مغزها در برابر ویروس - به‌روزرسانی‌های مطالعه - Emotiv

مغزها در برابر ویروس - به‌روزرسانی‌های مطالعه

کووک مینه لای

به‌روزرسانی در

۲۲ مهر ۱۳۹۹

مغزها در برابر ویروس - به‌روزرسانی‌های مطالعه - Emotiv

مغزها در برابر ویروس - به‌روزرسانی‌های مطالعه

کووک مینه لای

به‌روزرسانی در

۲۲ مهر ۱۳۹۹

مغزها در برابر ویروس - به‌روزرسانی‌های مطالعه - Emotiv

مغزها در برابر ویروس - به‌روزرسانی‌های مطالعه

کووک مینه لای

به‌روزرسانی در

۲۲ مهر ۱۳۹۹

رویکردهای ارتباطی سلامت عمومی از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار هستند و نباید بدون تکیه بر علم دقیق و جدی تدوین شوند. به همین دلیل ما پروژه علمی BRAINSvsVIRUS را آغاز کردیم: یک مطالعه غیرتجاری که با بهره‌گیری از پلتفرم جدید و نوآورانه جمع‌آوری داده‌های مغزی از راه دور شرکت Emotiv قصد دارد به درک بهتری از نحوه پردازش اطلاعات مربوط به کووید توسط جامعه که از سوی مراجع بهداشت عمومی به اشتراک گذاشته می‌شود، دست یابد و همچنین Insight (دیدگاهی) منحصربه‌فرد از میزان استرسی که افراد در خانه‌های خود تجربه می‌کنند ارائه دهد.

در طول ۸ ماه گذشته، دولت‌ها و آژانس‌های سلامت عمومی در سراسر جهان برای انتقال اطلاعات مربوط به کووید به مردم و متقاعد کردن آن‌ها به تغییر رفتارهایشان جهت کند کردن روند شیوع ویروس کرونا تلاش کرده‌اند. واقعیت تلخ این است که تا زمان کشف واکسن، تنها راه برای کند کردن شیوع ویروس کرونا این است که تا حد امکان مردم را متقاعد کنیم که نه تنها رفتارهای خود را تغییر دهند، بلکه به عادات جدیدی که می‌توانند جان انسان‌ها را نجات دهند پایبند بمانند. این عادات شامل شستشوی مکرر دست‌ها، اجتناب از تماس نزدیک با رعایت فاصله‌گذاری فیزیکی، پوشاندن دهان و بینی با ماسک، پوشاندن دهان هنگام سرفه و عطسه، تمیز و ضدعفونی کردن مکرر سطوح، و پایش مداوم سلامت خود است.

در یک مقاله اخیر، از قول آلفرد سامر، رئیس سابق دانشکده سلامت عمومی بلومبرگ جانز هاپکینز، نقل شده است: «بزرگترین ابزار بلااستفاده سلامت عمومی، آموزش دادن به عموم مردم است <…> اکنون، در طول یک پاندمی است که داریم عقب‌ماندگی‌ها را جبران می‌کنیم». انتقال توصیه‌های سلامت عمومی و آموزش مردم در زمان بحران، به هیچ وجه کار آسانی نیست. به‌خصوص زمانی که این پاندمی جهانی است و در طول زمان، بدون پایان مشخصی در افق پیش رو، تداوم پیدا می‌کند. حتی افرادی که تمام تلاش خود را برای رعایت توصیه‌های سلامت عمومی مرتبط با کووید انجام می‌دهند، معمولاً دچار «خستگی پیشگیری» می‌شوند: این احساس که پیام‌ها و اقدامات پیشگیرانه خسته‌کننده هستند، منجر به فرسودگی و توجه کمتر و کمتر مردم به ارتباطات سلامت عمومی می‌شود.

(برای مشاهده اینفوگرافیک کامل اینجا کلیک کنید)

یکی از مشکلات خاصی که مانع از ارتباط برقرار کردن موثر درباره کووید-۱۹ شده، نبود روش‌شناسی علمی دقیق در هنگام طراحی اشکال مختلف ارتباطی و ارزیابی تأثیر آن‌ها پیش از انتشار است؛ البته در صورتی که این پیام‌ها اصولاً ارزیابی شوند که متأسفانه همیشه این‌طور نیست.

رایج‌ترین راه برای آزمایش کارایی پیام‌رسانی سلامت عمومی، استفاده از روش‌هایی است که به گزارش‌های خوداظهاری مانند پرسشنامه‌ها، نظرسنجی‌ها و گروه‌های تمرکز تکیه دارند. این روش‌ها به داشتن نقص و خطا معروف هستند. در بهترین حالت، این روش‌ها تصویری لحظه‌ای از آنچه مردم فکر می‌کنند قرار است انجام دهند یا آنچه فکر می‌کنند باید انجام دهند ارائه می‌دهند. اما این کافی نیست زیرا اغلب یک شکاف بین آنچه هنگام پر کردن نظرسنجی‌ها گزارش می‌دهیم با آنچه در عمل انجام می‌دهیم یا به عبارتی دیگر، میان تصمیمات و اقدامات ما وجود دارد.

یکی از راه‌های رفع این شکاف و ارائه اطلاعات بهتر به استراتژی‌های ارتباطی سلامت عمومی، استفاده از یافته‌های علوم اعصاب علاوه بر گزارش‌های خوداظهاری است. با توجه به مطالعاتی که نشان داده‌اند داده‌های علوم اعصاب پیش‌بینی‌کننده بهتری برای این هستند که کدام پیام پیشگیری از سلامت بیشترین تأثیر را روی مردم می‌گذارد، اکنون بیش از یک دهه است که دانشمندان خواستار بهره‌گیری از داده‌های مغزی در استراتژی‌های سلامت عمومی هستند. داده‌های مغزی می‌توانند به ویژه برای درک بهتر نحوه پردازش پیام‌های سلامت عمومی در ذهن مجامع مردم و اینکه چگونه تکرار پیام‌رسانی منجر به خستگی پیشگیری می‌شود، مفید باشند.

  • *

(برای مشاهده اینفوگرافیک کامل اینجا کلیک کنید)

اما برخلاف بخش خصوصی که بیش از دو دهه است از علوم اعصاب برای برقراری ارتباط بهتر و جذب مشتریان و کارکنان خود بهره می‌برد، اکثر مقامات بهداشتی محلی و ملی مجهز به تیم‌های دانشمندان علوم رفتاری و مغزی نیستند. آنها همچنین دسترسی به فناوری‌های عصبی ندارند که بتواند واکنش‌های مغزی افراد را از راه دور در خانه‌هایشان اندازه‌گیری کند، از جمله تغییرات در سطوح استرسی که واقعاً تجربه می‌کنند.

برای نزدیک به یک دهه، ده‌ها هزار نفر در بیش از ۱۲۰ کشور جهان از راه‌حل‌های Emotiv برای انجام تحقیقات خود استفاده کرده‌اند. این افراد دانشمندان آکادمیک و شهروند، محققان صنعت، طراحان و مدیران تحقیق و توسعه در میان بسیاری از مشاغل دیگر هستند. به لطف جامعه جهانی دارندگان و کاربران ابزارهای مغزی Emotiv، چندین هزار مطالعه علمی تایید شده به چاپ رسیده است (جستجوی گوگل اسکولار برای عبارت "Emotiv AND EEG" در تاریخ ۱۱ اکتبر ۲۰۲۰). بنابراین ما جامعه جهانی خود را برای کمک به BRAINSvsVIRUS مشارکت داده‌ایم. به لطف الگوریتم‌های اختصاصی یادگیری ماشین خود، بررسی کردیم که چگونه انواع پوسترها، ویدیوها و پیام‌های بهداشت عمومی که از سراسر جهان می‌آیند بر مغز مردم در خانه‌هایشان تأثیر گذاشته است.

معیارهای مغزی که ما مطالعه کردیم شامل سطوح استرس شناختی، توجه، ظرفیت عاطفی (valence) و آرامش است. از هفته آینده، برخی از یافته‌های خود را با شما به اشتراک خواهیم گذاشت.

(برای مشاهده اینفوگرافیک کامل اینجا کلیک کنید)

مغز ما نقش کلیدی در نحوه پردازش اطلاعات، تأثیرگذاری بر یکدیگر، تصمیم‌گیری، اتخاذ رفتارهای جدید و پایبندی به آنها ایفا می‌کند. مقامات بهداشت عمومی دیگر نمی‌توانند مزایای گنجاندن یافته‌های حاصل از داده‌های مغزی در طراحی، اجرا و ارزیابی ارتباطات سلامت را نادیده بگیرند.

مقامات سلامت عمومی باید از پیشرفته‌ترین فناوری‌های عصبی و دقیق‌ترین علوم اعصاب موجود برای اطلاع‌رسانی به استراتژی‌های ارتباطی مرتبط با کووید و مدیریت استرس در سازمان‌های عمومی و خصوصی بهره ببرند.

وقتی جان انسان‌ها در خطر است، علوم اعصاب بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد.

منابع:

Sara Brown. یک چک‌لیست برای پیام‌رسانی موثر سلامت عمومی در خصوص کووید-۱۹. دانشکده مدیریت اسلون ام‌آی‌تی. ۸ مه ۲۰۲۰.

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها. چگونه از خود و دیگران محافظت کنیم. ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۰.

Emily Falk, Elliot Berkman, Danielle Whalen, Matthew D Lieberman. فعالیت‌های عصبی در حین پیام‌رسانی سلامت، کاهش مصرف دخانیات را فراتر از گزارش خوداظهاری پیش‌بینی می‌کند. روانشناسی سلامت، ۱ مارس ۲۰۱۱. جلد ۳۰(۲). صفحات ۱۷۷-۱۸۵.

Martin A. Imhof, Ralf Schmälzle, Britta Renner, Harald T. Schupp. چگونه پیام‌های بهداشتی در زندگی واقعی مغز ما را درگیر می‌کنند: پردازش مشترک ویدیوهای موثر ضد الکل. علوم اعصاب شناختی عاطفی اجتماعی. جولای ۲۰۱۷، جلد ۱۲(۷)، صفحات ۱۱۸۸-۱۱۹۶.

Olivier Oullier. ما می‌توانیم با مجهز کردن دولت‌ها به زرادخانه‌ای از فناوری‌های عصبی با ویروس مبارزه کنیم. د نشنال، ۱۷ مارس ۲۰۲۰.

Olivier Oullier & Sarah Sauneron. بهبود پیشگیری در سلامت عمومی با علوم رفتاری، شناختی و اعصاب. نخست‌وزیر فرانسه: مرکز تحلیل‌های استراتژیک. ۱۶ مارس ۲۰۱۰.

Meeta Shah. شکست پیام‌رسانی سلامت عمومی درباره کووید-۱۹. ساینتیفیک امریکن، ۳ سپتامبر ۲۰۲۰.

Milan Sharma. وزیر بهداشت «خستگی پیشگیری» را مطرح کرده و بر لزوم رعایت اقدامات احتیاطی کووید-۱۹ در طول جشنواره‌ها تاکید کرد. ایندیا تودی. ۴ اکتبر ۲۰۲۰.

Frances Stead Sellers. در شبکه‌های اجتماعی، اینفلوئنسرها ویروس کرونا را در کانون توجه قرار می‌دهند. واشنگتن پست، ۶ ژوئن ۲۰۲۰.

رویکردهای ارتباطی سلامت عمومی از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار هستند و نباید بدون تکیه بر علم دقیق و جدی تدوین شوند. به همین دلیل ما پروژه علمی BRAINSvsVIRUS را آغاز کردیم: یک مطالعه غیرتجاری که با بهره‌گیری از پلتفرم جدید و نوآورانه جمع‌آوری داده‌های مغزی از راه دور شرکت Emotiv قصد دارد به درک بهتری از نحوه پردازش اطلاعات مربوط به کووید توسط جامعه که از سوی مراجع بهداشت عمومی به اشتراک گذاشته می‌شود، دست یابد و همچنین Insight (دیدگاهی) منحصربه‌فرد از میزان استرسی که افراد در خانه‌های خود تجربه می‌کنند ارائه دهد.

در طول ۸ ماه گذشته، دولت‌ها و آژانس‌های سلامت عمومی در سراسر جهان برای انتقال اطلاعات مربوط به کووید به مردم و متقاعد کردن آن‌ها به تغییر رفتارهایشان جهت کند کردن روند شیوع ویروس کرونا تلاش کرده‌اند. واقعیت تلخ این است که تا زمان کشف واکسن، تنها راه برای کند کردن شیوع ویروس کرونا این است که تا حد امکان مردم را متقاعد کنیم که نه تنها رفتارهای خود را تغییر دهند، بلکه به عادات جدیدی که می‌توانند جان انسان‌ها را نجات دهند پایبند بمانند. این عادات شامل شستشوی مکرر دست‌ها، اجتناب از تماس نزدیک با رعایت فاصله‌گذاری فیزیکی، پوشاندن دهان و بینی با ماسک، پوشاندن دهان هنگام سرفه و عطسه، تمیز و ضدعفونی کردن مکرر سطوح، و پایش مداوم سلامت خود است.

در یک مقاله اخیر، از قول آلفرد سامر، رئیس سابق دانشکده سلامت عمومی بلومبرگ جانز هاپکینز، نقل شده است: «بزرگترین ابزار بلااستفاده سلامت عمومی، آموزش دادن به عموم مردم است <…> اکنون، در طول یک پاندمی است که داریم عقب‌ماندگی‌ها را جبران می‌کنیم». انتقال توصیه‌های سلامت عمومی و آموزش مردم در زمان بحران، به هیچ وجه کار آسانی نیست. به‌خصوص زمانی که این پاندمی جهانی است و در طول زمان، بدون پایان مشخصی در افق پیش رو، تداوم پیدا می‌کند. حتی افرادی که تمام تلاش خود را برای رعایت توصیه‌های سلامت عمومی مرتبط با کووید انجام می‌دهند، معمولاً دچار «خستگی پیشگیری» می‌شوند: این احساس که پیام‌ها و اقدامات پیشگیرانه خسته‌کننده هستند، منجر به فرسودگی و توجه کمتر و کمتر مردم به ارتباطات سلامت عمومی می‌شود.

(برای مشاهده اینفوگرافیک کامل اینجا کلیک کنید)

یکی از مشکلات خاصی که مانع از ارتباط برقرار کردن موثر درباره کووید-۱۹ شده، نبود روش‌شناسی علمی دقیق در هنگام طراحی اشکال مختلف ارتباطی و ارزیابی تأثیر آن‌ها پیش از انتشار است؛ البته در صورتی که این پیام‌ها اصولاً ارزیابی شوند که متأسفانه همیشه این‌طور نیست.

رایج‌ترین راه برای آزمایش کارایی پیام‌رسانی سلامت عمومی، استفاده از روش‌هایی است که به گزارش‌های خوداظهاری مانند پرسشنامه‌ها، نظرسنجی‌ها و گروه‌های تمرکز تکیه دارند. این روش‌ها به داشتن نقص و خطا معروف هستند. در بهترین حالت، این روش‌ها تصویری لحظه‌ای از آنچه مردم فکر می‌کنند قرار است انجام دهند یا آنچه فکر می‌کنند باید انجام دهند ارائه می‌دهند. اما این کافی نیست زیرا اغلب یک شکاف بین آنچه هنگام پر کردن نظرسنجی‌ها گزارش می‌دهیم با آنچه در عمل انجام می‌دهیم یا به عبارتی دیگر، میان تصمیمات و اقدامات ما وجود دارد.

یکی از راه‌های رفع این شکاف و ارائه اطلاعات بهتر به استراتژی‌های ارتباطی سلامت عمومی، استفاده از یافته‌های علوم اعصاب علاوه بر گزارش‌های خوداظهاری است. با توجه به مطالعاتی که نشان داده‌اند داده‌های علوم اعصاب پیش‌بینی‌کننده بهتری برای این هستند که کدام پیام پیشگیری از سلامت بیشترین تأثیر را روی مردم می‌گذارد، اکنون بیش از یک دهه است که دانشمندان خواستار بهره‌گیری از داده‌های مغزی در استراتژی‌های سلامت عمومی هستند. داده‌های مغزی می‌توانند به ویژه برای درک بهتر نحوه پردازش پیام‌های سلامت عمومی در ذهن مجامع مردم و اینکه چگونه تکرار پیام‌رسانی منجر به خستگی پیشگیری می‌شود، مفید باشند.

  • *

(برای مشاهده اینفوگرافیک کامل اینجا کلیک کنید)

اما برخلاف بخش خصوصی که بیش از دو دهه است از علوم اعصاب برای برقراری ارتباط بهتر و جذب مشتریان و کارکنان خود بهره می‌برد، اکثر مقامات بهداشتی محلی و ملی مجهز به تیم‌های دانشمندان علوم رفتاری و مغزی نیستند. آنها همچنین دسترسی به فناوری‌های عصبی ندارند که بتواند واکنش‌های مغزی افراد را از راه دور در خانه‌هایشان اندازه‌گیری کند، از جمله تغییرات در سطوح استرسی که واقعاً تجربه می‌کنند.

برای نزدیک به یک دهه، ده‌ها هزار نفر در بیش از ۱۲۰ کشور جهان از راه‌حل‌های Emotiv برای انجام تحقیقات خود استفاده کرده‌اند. این افراد دانشمندان آکادمیک و شهروند، محققان صنعت، طراحان و مدیران تحقیق و توسعه در میان بسیاری از مشاغل دیگر هستند. به لطف جامعه جهانی دارندگان و کاربران ابزارهای مغزی Emotiv، چندین هزار مطالعه علمی تایید شده به چاپ رسیده است (جستجوی گوگل اسکولار برای عبارت "Emotiv AND EEG" در تاریخ ۱۱ اکتبر ۲۰۲۰). بنابراین ما جامعه جهانی خود را برای کمک به BRAINSvsVIRUS مشارکت داده‌ایم. به لطف الگوریتم‌های اختصاصی یادگیری ماشین خود، بررسی کردیم که چگونه انواع پوسترها، ویدیوها و پیام‌های بهداشت عمومی که از سراسر جهان می‌آیند بر مغز مردم در خانه‌هایشان تأثیر گذاشته است.

معیارهای مغزی که ما مطالعه کردیم شامل سطوح استرس شناختی، توجه، ظرفیت عاطفی (valence) و آرامش است. از هفته آینده، برخی از یافته‌های خود را با شما به اشتراک خواهیم گذاشت.

(برای مشاهده اینفوگرافیک کامل اینجا کلیک کنید)

مغز ما نقش کلیدی در نحوه پردازش اطلاعات، تأثیرگذاری بر یکدیگر، تصمیم‌گیری، اتخاذ رفتارهای جدید و پایبندی به آنها ایفا می‌کند. مقامات بهداشت عمومی دیگر نمی‌توانند مزایای گنجاندن یافته‌های حاصل از داده‌های مغزی در طراحی، اجرا و ارزیابی ارتباطات سلامت را نادیده بگیرند.

مقامات سلامت عمومی باید از پیشرفته‌ترین فناوری‌های عصبی و دقیق‌ترین علوم اعصاب موجود برای اطلاع‌رسانی به استراتژی‌های ارتباطی مرتبط با کووید و مدیریت استرس در سازمان‌های عمومی و خصوصی بهره ببرند.

وقتی جان انسان‌ها در خطر است، علوم اعصاب بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد.

منابع:

Sara Brown. یک چک‌لیست برای پیام‌رسانی موثر سلامت عمومی در خصوص کووید-۱۹. دانشکده مدیریت اسلون ام‌آی‌تی. ۸ مه ۲۰۲۰.

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها. چگونه از خود و دیگران محافظت کنیم. ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۰.

Emily Falk, Elliot Berkman, Danielle Whalen, Matthew D Lieberman. فعالیت‌های عصبی در حین پیام‌رسانی سلامت، کاهش مصرف دخانیات را فراتر از گزارش خوداظهاری پیش‌بینی می‌کند. روانشناسی سلامت، ۱ مارس ۲۰۱۱. جلد ۳۰(۲). صفحات ۱۷۷-۱۸۵.

Martin A. Imhof, Ralf Schmälzle, Britta Renner, Harald T. Schupp. چگونه پیام‌های بهداشتی در زندگی واقعی مغز ما را درگیر می‌کنند: پردازش مشترک ویدیوهای موثر ضد الکل. علوم اعصاب شناختی عاطفی اجتماعی. جولای ۲۰۱۷، جلد ۱۲(۷)، صفحات ۱۱۸۸-۱۱۹۶.

Olivier Oullier. ما می‌توانیم با مجهز کردن دولت‌ها به زرادخانه‌ای از فناوری‌های عصبی با ویروس مبارزه کنیم. د نشنال، ۱۷ مارس ۲۰۲۰.

Olivier Oullier & Sarah Sauneron. بهبود پیشگیری در سلامت عمومی با علوم رفتاری، شناختی و اعصاب. نخست‌وزیر فرانسه: مرکز تحلیل‌های استراتژیک. ۱۶ مارس ۲۰۱۰.

Meeta Shah. شکست پیام‌رسانی سلامت عمومی درباره کووید-۱۹. ساینتیفیک امریکن، ۳ سپتامبر ۲۰۲۰.

Milan Sharma. وزیر بهداشت «خستگی پیشگیری» را مطرح کرده و بر لزوم رعایت اقدامات احتیاطی کووید-۱۹ در طول جشنواره‌ها تاکید کرد. ایندیا تودی. ۴ اکتبر ۲۰۲۰.

Frances Stead Sellers. در شبکه‌های اجتماعی، اینفلوئنسرها ویروس کرونا را در کانون توجه قرار می‌دهند. واشنگتن پست، ۶ ژوئن ۲۰۲۰.

رویکردهای ارتباطی سلامت عمومی از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار هستند و نباید بدون تکیه بر علم دقیق و جدی تدوین شوند. به همین دلیل ما پروژه علمی BRAINSvsVIRUS را آغاز کردیم: یک مطالعه غیرتجاری که با بهره‌گیری از پلتفرم جدید و نوآورانه جمع‌آوری داده‌های مغزی از راه دور شرکت Emotiv قصد دارد به درک بهتری از نحوه پردازش اطلاعات مربوط به کووید توسط جامعه که از سوی مراجع بهداشت عمومی به اشتراک گذاشته می‌شود، دست یابد و همچنین Insight (دیدگاهی) منحصربه‌فرد از میزان استرسی که افراد در خانه‌های خود تجربه می‌کنند ارائه دهد.

در طول ۸ ماه گذشته، دولت‌ها و آژانس‌های سلامت عمومی در سراسر جهان برای انتقال اطلاعات مربوط به کووید به مردم و متقاعد کردن آن‌ها به تغییر رفتارهایشان جهت کند کردن روند شیوع ویروس کرونا تلاش کرده‌اند. واقعیت تلخ این است که تا زمان کشف واکسن، تنها راه برای کند کردن شیوع ویروس کرونا این است که تا حد امکان مردم را متقاعد کنیم که نه تنها رفتارهای خود را تغییر دهند، بلکه به عادات جدیدی که می‌توانند جان انسان‌ها را نجات دهند پایبند بمانند. این عادات شامل شستشوی مکرر دست‌ها، اجتناب از تماس نزدیک با رعایت فاصله‌گذاری فیزیکی، پوشاندن دهان و بینی با ماسک، پوشاندن دهان هنگام سرفه و عطسه، تمیز و ضدعفونی کردن مکرر سطوح، و پایش مداوم سلامت خود است.

در یک مقاله اخیر، از قول آلفرد سامر، رئیس سابق دانشکده سلامت عمومی بلومبرگ جانز هاپکینز، نقل شده است: «بزرگترین ابزار بلااستفاده سلامت عمومی، آموزش دادن به عموم مردم است <…> اکنون، در طول یک پاندمی است که داریم عقب‌ماندگی‌ها را جبران می‌کنیم». انتقال توصیه‌های سلامت عمومی و آموزش مردم در زمان بحران، به هیچ وجه کار آسانی نیست. به‌خصوص زمانی که این پاندمی جهانی است و در طول زمان، بدون پایان مشخصی در افق پیش رو، تداوم پیدا می‌کند. حتی افرادی که تمام تلاش خود را برای رعایت توصیه‌های سلامت عمومی مرتبط با کووید انجام می‌دهند، معمولاً دچار «خستگی پیشگیری» می‌شوند: این احساس که پیام‌ها و اقدامات پیشگیرانه خسته‌کننده هستند، منجر به فرسودگی و توجه کمتر و کمتر مردم به ارتباطات سلامت عمومی می‌شود.

(برای مشاهده اینفوگرافیک کامل اینجا کلیک کنید)

یکی از مشکلات خاصی که مانع از ارتباط برقرار کردن موثر درباره کووید-۱۹ شده، نبود روش‌شناسی علمی دقیق در هنگام طراحی اشکال مختلف ارتباطی و ارزیابی تأثیر آن‌ها پیش از انتشار است؛ البته در صورتی که این پیام‌ها اصولاً ارزیابی شوند که متأسفانه همیشه این‌طور نیست.

رایج‌ترین راه برای آزمایش کارایی پیام‌رسانی سلامت عمومی، استفاده از روش‌هایی است که به گزارش‌های خوداظهاری مانند پرسشنامه‌ها، نظرسنجی‌ها و گروه‌های تمرکز تکیه دارند. این روش‌ها به داشتن نقص و خطا معروف هستند. در بهترین حالت، این روش‌ها تصویری لحظه‌ای از آنچه مردم فکر می‌کنند قرار است انجام دهند یا آنچه فکر می‌کنند باید انجام دهند ارائه می‌دهند. اما این کافی نیست زیرا اغلب یک شکاف بین آنچه هنگام پر کردن نظرسنجی‌ها گزارش می‌دهیم با آنچه در عمل انجام می‌دهیم یا به عبارتی دیگر، میان تصمیمات و اقدامات ما وجود دارد.

یکی از راه‌های رفع این شکاف و ارائه اطلاعات بهتر به استراتژی‌های ارتباطی سلامت عمومی، استفاده از یافته‌های علوم اعصاب علاوه بر گزارش‌های خوداظهاری است. با توجه به مطالعاتی که نشان داده‌اند داده‌های علوم اعصاب پیش‌بینی‌کننده بهتری برای این هستند که کدام پیام پیشگیری از سلامت بیشترین تأثیر را روی مردم می‌گذارد، اکنون بیش از یک دهه است که دانشمندان خواستار بهره‌گیری از داده‌های مغزی در استراتژی‌های سلامت عمومی هستند. داده‌های مغزی می‌توانند به ویژه برای درک بهتر نحوه پردازش پیام‌های سلامت عمومی در ذهن مجامع مردم و اینکه چگونه تکرار پیام‌رسانی منجر به خستگی پیشگیری می‌شود، مفید باشند.

  • *

(برای مشاهده اینفوگرافیک کامل اینجا کلیک کنید)

اما برخلاف بخش خصوصی که بیش از دو دهه است از علوم اعصاب برای برقراری ارتباط بهتر و جذب مشتریان و کارکنان خود بهره می‌برد، اکثر مقامات بهداشتی محلی و ملی مجهز به تیم‌های دانشمندان علوم رفتاری و مغزی نیستند. آنها همچنین دسترسی به فناوری‌های عصبی ندارند که بتواند واکنش‌های مغزی افراد را از راه دور در خانه‌هایشان اندازه‌گیری کند، از جمله تغییرات در سطوح استرسی که واقعاً تجربه می‌کنند.

برای نزدیک به یک دهه، ده‌ها هزار نفر در بیش از ۱۲۰ کشور جهان از راه‌حل‌های Emotiv برای انجام تحقیقات خود استفاده کرده‌اند. این افراد دانشمندان آکادمیک و شهروند، محققان صنعت، طراحان و مدیران تحقیق و توسعه در میان بسیاری از مشاغل دیگر هستند. به لطف جامعه جهانی دارندگان و کاربران ابزارهای مغزی Emotiv، چندین هزار مطالعه علمی تایید شده به چاپ رسیده است (جستجوی گوگل اسکولار برای عبارت "Emotiv AND EEG" در تاریخ ۱۱ اکتبر ۲۰۲۰). بنابراین ما جامعه جهانی خود را برای کمک به BRAINSvsVIRUS مشارکت داده‌ایم. به لطف الگوریتم‌های اختصاصی یادگیری ماشین خود، بررسی کردیم که چگونه انواع پوسترها، ویدیوها و پیام‌های بهداشت عمومی که از سراسر جهان می‌آیند بر مغز مردم در خانه‌هایشان تأثیر گذاشته است.

معیارهای مغزی که ما مطالعه کردیم شامل سطوح استرس شناختی، توجه، ظرفیت عاطفی (valence) و آرامش است. از هفته آینده، برخی از یافته‌های خود را با شما به اشتراک خواهیم گذاشت.

(برای مشاهده اینفوگرافیک کامل اینجا کلیک کنید)

مغز ما نقش کلیدی در نحوه پردازش اطلاعات، تأثیرگذاری بر یکدیگر، تصمیم‌گیری، اتخاذ رفتارهای جدید و پایبندی به آنها ایفا می‌کند. مقامات بهداشت عمومی دیگر نمی‌توانند مزایای گنجاندن یافته‌های حاصل از داده‌های مغزی در طراحی، اجرا و ارزیابی ارتباطات سلامت را نادیده بگیرند.

مقامات سلامت عمومی باید از پیشرفته‌ترین فناوری‌های عصبی و دقیق‌ترین علوم اعصاب موجود برای اطلاع‌رسانی به استراتژی‌های ارتباطی مرتبط با کووید و مدیریت استرس در سازمان‌های عمومی و خصوصی بهره ببرند.

وقتی جان انسان‌ها در خطر است، علوم اعصاب بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد.

منابع:

Sara Brown. یک چک‌لیست برای پیام‌رسانی موثر سلامت عمومی در خصوص کووید-۱۹. دانشکده مدیریت اسلون ام‌آی‌تی. ۸ مه ۲۰۲۰.

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها. چگونه از خود و دیگران محافظت کنیم. ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۰.

Emily Falk, Elliot Berkman, Danielle Whalen, Matthew D Lieberman. فعالیت‌های عصبی در حین پیام‌رسانی سلامت، کاهش مصرف دخانیات را فراتر از گزارش خوداظهاری پیش‌بینی می‌کند. روانشناسی سلامت، ۱ مارس ۲۰۱۱. جلد ۳۰(۲). صفحات ۱۷۷-۱۸۵.

Martin A. Imhof, Ralf Schmälzle, Britta Renner, Harald T. Schupp. چگونه پیام‌های بهداشتی در زندگی واقعی مغز ما را درگیر می‌کنند: پردازش مشترک ویدیوهای موثر ضد الکل. علوم اعصاب شناختی عاطفی اجتماعی. جولای ۲۰۱۷، جلد ۱۲(۷)، صفحات ۱۱۸۸-۱۱۹۶.

Olivier Oullier. ما می‌توانیم با مجهز کردن دولت‌ها به زرادخانه‌ای از فناوری‌های عصبی با ویروس مبارزه کنیم. د نشنال، ۱۷ مارس ۲۰۲۰.

Olivier Oullier & Sarah Sauneron. بهبود پیشگیری در سلامت عمومی با علوم رفتاری، شناختی و اعصاب. نخست‌وزیر فرانسه: مرکز تحلیل‌های استراتژیک. ۱۶ مارس ۲۰۱۰.

Meeta Shah. شکست پیام‌رسانی سلامت عمومی درباره کووید-۱۹. ساینتیفیک امریکن، ۳ سپتامبر ۲۰۲۰.

Milan Sharma. وزیر بهداشت «خستگی پیشگیری» را مطرح کرده و بر لزوم رعایت اقدامات احتیاطی کووید-۱۹ در طول جشنواره‌ها تاکید کرد. ایندیا تودی. ۴ اکتبر ۲۰۲۰.

Frances Stead Sellers. در شبکه‌های اجتماعی، اینفلوئنسرها ویروس کرونا را در کانون توجه قرار می‌دهند. واشنگتن پست، ۶ ژوئن ۲۰۲۰.

نمودار بعد فرکتال سیگنال EEG (نوار مغزی)

به خواندن ادامه دهید

رمزگشایی رابطه بین فعالیت‌های مغز و ماهیچه‌های صورت در پاسخ به محرک‌های بصری پویا