تغییرات چشمگیر در فناوری‌ها و روندها، زنجیره تامین را آن‌گونه که می‌شناسیم متحول خواهد کرد.

رویدادهای چند ماه گذشته بسیار آشکار ساخت که پیش‌بینی اینکه زنجیره‌های تامین در یک سال آینده، چه برسد به ۱۰ سال دیگر، به چه شکل خواهند بود، چقدر دشوار است. با این حال، با وجود ناشناخته‌ها، برخی فناوری‌ها و روندها وجود دارند که همگام با حرکت ما در دهه آینده، به زنجیره تامین شکل خواهند داد. در اینجا ۱۰ نمونه آورده شده است.

۱. نیروی کار متنوع و با مهارت‌های متفاوت

جورج پرست، مدیرعامل MHI گفت: «اگر به نیروی کار فعلی در مقایسه با ۱۰ سال پیش نگاه کنید، متوجه تغییرات چشمگیری می‌شوید. آنچه درک آن برای مردم دشوار است این است که مشاغل جدید در ۱۰ سال آینده چه خواهند بود. اما من مجموعه مهارت‌هایی را که مورد نیاز خواهند بود، می‌دانم. تفکر انتقادی یک نقطه قوت خواهد بود و افراد باید سازگارتر و از نظر فکری کنجکاوتر باشند، زیرا مشاغل با سرعت بسیار بیشتری تغییر خواهند کرد.»

او گفت سیستم آموزشی باید تغییر کند تا نوع کارگرانی را که شرکت‌های زنجیره تامین به آنها نیاز دارند، تربیت کند. «اما این وظیفه دنیای شرکت‌ها نیز خواهد بود که چابک باشند. اگر می‌خواهید افراد را حفظ کنید، لازم است به طور مداوم فرصت‌های رشد را برای آنها فراهم کنید.»

توماس بویکین، بخش زنجیره تامین و عملیات شبکه در شرکت مشاوره دیلویت (Deloitte Consulting)، گفت که محیط کار سال ۲۰۳۰ دیجیتالی‌تر و نوآورانه‌تر خواهد بود تا اطمینان حاصل شود که یک نیروی کار متشکل از پنج نسل مختلف می‌تواند به طور موثر با یکدیگر کار کند. نسل‌های جوان‌تر انتظار دارند که فناوری و نوآوری در محیط کارشان به اندازه خانه‌هایشان پیشرفته باشد. کارگران مسن‌تر ممکن است نیاز به فناوری با رابط‌های کاربری بصری داشته باشند تا بتوانند سازنده و موثر عمل کنند. رباتیک در کنار این کارگران فعالیت خواهد کرد تا از طریق حذف وظایف تکراری و جسماً چالش‌برانگیز، به آنها در انجام کارهای مهم‌تر کمک کند.

۲. افزایش استفاده از واقعیت مجازی (VR)

شرکت‌ها از واقعیت مجازی (VR) برای آموزش این نیروی کار چند نسلی استفاده خواهند کرد.

بویکین گفت: «تفاوتی در روش یادگیری نسل‌های جوان‌تر در مقایسه با روشی که مردم ۴۰ یا ۵۰ سال پیش یاد می‌گرفتند وجود دارد. روش‌های آموزشی باید انعطاف‌پذیرتر باشند و همچنین باید برای موثرتر بودن، فناوری‌های بیشتری را شامل شوند.»

به عنوان مثال، استفاده از واقعیت مجازی برای آموزش اپراتورهای لیفتراک، خطر آسیب به افراد و خسارت به کالاها را کاهش می‌دهد. امروزه به کارآموزان پس از چند ساعت آموزش تئوری کلاسی، یک دسته کلید تحویل داده می‌شود. بویکین گفت: «آنها رانندگی می‌کنند و به وسایل برخورد می‌کنند و در نهایت مهارت بهتری پیدا می‌کنند. اما در حین یادگیری، خرابی به بار می‌آورند. در آینده، تمام این آموزش‌ها از طریق واقعیت مجازی انجام خواهد شد. این آموزش به اندازه کافی واقعی خواهد بود تا افراد بتوانند بدون آسیب فیزیکی به وسایل، تمرین کنند. همچنین به افزایش اعتماد به نفس آنها کمک خواهد کرد.»

۳. بهره‌گیری از قدرت ذهن

افرادی که تحت استرس هستند یا بیش از حد خسته‌اند، نمی‌توانند بر روی کار خود تمرکز کنند، بنابراین عملکرد موثری ندارند و حتی ممکن است خطر آسیب به خود یا دیگران را ایجاد کنند. در طول ۱۰ سال آینده، پیشرفت‌ها در فناوری عصبی (نوروتکنولوژی) ممکن است کارگران را قادر سازد عملکرد شناختی خود را پیگیری کرده و احساسات خود را پایش کنند تا به طور علمی تشخیص دهند چه زمانی در بهترین حالت خود نیستند و ممکن است به استراحت نیاز داشته باشند.

فناوری عصبی مبتنی بر علم نورولوژی است که بر سیستم عصبی و چگونگی تاثیر آن بر رفتار تمرکز دارد. این فناوری پیشرفته در حال حاضر وارد محیط‌های کاری شده است. یک شرکت فعال در حوزه فناوری عصبی به نام Emotiv، رابط‌های مغز و رایانه تولید کرده است که امکان پایش لحظه‌ای توجه و سطح استرس کارگران را فراهم می‌کند. کارفرمایان می‌توانند از این اطلاعات برای توسعه راهکارهایی استفاده کنند که ایمنی و سلامت کارکنان را در زمان‌هایی که توجه کامل به کار خود ندارند، بهبود بخشد.

اولیویر اولیر، رئیس Emotiv گفت: «بسیاری از حوادث به دلیل حواس‌پرتی و استرس افراد رخ می‌دهد.» برای مثال، یک راننده لیفتراک خسته را تصور کنید که در حال جابجایی کانتینرهای حاوی محصولات بیوشیمیایی خطرناک در یک ساختمان است. یک لحظه بی‌توجهی یا حواس‌پرتی می‌تواند باعث اشتباه راننده شود که به قیمت جان افراد تمام می‌شود. چنین فجایعی در صورت دسترسی کارکنان به فناوری پایش مغز قابل پیشگیری است.

کارمندان دفتری که سطح استرس و توجه خود را پایش می‌کنند، ممکن است متوجه شوند چه زمانی به دلیل عدم تمرکز، زمان استراحت فرا رسیده است. اولیر گفت: «این کار نه تنها سلامت کارکنان بلکه بهره‌وری آنها را نیز با فراهم کردن امکان