W celu promocji streamingu muzyki, największy norweski dostawca usług telekomunikacyjnych, firma Telia, zaangażował Dimitriosa Adamosa z Uniwersytetu Arystotelesa w Salonikach do przeprowadzenia naukowego eksperymentu muzyczno-EEG z wykorzystaniem urządzenia Emotiv EPOC+ w celu rejestracji sygnału EEG u 3 znanych norweskich artystów podczas słuchania utwórów z różnych gatunków muzycznych.

Zarejestrowane dane EEG zostały przeanalizowane przy użyciu algorytmu, który Dimitrios i jego zespół opracowali w celu wykrycia, czy komuś podobała się muzyka, której słuchał.

Algorytm opiera się na pojedynczym, dostrzegalnym wzorcu elektrycznym, który odpowiada specyficznemu ludzkiemu doświadczeniu estetycznemu: naszej ocenie muzyki.

Ku zaskoczeniu artystów, niektóre wyniki były bardziej nieoczekiwane niż inne. Wiele utworów, które podobały się artystom, różniło się od ich przewidywanych wyborów, co ilustruje zarówno ograniczenia skal samooceny, jak i szersze uznanie artystów dla muzyki.

W celu udokumentowania tego doświadczenia powstał film krótkometrażowy wyreżyserowany przez Christiana Holm-Glada, z angielskimi napisami.