แผนภูมิค่ามิติแฟรกทัลของสัญญาณ EEG

การถอดรหัสความสัมพันธ์ระหว่างการทำงานของสมองและกล้ามเนื้อใบหน้าเพื่อตอบสนองต่อสิ่งเร้าทางสายตาแบบไดนามิก

Trang Bui

อัปเดตเมื่อ

5 ส.ค. 2563

แผนภูมิค่ามิติแฟรกทัลของสัญญาณ EEG

การถอดรหัสความสัมพันธ์ระหว่างการทำงานของสมองและกล้ามเนื้อใบหน้าเพื่อตอบสนองต่อสิ่งเร้าทางสายตาแบบไดนามิก

Trang Bui

อัปเดตเมื่อ

5 ส.ค. 2563

แผนภูมิค่ามิติแฟรกทัลของสัญญาณ EEG

การถอดรหัสความสัมพันธ์ระหว่างการทำงานของสมองและกล้ามเนื้อใบหน้าเพื่อตอบสนองต่อสิ่งเร้าทางสายตาแบบไดนามิก

Trang Bui

อัปเดตเมื่อ

5 ส.ค. 2563

บทคัดย่อ

ในงานวิจัยนี้ เป็นครั้งแรกที่เราวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างกล้ามเนื้อใบหน้าและกิจกรรมของสมองเมื่อมนุษย์ได้รับสิ่งเร้าทางสายตาแบบไดนามิกที่แตกต่างกัน เรานำเสนอสิ่งเร้าทางสายตาที่เคลื่อนไหวในรูปแบบที่แตกต่างกันให้แก่ผู้ทดสอบ และวิเคราะห์โครงสร้างที่ซับซ้อนของสัญญาณอิเล็กโทรไมโอกราฟี (EMG) เปรียบเทียบกับโครงสร้างที่ซับซ้อนของสัญญาณคลื่นไฟฟ้าสมอง (EEG) โดยใช้ทฤษฎีแฟรกทัล จากผลลัพธ์ที่ได้จากการวิเคราะห์ การนำเสนอสิ่งเร้าที่มีความซับซ้อนมากกว่าจะส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของความซับซ้อนในสัญญาณ EMG และ EEG ที่มากกว่า การวิเคราะห์ทางสถิติยังสนับสนุนผลลัพธ์ของการวิเคราะห์และแสดงให้เห็นว่า สิ่งเร้าทางสายตาที่มีความซับซ้อนมากกว่ามีผลกระทบต่อความซับซ้อนของสัญญาณ EEG และ EMG มากกว่า ดังนั้น ในบทความนี้เราจึงแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างกล้ามเนื้อใบหน้าและกิจกรรมของสมอง วิธีการวิเคราะห์ในงานวิจัยนี้สามารถนำไปใช้เพิ่มเติมเพื่อตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างกิจกรรมของอวัยวะอื่นๆ ของมนุษย์กับกิจกรรมของสมองได้

อ่านบทความฉบับเต็ม

หรือ คลิกที่นี่เพื่อดาวน์โหลดไฟล์ PDF ของบทความฉบับเต็ม

บทคัดย่อ

ในงานวิจัยนี้ เป็นครั้งแรกที่เราวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างกล้ามเนื้อใบหน้าและกิจกรรมของสมองเมื่อมนุษย์ได้รับสิ่งเร้าทางสายตาแบบไดนามิกที่แตกต่างกัน เรานำเสนอสิ่งเร้าทางสายตาที่เคลื่อนไหวในรูปแบบที่แตกต่างกันให้แก่ผู้ทดสอบ และวิเคราะห์โครงสร้างที่ซับซ้อนของสัญญาณอิเล็กโทรไมโอกราฟี (EMG) เปรียบเทียบกับโครงสร้างที่ซับซ้อนของสัญญาณคลื่นไฟฟ้าสมอง (EEG) โดยใช้ทฤษฎีแฟรกทัล จากผลลัพธ์ที่ได้จากการวิเคราะห์ การนำเสนอสิ่งเร้าที่มีความซับซ้อนมากกว่าจะส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของความซับซ้อนในสัญญาณ EMG และ EEG ที่มากกว่า การวิเคราะห์ทางสถิติยังสนับสนุนผลลัพธ์ของการวิเคราะห์และแสดงให้เห็นว่า สิ่งเร้าทางสายตาที่มีความซับซ้อนมากกว่ามีผลกระทบต่อความซับซ้อนของสัญญาณ EEG และ EMG มากกว่า ดังนั้น ในบทความนี้เราจึงแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างกล้ามเนื้อใบหน้าและกิจกรรมของสมอง วิธีการวิเคราะห์ในงานวิจัยนี้สามารถนำไปใช้เพิ่มเติมเพื่อตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างกิจกรรมของอวัยวะอื่นๆ ของมนุษย์กับกิจกรรมของสมองได้

อ่านบทความฉบับเต็ม

หรือ คลิกที่นี่เพื่อดาวน์โหลดไฟล์ PDF ของบทความฉบับเต็ม

บทคัดย่อ

ในงานวิจัยนี้ เป็นครั้งแรกที่เราวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างกล้ามเนื้อใบหน้าและกิจกรรมของสมองเมื่อมนุษย์ได้รับสิ่งเร้าทางสายตาแบบไดนามิกที่แตกต่างกัน เรานำเสนอสิ่งเร้าทางสายตาที่เคลื่อนไหวในรูปแบบที่แตกต่างกันให้แก่ผู้ทดสอบ และวิเคราะห์โครงสร้างที่ซับซ้อนของสัญญาณอิเล็กโทรไมโอกราฟี (EMG) เปรียบเทียบกับโครงสร้างที่ซับซ้อนของสัญญาณคลื่นไฟฟ้าสมอง (EEG) โดยใช้ทฤษฎีแฟรกทัล จากผลลัพธ์ที่ได้จากการวิเคราะห์ การนำเสนอสิ่งเร้าที่มีความซับซ้อนมากกว่าจะส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของความซับซ้อนในสัญญาณ EMG และ EEG ที่มากกว่า การวิเคราะห์ทางสถิติยังสนับสนุนผลลัพธ์ของการวิเคราะห์และแสดงให้เห็นว่า สิ่งเร้าทางสายตาที่มีความซับซ้อนมากกว่ามีผลกระทบต่อความซับซ้อนของสัญญาณ EEG และ EMG มากกว่า ดังนั้น ในบทความนี้เราจึงแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างกล้ามเนื้อใบหน้าและกิจกรรมของสมอง วิธีการวิเคราะห์ในงานวิจัยนี้สามารถนำไปใช้เพิ่มเติมเพื่อตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างกิจกรรมของอวัยวะอื่นๆ ของมนุษย์กับกิจกรรมของสมองได้

อ่านบทความฉบับเต็ม

หรือ คลิกที่นี่เพื่อดาวน์โหลดไฟล์ PDF ของบทความฉบับเต็ม

แอปพลิเคชัน Emotiv BCI

อ่านต่อ

โครงการ BCI โดยชุมชน Emotiv ที่ใช้ชุดหูฟัง Emotiv