودرمانی سرطان و سایر کادرهای پشتیبانی نیز نقشهای مهمی ایفا میکنند.
هدف این تیمهای چندرشتهای ارائه مراقبتهای هماهنگ در طول مسیر بیمار، از تشخیص تا دوران بهبودی و بقا است.
برای افراد و خانوادههایی که به دنبال کمک هستند، منابع مختلفی در دسترس است. این موارد میتواند شامل باشد:
گروههای حمایتی: برقراری ارتباط با دیگرانی که تجربیات مشابهی دارند میتواند تسکین عاطفی و مشاورههای کاربردی را به همراه داشته باشد.
مراکز اطلاعاتی: سازمانهای معتبر مطالب آموزشی درباره تومورهای مغزی، گزینههای درمانی و استراتژیهای مقابله ارائه میدهند.
خدمات توانبخشی: فیزیوتراپی، کاردرمانی و گفتاردرمانی میتوانند به مدیریت علائم و بهبود عملکردهای روزانه پس از درمان کمک کنند.
متخصصان سلامت روان: مشاوران یا درمانگران میتوانند به چالشهای عاطفی و روانی مرتبط با تشخیص سرطان کمک کنند.
دسترسی به مراقبتهای تخصصی کلیدی است، و بسیاری از مراکز سرطان برنامههای ویژهای برای تومورهای مغز و نخاع دارند. این برنامهها اغلب درمانهای پیشرفته و خدمات حمایتی ارائه میدهند. بررسی این گزینهها میتواند به افراد کمک کند تا مراقبتها و منابع مورد نیاز برای هدایت زندگی با سرطان مغز را بیابند.
حرکت رو به جلو با اطلاعات سرطان مغز
بنابراین، ما مطالب زیادی را در مورد سرطان مغز پوشش دادیم. این یک موضوع پیچیده است و درک انواع مختلف، علائم و نحوه تشخیص آن میتواند سنگین به نظر برسد.
به یاد داشته باشید، دانستن حقایق اولین قدم است. اگر شما یا کسی که میشناسید با این مسئله روبرو هستید، تماس با متخصصان پزشکی کلیدی است. آنها کسانی هستند که میتوانند بهترین راه پیش رو را با درمانها و تحقیقات مشخص کنند.
منابع
مؤسسه ملی اختلالات عصبی و سکته مغزی. (n.d.). تومورهای مغز و نخاع. بازیابی شده در ۲۳ آوریل ۲۰۲۶، از https://www.ninds.nih.gov/health-information/disorders/brain-and-spinal-cord-tumors
Yeini, E., Ofek, P., Albeck, N., Rodriguez Ajamil, D., Neufeld, L., Eldar‐Boock, A., ... & Satchi‐Fainaro, R. (۲۰۲۱). هدف قرار دادن گلیوبلاستوما: پیشرفتها در دارورسانی و روشهای درمانی نوین. Advanced Therapeutics, 4(1), 2000124. https://doi.org/10.1002/adtp.202000124
Duan, D., Goemans, N., Tassoni, A., & Flanigan, K. M. (۲۰۲۲، ۲۰ ژانویه). دیستروفی ماهیچهای دوشن و بکر. در M. P. Adam, et al. (Eds.), GeneReviews. دانشگاه واشنگتن، سیاتل. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/sites/books/NBK1311/
Johansson, G., Andersson, U., & Melin, B. (۲۰۱۶). تحولات اخیر در سندرمهای مستعدکننده به تومور مغزی. Acta oncologica, 55(4), 401-411. https://doi.org/10.3109/0284186X.2015.1107190
Sun, T., Plutynski, A., Ward, S., & Rubin, J. B. (۲۰۱۵). دیدگاهی یکپارچه در مورد تفاوتهای جنسیتی در تومورهای مغزی. Cellular and molecular life sciences : CMLS, 72(17), 3323–3342. https://doi.org/10.1007/s00018-015-1930-2
پرسشهای متداول
تومور مغزی دقیقاً چیست؟
تومور مغزی یک توده یا تجمعی از سلولها است که در مغز یا اطراف آن رشد میکند. این سلولها مانند سلولهای معمولی رشد نمیکنند؛ آنها بدون کنترل تکثیر میشوند. حتی تومورهایی که سرطانی نیستند و تومورهای خوشخیم نامیده میشوند، میتوانند مشکلاتی ایجاد کنند زیرا جمجمه نمیتواند منبسط شود و توده در حال رشد میتواند به بخشهای مهم مغز فشار وارد کند.
تفاوت بین سرطان مغز اولیه و ثانویه چیست؟
سرطان مغز اولیه مستقیماً از خود سلولهای مغز شروع میشود. سرطان مغز ثانویه یا متاستاتیک زمانی است که سرطان در جای دیگری از بدن مانند ریه یا سینه شروع شده و سپس به مغز سرایت میکند. هر دو میتوانند بسیار جدی باشند.
آیا همه تومورهای مغزی سرطانی هستند؟
خیر، همه تومورهای مغزی سرطانی نیستند. حدود یکسوم از تومورهای مغزی سرطانی (بدخیم) هستند، به این معنی که میتوانند به بافتهای مجاور حمله کرده و سرایت کنند. دوسوم دیگر خوشخیم هستند، به این معنی که به مناطق دیگر سرایت نمیکنند، اما همچنان میتوانند با فشار آوردن به بافت مغز مشکلاتی ایجاد کنند.
برخی از انواع شایع تومورهای مغزی کدامند؟
بیش از ۱۲۰ نوع مختلف تومور مغزی وجود دارد. برخی از انواع شایع شامل گلیوماها هستند که از سلولهای پشتیبان مغز شروع میشوند، و مننژیومها که از لایههای محافظ اطراف مغز رشد میکنند. گلیوبلاستوما یک نوع بسیار تهاجمی از گلیوما است.
نشانههای هشداردهنده تومور مغزی چیست؟
علائم میتوانند بسته به اینکه تومور در کجا قرار دارد و چقدر بزرگ است، بسیار متفاوت باشند. برخی از نشانههای شایع شامل سردردهای مداوم، تغییر در بینایی یا گفتار، مشکل در تعادل، تشنج، یا تغییر در شخصیت یا تفکر است. گاهی اوقات، تومورهای کندرشد تا زمانی که بسیار بزرگ نشوند، علامتی ایجاد نمیکنند.
آیا ممکن است تومور مغزی داشته باشید و از آن بیخبر باشید؟
بله، این امکان وجود دارد. تومورهای با رشد کندتر، مانند مننژیومها، ممکن است برای مدت طولانی هیچ علامت قابل توجهی ایجاد نکنند. آنها میتوانند پیش از اینکه شروع به فشار آوردن به بخشهای مغز و ایجاد مشکل کنند، بسیار بزرگ شوند.
چه چیزی ممکن است باعث شود فرد به تومور مغزی مبتلا شود؟
علت دقیق شروع بیشتر تومورهای مغزی اولیه شناخته شده نیست. با این حال، برخی عوامل ممکن است خطر را افزایش دهند. این موارد شامل برخی شرایط ژنتیکی ارثی، قرار گرفتن در معرض سطوح بالای تابش، و سیستم ایمنی ضعیف است. تحقیقات برای درک بهتر این علل همچنان ادامه دارد.
پزشکان چگونه متوجه میشوند که فردی تومور مغزی دارد؟
پزشکان از چند روش برای تشخیص تومورهای مغزی استفاده میکنند. آنها ممکن است یک معاینه عصبی انجام دهند تا حواس و واکنشهای شما را بررسی کنند. آزمایشهای تصویربرداری مانند امآرآی یا سیتی اسکن میتوانند محل و اندازه تومور را نشان دهند. گاهی اوقات، تکه کوچکی از تومور برای آزمایش برداشته میشود که به آن نمونهبرداری (بیوپسی) میگویند تا مشخص شود که تومور سرطانی است یا خیر و چه نوعی دارد.
راههای اصلی درمان سرطان مغز چیست؟
درمان به نوع تومور، اندازه و محل آن بستگی دارد. درمانهای رایج شامل جراحی برای برداشتن بیشترین مقدار ممکن از تومور، پرتودرمانی برای کشتن سلولهای سرطانی، و شیمیدرمانی است که از داروها برای مبارزه با سرطان استفاده میکند. گاهی اوقات، از درمانهای جدیدتری استفاده میشود که سلولهای سرطانی خاصی را هدف قرار میدهند.
آیا افراد میتوانند پس از تشخیص تومور مغزی زندگی طبیعی داشته باشند؟
بسیاری از افراد میتوانند پس از تشخیص تومور مغزی، زندگی کامل و پرمعنایی داشته باشند، به خصوص اگر تومور خوشخیم باشد یا زود تشخیص داده شود. درمان میتواند به مدیریت تومور و اثرات آن کمک کند. برخی افراد ممکن است با چالشهای طولانیمدت مواجه شوند، اما توانبخشی و حمایتها میتواند کیفیت زندگی آنها را به میزان زیادی بهبود بخشد.
Emotiv یک شرکت پیشرو در فناوری عصبی است که با ابزارهای در دسترس EEG و دادههای مغزی به پیشبرد پژوهشهای علوم اعصاب کمک میکند.
کریستین بورگوس
