اسکن مغز

به اشتراک گذاری:

تعریف اسکن مغزی

اسکن‌های مغزی در پژوهش‌های مغزی و پزشکی ضروری هستند. این اسکن‌ها به درک و شناسایی مسائل یا اختلالات در نواحی مختلف مغز کمک می‌کنند. انواع مختلف اسکن‌های مغزی شامل اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT)، تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)، پتاسیم انتشار تابش (PET)، مگنتوانسفالوگرافی (MEG) و بیشتر. تکنیک‌های اسکن MRI با اشعه‌های ایکس متفاوت بوده و داده‌هایی مانند تصاویر مغز و بافت‌ها را فراهم می‌کنند.


Image depicts data retrieved from an MRI brain scan.

پرسش‌های متداول درباره اسکن مغزی

اسکن مغزی چیست؟

اسکن‌های مغزی تکنیک‌های تصویربرداری هستند که به دانشمندان، محققان و پزشکان کمک می‌کنند تا بافت‌ها و نواحی مغز را ببینند و داده‌هایی درباره سلامت آنها جمع‌آوری کنند. تصاویر اسکن مغزی از فرآیندهایی مانند اسکن MRI با اشعه‌های ایکس متفاوت‌اند. آنها تصاویر مغز و بافت‌هایی که به اندازه استخوان متراکم نیستند را فراهم می‌کنند.

تفاوت بین اسکن‌های مغزی ساختاری و عملکردی چیست؟

برخی انواع اسکن‌های مغزی می‌توانند به عنوان اسکن ساختاری یا عملکردی دسته‌بندی شوند. اسکن‌های ساختاری، مانند اسکن MRI، با ساختار مغز سروکار دارند. این اسکن‌ها می‌توانند تضاد بین بافت‌های مختلف مانند مایع مغزی نخاعی، ماده خاکستری، ماده سفید و بیشتر را نشان دهند. آنها توسط محققان برای درک آناتومی مغز استفاده می‌شوند. اسکن‌های مغزی عملکردی برای اندازه‌گیری غیرمستقیم عملکردهای مغزی مانند فعالیت عصبی به‌کار می‌روند.

چگونه می‌توان یک اسکن مغزی انجام داد؟

مراکز پزشکی که اسکن MRI و CT ارائه می‌دهند می‌توانند به بیمارانی کمک کنند که علائم آن‌ها توسط سایر روش‌ها شناسایی یا مورد توجه قرار نمی‌گیرد. نورولوژیست شما ابتدا پرسش‌هایی درباره علائم و مدت زمانی که ادامه داشته‌اند خواهد پرسید، قبل از آن‌که یک اسکن مغزی تجویز کند. پزشک همچنین می‌تواند درباره مزایا و معایب انواع مختلف اسکن‌های مغزی مانند اسکن CT در مقابل اسکن MRI مشورت دهد. این کمک می‌کند تا از هزینه‌های غیر ضروری اسکن مغزی برای بیمار و بیمارستان جلوگیری شود.

اسکن مغزی EEG چیست؟

یک الکتروانسفالوگرام اسکن است که فعالیت الکتریکی مغز شما را تشخیص می‌دهد. اسکن مغزی EEG با اتصال الکترودهای EEG به پوست سر شما انجام می‌شود. حسگرها الگوهای امواج مغزی را ضبط می‌کنند و الکتروانسفالوگرام داده‌ها را به یک کامپیوتر می‌فرستد.

پزشک شما یا محققان می‌توانند داده‌های اسکن EEG مغز شما را با داده‌های دیگر اسکن‌های مغزی جفت کنند تا تصویر کامل‌تری ارائه دهند. نمونه‌ها شامل محققانی هستند که اسکن‌های مغزی از مگنتوانسفالوگرافی (MEG) و EEG را اضافه می‌کنند تا یک نقشه مغز تشکیل دهند.

اسکن مغزی چگونه انجام می‌شود؟

انواع مختلف اسکن‌های مغزی داده‌های فعالیت مغزی را از طریق روش‌های مختلف به‌دست می‌آورند.

برخی اسکن‌های مغزی، مانند تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) یا توموگرافی کامپیوتری (CT)، داده‌ها را بدون تماس جمع‌آوری می‌کنند. سیگنال‌ها وارد اشعه‌های ایکس یا میدان مغناطیسی می‌شوند که سپس با کامپیوتر ارتباط برقرار می‌کنند تا داده‌های اسکن مغزی را گردآوری کنند.

اسکن‌های الکتروانسفالوگرام (EEG) بر مغز نیاز به تماس با پوست سر دارند تا داده‌هایی جمع‌آوری کنند. اسکن‌های مگنتوانسفالوگرافی (MEG) داده‌ها را از طریق حسگرهایی که چند میلی‌متر از پوست سر فاصله دارند، جمع‌آوری می‌کنند. موضوع باید درون اسکنر به‌طور ثابت نگه داشته شود و آرایه ثابت حسگرهای مغناطیسی حول سر قرار گیرد.

برخی اسکن‌های مغزی به تزریق رنگ کنتراست برای جمع‌آوری داده‌ها نیاز دارند، یا عامل رادیواکتیو در مورد یک اسکن PET. نمونه‌ها شامل اسکن‌های دینامیکی CT یا MRI مغزی هستند. این تکنیک‌ها برای اندازه‌گیری حجم خون مغزی (CBV) و جریان خون مغزی (CBF) استفاده می‌شوند.

اسکن مغزی EEG چه چیزی نشان می‌دهد؟

یک اسکن مغزی EEG آزمونی است که فعالیت الکتریکی مغز شما را تشخیص می‌دهد. الکترودهای EEG به پوست سرتان متصل می‌شوند. حسگرها فعالیت الکتریکی از تمام نقاط مغز را ضبط می‌کنند و الکتروانسفالوگرام داده‌ها را به یک کامپیوتر می‌فرستد.

یک اسکن مغزی چه چیزی نشان می‌دهد؟

یک اسکن مغزی فعالیت‌های مغزی و بافت‌هایی را نشان می‌دهد که در غیر این صورت قابل تشخیص نیستند. تصاویر اسکن مغزی از فرآیندهایی مانند تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) با اشعه‌های ایکس متفاوت‌اند. آنها تصاویر مغز و بافت‌هایی که به اندازه استخوان متراکم نیستند را فراهم می‌کنند. این امر به‌ویژه برای تشخیص و تشخیص تومورها مهم است.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی عملکردی (fMRI) به تیم‌های جراحی کمک می‌کند تا فعالیت مغزی را با دیدن تغییرات مربوط به جریان خون که با استفاده از انرژی توسط سلول‌های مغزی مرتبط هستند، ببینند. این اجازه را به جراحان می‌دهد تا خطر جراحی مغزی یا درمان تهاجمی مشابه را برای یک بیمار ارزیابی کنند و دریابند که چگونه یک مغز نرمال، بیمار یا آسیب‌دیده کار می‌کند.

پتاسیم تشعشعی (PET) به تیم‌های پزشکی کمک می‌کند تا درجه‌ی تومور را تشخیص دهند. اسکن‌های PET مغزی می‌توانند به تشخیص وضعیت سلول‌های تومور در مراحل مختلف کمک کنند، مانند پس از پرتو درمانی یا هنگام بازگشت سلول‌های تومور.

اسکن‌های دینامیکی MRI یا CT مغزی می‌توانند جریان خون و حجم خون در مغز را تخمین بزنند. رنگ کنتراست برای کمک به فرآیندهای اسکن MRI و CT استفاده می‌شود.

انواع اسکن‌های مغزی؟

اسکن‌های مغزی می‌توانند به یکی از موارد زیر دسته‌بندی شوند: 1) اسکن بدون تماس با سر، 2) اسکن با تماس لازم، و 3) اسکن با تزریق رنگ کنتراست.

اسکن‌های بدون تماس با سر شامل اسکن‌های CT، تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) و مگنتوانسفالوگرافی (MEG) هستند. در اسکن‌های CT و MRI، سیگنال‌ها برای جمع‌آوری داده‌ها درباره مغز، چندین بار ارسال می‌شوند. این اسکن‌های موج به کامپیوتر برای پردازش ارسال می‌شوند. سرعت بالاتر سیگنال‌ها در اسکن‌های fMRI استفاده می‌شود. نرخ بالاتر سیگنال‌دهی داده‌هایی را فراهم می‌کند که در غیر این صورت در دسترس نیست.

اسکن‌هایی که نیاز به تماس با سر دارند شامل الکتروانسفالوگرام (EEG) است. الکترودها در طول سر بیمار یا موضوع پژوهش قرار می‌گیرند تا داده‌هایی درباره فعالیت امواج مغزی جمع‌آوری کنند. نتایج اسکن مغزی EEG به صورت خروجی از فعالیت الکتریکی در مغز ظاهر می‌شود.

اسکن‌های با تزریق رنگ کنتراست شامل نمونه‌هایی مانند CT دینامیک هستند. کنتراست اطلاعاتی را آشکار می‌کند که اسکن مغزی معمولی ممکن است تشخیص ندهد. این اسکن‌های دینامیک CT می‌توانند برای اندازه‌گیری حجم خون مغزی (CBV) و جریان خون مغزی (CBF) استفاده شوند.

اسکن‌های مغزی ساختاری با ساختار مغز سروکار دارند. این اسکن‌ها می‌توانند تضاد بین بافت‌های مختلف مانند مایع مغزی نخاعی، ماده خاکستری، ماده سفید و بیشتر را نشان دهند. آنها توسط محققان برای درک آناتومی مغز استفاده می‌شوند. اسکن‌های مغزی عملکردی مانند MEG، EEG و دیگر انواع برای اندازه‌گیری غیرمستقیم عملکردهای مغزی، مانند فعالیت عصبی استفاده می‌شوند.

مزایا و معایب اسکن مغزی EEG چیست؟

اسکن‌های EEG مغزی می‌توانند اطلاعاتی را ارائه دهند که دیگر اسکن‌های مغزی نتوانند تشخیص دهند. اسکن‌های EEG مغزی فعالیت الکتریکی و امواج مغزی را شناسایی می‌کنند. نورون‌ها از طریق سیگنال‌های الکتریکی ارتباط برقرار می‌کنند، بنابراین EEG ممکن است برای دیدن فعالیت مغزی به صورت زنده و هم‌زمان استفاده شود. یکی از بزرگ‌ترین مزایای اسکن‌های EEG مغزی سطح دقیق، به‌صورت میلی‌ثانیه، است که می‌توانند فعالیت مغزی را تشخیص دهند. نقطه ضعف این کاربرد تخصصی از اسکن‌های EEG مغزی این است که این سطح جزئیات مکان دقیق شروع فعالیت را نشان نمی‌دهد. چالش دیگر با اسکن‌های EEG مغزی این است که برخی انواع الکترودهای EEG ممکن است از سیگنال‌های الکتریکی دیگر در نزدیکی تداخل ایجاد کند؛ سیگنال‌های الکتریکی مرتبط با فعالیت ماهیچه‌های صورت. این تداخل دقت اسکن را کاهش می‌دهد. اسکن‌های EEG مغزی خروجی بصری ندارند. دیگر انواع اسکن‌های مغزی نیاز است تا یک نقشه کامل از مغز تشکیل شود، همراه با داده‌های EEG.

آیا Emotiv اسکن‌های EEG مغزی ارائه می‌دهد؟

EMOTIV چندین راه‌حل برای تصویربرداری که به اسکن‌های مغزی کمک می‌کنند ارائه می‌دهد. اسکن‌های مغزی از طریق EEG یا الکتروانسفالوگرافی، با هزینه مناسب با Brainwear‌های EMOTIV سازگارند. یک تیم تحقیقاتی می‌تواند به طیف گسترده‌ای از تجهیزات جمع‌آوری داده‌ها و تصویربرداری با بودجه‌ای مناسب دسترسی داشته باشد. راه‌حل‌های EMOTIV در مطالعات و ادبیات کلینیکی برای علوم اعصاب، سلامت و ایمنی در محیط کار، عملکرد شناختی، تصویربرداری مغزی، و کاربردهای فناوری کنترل‌شده توسط مغز تأیید شده است.

هدست EMOTIV EPOC X که برنده جوایز شده است، داده‌های مغزی با کیفیت حرفه‌ای برای اسکن‌های مغزی در کاربردهای آکادمیک و تجاری فراهم می‌کند. با این حال، هدست برای استفاده در تشخیص یا درمان بالینی تایید نشده است. هدست EMOTIV Insight دارای زمان تنظیم حداقل و الکترونیک بهینه‌شده برای تولید سیگنال‌های پاک از هر جایی است، که آن را برای پایش عملکرد و سالمت ایده‌آل می‌کند. کلاه EMOTIV EPOC FLEX پوشش با تراکم بالا و حسگرهای الکتروانسفالوگرام متحرک بهینه برای محققان ارائه می‌دهد.

تعریف اسکن مغزی

اسکن‌های مغزی در پژوهش‌های مغزی و پزشکی ضروری هستند. این اسکن‌ها به درک و شناسایی مسائل یا اختلالات در نواحی مختلف مغز کمک می‌کنند. انواع مختلف اسکن‌های مغزی شامل اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT)، تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)، پتاسیم انتشار تابش (PET)، مگنتوانسفالوگرافی (MEG) و بیشتر. تکنیک‌های اسکن MRI با اشعه‌های ایکس متفاوت بوده و داده‌هایی مانند تصاویر مغز و بافت‌ها را فراهم می‌کنند.


Image depicts data retrieved from an MRI brain scan.

پرسش‌های متداول درباره اسکن مغزی

اسکن مغزی چیست؟

اسکن‌های مغزی تکنیک‌های تصویربرداری هستند که به دانشمندان، محققان و پزشکان کمک می‌کنند تا بافت‌ها و نواحی مغز را ببینند و داده‌هایی درباره سلامت آنها جمع‌آوری کنند. تصاویر اسکن مغزی از فرآیندهایی مانند اسکن MRI با اشعه‌های ایکس متفاوت‌اند. آنها تصاویر مغز و بافت‌هایی که به اندازه استخوان متراکم نیستند را فراهم می‌کنند.

تفاوت بین اسکن‌های مغزی ساختاری و عملکردی چیست؟

برخی انواع اسکن‌های مغزی می‌توانند به عنوان اسکن ساختاری یا عملکردی دسته‌بندی شوند. اسکن‌های ساختاری، مانند اسکن MRI، با ساختار مغز سروکار دارند. این اسکن‌ها می‌توانند تضاد بین بافت‌های مختلف مانند مایع مغزی نخاعی، ماده خاکستری، ماده سفید و بیشتر را نشان دهند. آنها توسط محققان برای درک آناتومی مغز استفاده می‌شوند. اسکن‌های مغزی عملکردی برای اندازه‌گیری غیرمستقیم عملکردهای مغزی مانند فعالیت عصبی به‌کار می‌روند.

چگونه می‌توان یک اسکن مغزی انجام داد؟

مراکز پزشکی که اسکن MRI و CT ارائه می‌دهند می‌توانند به بیمارانی کمک کنند که علائم آن‌ها توسط سایر روش‌ها شناسایی یا مورد توجه قرار نمی‌گیرد. نورولوژیست شما ابتدا پرسش‌هایی درباره علائم و مدت زمانی که ادامه داشته‌اند خواهد پرسید، قبل از آن‌که یک اسکن مغزی تجویز کند. پزشک همچنین می‌تواند درباره مزایا و معایب انواع مختلف اسکن‌های مغزی مانند اسکن CT در مقابل اسکن MRI مشورت دهد. این کمک می‌کند تا از هزینه‌های غیر ضروری اسکن مغزی برای بیمار و بیمارستان جلوگیری شود.

اسکن مغزی EEG چیست؟

یک الکتروانسفالوگرام اسکن است که فعالیت الکتریکی مغز شما را تشخیص می‌دهد. اسکن مغزی EEG با اتصال الکترودهای EEG به پوست سر شما انجام می‌شود. حسگرها الگوهای امواج مغزی را ضبط می‌کنند و الکتروانسفالوگرام داده‌ها را به یک کامپیوتر می‌فرستد.

پزشک شما یا محققان می‌توانند داده‌های اسکن EEG مغز شما را با داده‌های دیگر اسکن‌های مغزی جفت کنند تا تصویر کامل‌تری ارائه دهند. نمونه‌ها شامل محققانی هستند که اسکن‌های مغزی از مگنتوانسفالوگرافی (MEG) و EEG را اضافه می‌کنند تا یک نقشه مغز تشکیل دهند.

اسکن مغزی چگونه انجام می‌شود؟

انواع مختلف اسکن‌های مغزی داده‌های فعالیت مغزی را از طریق روش‌های مختلف به‌دست می‌آورند.

برخی اسکن‌های مغزی، مانند تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) یا توموگرافی کامپیوتری (CT)، داده‌ها را بدون تماس جمع‌آوری می‌کنند. سیگنال‌ها وارد اشعه‌های ایکس یا میدان مغناطیسی می‌شوند که سپس با کامپیوتر ارتباط برقرار می‌کنند تا داده‌های اسکن مغزی را گردآوری کنند.

اسکن‌های الکتروانسفالوگرام (EEG) بر مغز نیاز به تماس با پوست سر دارند تا داده‌هایی جمع‌آوری کنند. اسکن‌های مگنتوانسفالوگرافی (MEG) داده‌ها را از طریق حسگرهایی که چند میلی‌متر از پوست سر فاصله دارند، جمع‌آوری می‌کنند. موضوع باید درون اسکنر به‌طور ثابت نگه داشته شود و آرایه ثابت حسگرهای مغناطیسی حول سر قرار گیرد.

برخی اسکن‌های مغزی به تزریق رنگ کنتراست برای جمع‌آوری داده‌ها نیاز دارند، یا عامل رادیواکتیو در مورد یک اسکن PET. نمونه‌ها شامل اسکن‌های دینامیکی CT یا MRI مغزی هستند. این تکنیک‌ها برای اندازه‌گیری حجم خون مغزی (CBV) و جریان خون مغزی (CBF) استفاده می‌شوند.

اسکن مغزی EEG چه چیزی نشان می‌دهد؟

یک اسکن مغزی EEG آزمونی است که فعالیت الکتریکی مغز شما را تشخیص می‌دهد. الکترودهای EEG به پوست سرتان متصل می‌شوند. حسگرها فعالیت الکتریکی از تمام نقاط مغز را ضبط می‌کنند و الکتروانسفالوگرام داده‌ها را به یک کامپیوتر می‌فرستد.

یک اسکن مغزی چه چیزی نشان می‌دهد؟

یک اسکن مغزی فعالیت‌های مغزی و بافت‌هایی را نشان می‌دهد که در غیر این صورت قابل تشخیص نیستند. تصاویر اسکن مغزی از فرآیندهایی مانند تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) با اشعه‌های ایکس متفاوت‌اند. آنها تصاویر مغز و بافت‌هایی که به اندازه استخوان متراکم نیستند را فراهم می‌کنند. این امر به‌ویژه برای تشخیص و تشخیص تومورها مهم است.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی عملکردی (fMRI) به تیم‌های جراحی کمک می‌کند تا فعالیت مغزی را با دیدن تغییرات مربوط به جریان خون که با استفاده از انرژی توسط سلول‌های مغزی مرتبط هستند، ببینند. این اجازه را به جراحان می‌دهد تا خطر جراحی مغزی یا درمان تهاجمی مشابه را برای یک بیمار ارزیابی کنند و دریابند که چگونه یک مغز نرمال، بیمار یا آسیب‌دیده کار می‌کند.

پتاسیم تشعشعی (PET) به تیم‌های پزشکی کمک می‌کند تا درجه‌ی تومور را تشخیص دهند. اسکن‌های PET مغزی می‌توانند به تشخیص وضعیت سلول‌های تومور در مراحل مختلف کمک کنند، مانند پس از پرتو درمانی یا هنگام بازگشت سلول‌های تومور.

اسکن‌های دینامیکی MRI یا CT مغزی می‌توانند جریان خون و حجم خون در مغز را تخمین بزنند. رنگ کنتراست برای کمک به فرآیندهای اسکن MRI و CT استفاده می‌شود.

انواع اسکن‌های مغزی؟

اسکن‌های مغزی می‌توانند به یکی از موارد زیر دسته‌بندی شوند: 1) اسکن بدون تماس با سر، 2) اسکن با تماس لازم، و 3) اسکن با تزریق رنگ کنتراست.

اسکن‌های بدون تماس با سر شامل اسکن‌های CT، تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) و مگنتوانسفالوگرافی (MEG) هستند. در اسکن‌های CT و MRI، سیگنال‌ها برای جمع‌آوری داده‌ها درباره مغز، چندین بار ارسال می‌شوند. این اسکن‌های موج به کامپیوتر برای پردازش ارسال می‌شوند. سرعت بالاتر سیگنال‌ها در اسکن‌های fMRI استفاده می‌شود. نرخ بالاتر سیگنال‌دهی داده‌هایی را فراهم می‌کند که در غیر این صورت در دسترس نیست.

اسکن‌هایی که نیاز به تماس با سر دارند شامل الکتروانسفالوگرام (EEG) است. الکترودها در طول سر بیمار یا موضوع پژوهش قرار می‌گیرند تا داده‌هایی درباره فعالیت امواج مغزی جمع‌آوری کنند. نتایج اسکن مغزی EEG به صورت خروجی از فعالیت الکتریکی در مغز ظاهر می‌شود.

اسکن‌های با تزریق رنگ کنتراست شامل نمونه‌هایی مانند CT دینامیک هستند. کنتراست اطلاعاتی را آشکار می‌کند که اسکن مغزی معمولی ممکن است تشخیص ندهد. این اسکن‌های دینامیک CT می‌توانند برای اندازه‌گیری حجم خون مغزی (CBV) و جریان خون مغزی (CBF) استفاده شوند.

اسکن‌های مغزی ساختاری با ساختار مغز سروکار دارند. این اسکن‌ها می‌توانند تضاد بین بافت‌های مختلف مانند مایع مغزی نخاعی، ماده خاکستری، ماده سفید و بیشتر را نشان دهند. آنها توسط محققان برای درک آناتومی مغز استفاده می‌شوند. اسکن‌های مغزی عملکردی مانند MEG، EEG و دیگر انواع برای اندازه‌گیری غیرمستقیم عملکردهای مغزی، مانند فعالیت عصبی استفاده می‌شوند.

مزایا و معایب اسکن مغزی EEG چیست؟

اسکن‌های EEG مغزی می‌توانند اطلاعاتی را ارائه دهند که دیگر اسکن‌های مغزی نتوانند تشخیص دهند. اسکن‌های EEG مغزی فعالیت الکتریکی و امواج مغزی را شناسایی می‌کنند. نورون‌ها از طریق سیگنال‌های الکتریکی ارتباط برقرار می‌کنند، بنابراین EEG ممکن است برای دیدن فعالیت مغزی به صورت زنده و هم‌زمان استفاده شود. یکی از بزرگ‌ترین مزایای اسکن‌های EEG مغزی سطح دقیق، به‌صورت میلی‌ثانیه، است که می‌توانند فعالیت مغزی را تشخیص دهند. نقطه ضعف این کاربرد تخصصی از اسکن‌های EEG مغزی این است که این سطح جزئیات مکان دقیق شروع فعالیت را نشان نمی‌دهد. چالش دیگر با اسکن‌های EEG مغزی این است که برخی انواع الکترودهای EEG ممکن است از سیگنال‌های الکتریکی دیگر در نزدیکی تداخل ایجاد کند؛ سیگنال‌های الکتریکی مرتبط با فعالیت ماهیچه‌های صورت. این تداخل دقت اسکن را کاهش می‌دهد. اسکن‌های EEG مغزی خروجی بصری ندارند. دیگر انواع اسکن‌های مغزی نیاز است تا یک نقشه کامل از مغز تشکیل شود، همراه با داده‌های EEG.

آیا Emotiv اسکن‌های EEG مغزی ارائه می‌دهد؟

EMOTIV چندین راه‌حل برای تصویربرداری که به اسکن‌های مغزی کمک می‌کنند ارائه می‌دهد. اسکن‌های مغزی از طریق EEG یا الکتروانسفالوگرافی، با هزینه مناسب با Brainwear‌های EMOTIV سازگارند. یک تیم تحقیقاتی می‌تواند به طیف گسترده‌ای از تجهیزات جمع‌آوری داده‌ها و تصویربرداری با بودجه‌ای مناسب دسترسی داشته باشد. راه‌حل‌های EMOTIV در مطالعات و ادبیات کلینیکی برای علوم اعصاب، سلامت و ایمنی در محیط کار، عملکرد شناختی، تصویربرداری مغزی، و کاربردهای فناوری کنترل‌شده توسط مغز تأیید شده است.

هدست EMOTIV EPOC X که برنده جوایز شده است، داده‌های مغزی با کیفیت حرفه‌ای برای اسکن‌های مغزی در کاربردهای آکادمیک و تجاری فراهم می‌کند. با این حال، هدست برای استفاده در تشخیص یا درمان بالینی تایید نشده است. هدست EMOTIV Insight دارای زمان تنظیم حداقل و الکترونیک بهینه‌شده برای تولید سیگنال‌های پاک از هر جایی است، که آن را برای پایش عملکرد و سالمت ایده‌آل می‌کند. کلاه EMOTIV EPOC FLEX پوشش با تراکم بالا و حسگرهای الکتروانسفالوگرام متحرک بهینه برای محققان ارائه می‌دهد.

تعریف اسکن مغزی

اسکن‌های مغزی در پژوهش‌های مغزی و پزشکی ضروری هستند. این اسکن‌ها به درک و شناسایی مسائل یا اختلالات در نواحی مختلف مغز کمک می‌کنند. انواع مختلف اسکن‌های مغزی شامل اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT)، تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)، پتاسیم انتشار تابش (PET)، مگنتوانسفالوگرافی (MEG) و بیشتر. تکنیک‌های اسکن MRI با اشعه‌های ایکس متفاوت بوده و داده‌هایی مانند تصاویر مغز و بافت‌ها را فراهم می‌کنند.


Image depicts data retrieved from an MRI brain scan.

پرسش‌های متداول درباره اسکن مغزی

اسکن مغزی چیست؟

اسکن‌های مغزی تکنیک‌های تصویربرداری هستند که به دانشمندان، محققان و پزشکان کمک می‌کنند تا بافت‌ها و نواحی مغز را ببینند و داده‌هایی درباره سلامت آنها جمع‌آوری کنند. تصاویر اسکن مغزی از فرآیندهایی مانند اسکن MRI با اشعه‌های ایکس متفاوت‌اند. آنها تصاویر مغز و بافت‌هایی که به اندازه استخوان متراکم نیستند را فراهم می‌کنند.

تفاوت بین اسکن‌های مغزی ساختاری و عملکردی چیست؟

برخی انواع اسکن‌های مغزی می‌توانند به عنوان اسکن ساختاری یا عملکردی دسته‌بندی شوند. اسکن‌های ساختاری، مانند اسکن MRI، با ساختار مغز سروکار دارند. این اسکن‌ها می‌توانند تضاد بین بافت‌های مختلف مانند مایع مغزی نخاعی، ماده خاکستری، ماده سفید و بیشتر را نشان دهند. آنها توسط محققان برای درک آناتومی مغز استفاده می‌شوند. اسکن‌های مغزی عملکردی برای اندازه‌گیری غیرمستقیم عملکردهای مغزی مانند فعالیت عصبی به‌کار می‌روند.

چگونه می‌توان یک اسکن مغزی انجام داد؟

مراکز پزشکی که اسکن MRI و CT ارائه می‌دهند می‌توانند به بیمارانی کمک کنند که علائم آن‌ها توسط سایر روش‌ها شناسایی یا مورد توجه قرار نمی‌گیرد. نورولوژیست شما ابتدا پرسش‌هایی درباره علائم و مدت زمانی که ادامه داشته‌اند خواهد پرسید، قبل از آن‌که یک اسکن مغزی تجویز کند. پزشک همچنین می‌تواند درباره مزایا و معایب انواع مختلف اسکن‌های مغزی مانند اسکن CT در مقابل اسکن MRI مشورت دهد. این کمک می‌کند تا از هزینه‌های غیر ضروری اسکن مغزی برای بیمار و بیمارستان جلوگیری شود.

اسکن مغزی EEG چیست؟

یک الکتروانسفالوگرام اسکن است که فعالیت الکتریکی مغز شما را تشخیص می‌دهد. اسکن مغزی EEG با اتصال الکترودهای EEG به پوست سر شما انجام می‌شود. حسگرها الگوهای امواج مغزی را ضبط می‌کنند و الکتروانسفالوگرام داده‌ها را به یک کامپیوتر می‌فرستد.

پزشک شما یا محققان می‌توانند داده‌های اسکن EEG مغز شما را با داده‌های دیگر اسکن‌های مغزی جفت کنند تا تصویر کامل‌تری ارائه دهند. نمونه‌ها شامل محققانی هستند که اسکن‌های مغزی از مگنتوانسفالوگرافی (MEG) و EEG را اضافه می‌کنند تا یک نقشه مغز تشکیل دهند.

اسکن مغزی چگونه انجام می‌شود؟

انواع مختلف اسکن‌های مغزی داده‌های فعالیت مغزی را از طریق روش‌های مختلف به‌دست می‌آورند.

برخی اسکن‌های مغزی، مانند تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) یا توموگرافی کامپیوتری (CT)، داده‌ها را بدون تماس جمع‌آوری می‌کنند. سیگنال‌ها وارد اشعه‌های ایکس یا میدان مغناطیسی می‌شوند که سپس با کامپیوتر ارتباط برقرار می‌کنند تا داده‌های اسکن مغزی را گردآوری کنند.

اسکن‌های الکتروانسفالوگرام (EEG) بر مغز نیاز به تماس با پوست سر دارند تا داده‌هایی جمع‌آوری کنند. اسکن‌های مگنتوانسفالوگرافی (MEG) داده‌ها را از طریق حسگرهایی که چند میلی‌متر از پوست سر فاصله دارند، جمع‌آوری می‌کنند. موضوع باید درون اسکنر به‌طور ثابت نگه داشته شود و آرایه ثابت حسگرهای مغناطیسی حول سر قرار گیرد.

برخی اسکن‌های مغزی به تزریق رنگ کنتراست برای جمع‌آوری داده‌ها نیاز دارند، یا عامل رادیواکتیو در مورد یک اسکن PET. نمونه‌ها شامل اسکن‌های دینامیکی CT یا MRI مغزی هستند. این تکنیک‌ها برای اندازه‌گیری حجم خون مغزی (CBV) و جریان خون مغزی (CBF) استفاده می‌شوند.

اسکن مغزی EEG چه چیزی نشان می‌دهد؟

یک اسکن مغزی EEG آزمونی است که فعالیت الکتریکی مغز شما را تشخیص می‌دهد. الکترودهای EEG به پوست سرتان متصل می‌شوند. حسگرها فعالیت الکتریکی از تمام نقاط مغز را ضبط می‌کنند و الکتروانسفالوگرام داده‌ها را به یک کامپیوتر می‌فرستد.

یک اسکن مغزی چه چیزی نشان می‌دهد؟

یک اسکن مغزی فعالیت‌های مغزی و بافت‌هایی را نشان می‌دهد که در غیر این صورت قابل تشخیص نیستند. تصاویر اسکن مغزی از فرآیندهایی مانند تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) با اشعه‌های ایکس متفاوت‌اند. آنها تصاویر مغز و بافت‌هایی که به اندازه استخوان متراکم نیستند را فراهم می‌کنند. این امر به‌ویژه برای تشخیص و تشخیص تومورها مهم است.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی عملکردی (fMRI) به تیم‌های جراحی کمک می‌کند تا فعالیت مغزی را با دیدن تغییرات مربوط به جریان خون که با استفاده از انرژی توسط سلول‌های مغزی مرتبط هستند، ببینند. این اجازه را به جراحان می‌دهد تا خطر جراحی مغزی یا درمان تهاجمی مشابه را برای یک بیمار ارزیابی کنند و دریابند که چگونه یک مغز نرمال، بیمار یا آسیب‌دیده کار می‌کند.

پتاسیم تشعشعی (PET) به تیم‌های پزشکی کمک می‌کند تا درجه‌ی تومور را تشخیص دهند. اسکن‌های PET مغزی می‌توانند به تشخیص وضعیت سلول‌های تومور در مراحل مختلف کمک کنند، مانند پس از پرتو درمانی یا هنگام بازگشت سلول‌های تومور.

اسکن‌های دینامیکی MRI یا CT مغزی می‌توانند جریان خون و حجم خون در مغز را تخمین بزنند. رنگ کنتراست برای کمک به فرآیندهای اسکن MRI و CT استفاده می‌شود.

انواع اسکن‌های مغزی؟

اسکن‌های مغزی می‌توانند به یکی از موارد زیر دسته‌بندی شوند: 1) اسکن بدون تماس با سر، 2) اسکن با تماس لازم، و 3) اسکن با تزریق رنگ کنتراست.

اسکن‌های بدون تماس با سر شامل اسکن‌های CT، تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) و مگنتوانسفالوگرافی (MEG) هستند. در اسکن‌های CT و MRI، سیگنال‌ها برای جمع‌آوری داده‌ها درباره مغز، چندین بار ارسال می‌شوند. این اسکن‌های موج به کامپیوتر برای پردازش ارسال می‌شوند. سرعت بالاتر سیگنال‌ها در اسکن‌های fMRI استفاده می‌شود. نرخ بالاتر سیگنال‌دهی داده‌هایی را فراهم می‌کند که در غیر این صورت در دسترس نیست.

اسکن‌هایی که نیاز به تماس با سر دارند شامل الکتروانسفالوگرام (EEG) است. الکترودها در طول سر بیمار یا موضوع پژوهش قرار می‌گیرند تا داده‌هایی درباره فعالیت امواج مغزی جمع‌آوری کنند. نتایج اسکن مغزی EEG به صورت خروجی از فعالیت الکتریکی در مغز ظاهر می‌شود.

اسکن‌های با تزریق رنگ کنتراست شامل نمونه‌هایی مانند CT دینامیک هستند. کنتراست اطلاعاتی را آشکار می‌کند که اسکن مغزی معمولی ممکن است تشخیص ندهد. این اسکن‌های دینامیک CT می‌توانند برای اندازه‌گیری حجم خون مغزی (CBV) و جریان خون مغزی (CBF) استفاده شوند.

اسکن‌های مغزی ساختاری با ساختار مغز سروکار دارند. این اسکن‌ها می‌توانند تضاد بین بافت‌های مختلف مانند مایع مغزی نخاعی، ماده خاکستری، ماده سفید و بیشتر را نشان دهند. آنها توسط محققان برای درک آناتومی مغز استفاده می‌شوند. اسکن‌های مغزی عملکردی مانند MEG، EEG و دیگر انواع برای اندازه‌گیری غیرمستقیم عملکردهای مغزی، مانند فعالیت عصبی استفاده می‌شوند.

مزایا و معایب اسکن مغزی EEG چیست؟

اسکن‌های EEG مغزی می‌توانند اطلاعاتی را ارائه دهند که دیگر اسکن‌های مغزی نتوانند تشخیص دهند. اسکن‌های EEG مغزی فعالیت الکتریکی و امواج مغزی را شناسایی می‌کنند. نورون‌ها از طریق سیگنال‌های الکتریکی ارتباط برقرار می‌کنند، بنابراین EEG ممکن است برای دیدن فعالیت مغزی به صورت زنده و هم‌زمان استفاده شود. یکی از بزرگ‌ترین مزایای اسکن‌های EEG مغزی سطح دقیق، به‌صورت میلی‌ثانیه، است که می‌توانند فعالیت مغزی را تشخیص دهند. نقطه ضعف این کاربرد تخصصی از اسکن‌های EEG مغزی این است که این سطح جزئیات مکان دقیق شروع فعالیت را نشان نمی‌دهد. چالش دیگر با اسکن‌های EEG مغزی این است که برخی انواع الکترودهای EEG ممکن است از سیگنال‌های الکتریکی دیگر در نزدیکی تداخل ایجاد کند؛ سیگنال‌های الکتریکی مرتبط با فعالیت ماهیچه‌های صورت. این تداخل دقت اسکن را کاهش می‌دهد. اسکن‌های EEG مغزی خروجی بصری ندارند. دیگر انواع اسکن‌های مغزی نیاز است تا یک نقشه کامل از مغز تشکیل شود، همراه با داده‌های EEG.

آیا Emotiv اسکن‌های EEG مغزی ارائه می‌دهد؟

EMOTIV چندین راه‌حل برای تصویربرداری که به اسکن‌های مغزی کمک می‌کنند ارائه می‌دهد. اسکن‌های مغزی از طریق EEG یا الکتروانسفالوگرافی، با هزینه مناسب با Brainwear‌های EMOTIV سازگارند. یک تیم تحقیقاتی می‌تواند به طیف گسترده‌ای از تجهیزات جمع‌آوری داده‌ها و تصویربرداری با بودجه‌ای مناسب دسترسی داشته باشد. راه‌حل‌های EMOTIV در مطالعات و ادبیات کلینیکی برای علوم اعصاب، سلامت و ایمنی در محیط کار، عملکرد شناختی، تصویربرداری مغزی، و کاربردهای فناوری کنترل‌شده توسط مغز تأیید شده است.

هدست EMOTIV EPOC X که برنده جوایز شده است، داده‌های مغزی با کیفیت حرفه‌ای برای اسکن‌های مغزی در کاربردهای آکادمیک و تجاری فراهم می‌کند. با این حال، هدست برای استفاده در تشخیص یا درمان بالینی تایید نشده است. هدست EMOTIV Insight دارای زمان تنظیم حداقل و الکترونیک بهینه‌شده برای تولید سیگنال‌های پاک از هر جایی است، که آن را برای پایش عملکرد و سالمت ایده‌آل می‌کند. کلاه EMOTIV EPOC FLEX پوشش با تراکم بالا و حسگرهای الکتروانسفالوگرام متحرک بهینه برای محققان ارائه می‌دهد.