MÓZGI KONTRA WIRUS - Aktualności z badań - Emotiv

MÓZG KONTRA WIRUS - Aktualności z badania

Quoc Minh Lai

Zaktualizowano dnia

13 paź 2020

MÓZGI KONTRA WIRUS - Aktualności z badań - Emotiv

MÓZG KONTRA WIRUS - Aktualności z badania

Quoc Minh Lai

Zaktualizowano dnia

13 paź 2020

MÓZGI KONTRA WIRUS - Aktualności z badań - Emotiv

MÓZG KONTRA WIRUS - Aktualności z badania

Quoc Minh Lai

Zaktualizowano dnia

13 paź 2020

Strategie komunikacji w mediach społecznościowych są zbyt ważne, aby nie opierać ich na rzetelnej nauce. Właśnie dlatego uruchomiliśmy projekt BRAINSvsVIRUS: niekomercyjne badanie wykorzystujące zupełnie nową platformę do zdalnego zbierania danych o mózgu od Emotiv, aby lepiej zrozumieć, jak ludzie przetwarzają informacje związane z COVID udostępniane przez organy zdrowia publicznego i dostarczyć unikalnych informacji (insights) na temat poziomu stresu doświadczanego przez ludzi w domu.

Przez ostatnie 8 miesięcy rządy i agencje zdrowia publicznego na całym świecie zmagały się z przekazywaniem informacji związanych z COVID opinii publicznej i przekonywaniem ludzi do zmiany zachowań w celu spowolnienia rozprzestrzeniania się koronawirusa. Brutalna rzeczywistość jest taka, że dopóki nie zostanie znaleziona szczepionka, jedynym sposobem na spowolnienie rozprzestrzeniania się koronawirusa jest przekonanie jak największej liczby osób nie tylko do zmiany dotychczasowych nawyków, ale także do trzymania się nowych przyzwyczajeń, które mogą uratować życie. Należą do nich: częste mycie rąk, unikanie bliskiego kontaktu poprzez zachowywanie dystansu fizycznego, zakrywanie ust i nosa maseczkami, zakrywanie ust podczas kaszlu i kichania, częste czyszczenie i dezynfekcja powierzchni oraz regularne monitorowanie stanu swojego zdrowia.

W niedawnym artykule Alfred Sommer, były dziekan Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health, został zacytowany: „Największym niewykorzystanym narzędziem zdrowia publicznego jest edukacja społeczeństwa <…> Teraz, w czasie pandemii, nadrabia ono zaległości”. Komunikowanie zaleceń zdrowia publicznego i edukowanie społeczeństwa w czasach kryzysu to, delikatnie mówiąc, niełatwe zadanie. Szczególnie gdy pandemia ma charakter globalny, przedłuża się w czasie i nie widać jej wyraźnego końca na horyzoncie. Nawet ludzie, którzy dokładają wszelkich starań, aby przestrzegać zaleceń związanych z COVID-19, ogólnie doświadczają zmęczenia profilaktyką: poczucia, że komunikaty i środki zapobiegawcze są nużące, co prowadzi do zniechęcenia i sprawia, że ludzie zwracają coraz mniejszą uwagę na komunikaty zdrowia publicznego.

(Kliknij tutaj, aby zobaczyć pełną infografikę)

Jednym ze szczególnych problemów, który uniemożliwił skuteczną komunikację na temat COVID-19, jest brak rygorystycznej metodologii naukowej stosowanej podczas projektowania różnych form komunikacji i testowania ich wpływu przed wdrożeniem. O ile te komunikaty są w ogóle testowane, co niestety nie zawsze ma miejsce.

Najczęstszym sposobem testowania skuteczności komunikatów zdrowia publicznego jest stosowanie metod opartych na deklaracjach uczestników, takich jak kwestionariusze, ankiety i grupy fokusowe. Metody te są znane z tego, że mają swoje wady. W najlepszym wypadku metody te dostarczają jedynie poglądu na to, co ludzie myślą, że zrobią, lub co uważają, że powinni zrobić. To jednak nie wystarczy, ponieważ często istnieje rozbieżność między tym, co deklarujemy w ankietach, a tym, co faktycznie robimy, między naszymi intencjami a działaniami.

Jednym ze sposobów na zniwelowanie tej luki i lepsze ukierunkowanie strategii komunikacji w zdrowiu publicznym jest wykorzystanie wiedzy neuronaukowej jako uzupełnienia deklaracji uczestników. W świetle badań, które wykazały, że dane neuronaukowe lepiej przewidują, który komunikat profilaktyczny będzie miał największy wpływ na ludzi, od ponad dekady naukowcy postulują o wykorzystanie danych o mózgu w strategiach zdrowia publicznego. Dane o pracy mózgu mogą być szczególnie przydatne, aby lepiej zrozumieć, w jaki sposób ludzie przetwarzają komunikaty zdrowia publicznego oraz jak powtarzanie komunikatów prowadzi do zmęczenia profilaktyką.

  • *

(Kliknij tutaj, aby zobaczyć pełną infografikę)

Jednak w przeciwieństwie do sektora prywatnego, który od ponad dwóch dekad wykorzystuje neuronaukę, aby lepiej komunikować się i angażować swoich konsumentów i pracowników, większość lokalnych i krajowych organów zdrowia publicznego nie dysponuje zespołami badaczy behawioralnych i kognitywistów. Nie mają też dostępu do neurotechnologii, które mogłyby zdalnie mierzyć reakcje mózgu ludzi w ich domach, w tym zmiany w poziomie rzeczywiście odczuwanego stresu.

Od niemal dekady dziesiątki tysięcy ludzi w ponad 120 krajach korzystają z rozwiązań Emotiv do prowadzenia badań. Osoby te to naukowcy akademiccy i obywatele, badacze branżowi, projektanci, liderzy R&D i przedstawiciele wielu innych profesji. Dzięki globalnej społeczności właścicieli i użytkowników urządzeń do badania mózgu Emotiv opublikowano kilka tysięcy prac naukowych (wyszukiwanie w Google Scholar dla hasła „Emotiv AND EEG” na dzień 11 października 2020 r.). Dlatego zaangażowaliśmy naszą globalną społeczność do wniesienia wkładu w projekt BRAINSvsVIRUS. Dzięki naszym autorskim algorytmom uczenia maszynowego przyjrzeliśmy się, jak różnorodne plakaty, filmy i komunikaty dotyczące zdrowia publicznego pochodzące z całego świata wpłynęły na mózgi ludzi w ich domach.

Badane przez nas miary pracy mózgu obejmują poziom stresu poznawczego, uwagi, walencji i relaksacji. Począwszy od przyszłego tygodnia będziemy dzielić się niektórymi z naszych wniosków (insights).

(Kliknij tutaj, aby zobaczyć pełną infografikę)

Nasze mózgi odgrywają kluczową rolę w sposobie, w jaki przetwarzamy informacje, wpływamy na siebie nawzajem, podejmujemy decyzje, przyjmujemy nowe zachowania i trzymamy się ich. Organy zdrowia publicznego nie mogą już ignorować korzyści płynących z włączenia wniosków (insights) z danych o pracy mózgu do projektowania, wdrażania i oceny komunikacji zdrowotnej.

Organy zdrowia publicznego muszą wykorzystywać najbardziej zaawansowane technologie (neurotechnologie) i rygorystyczną naukę (neuronaukę) dostępne w celu wspierania strategii komunikacji związanej z COVID i zarządzania stresem w organizacjach publicznych i prywatnych.

Kiedy stawką jest ludzkie życie, neuronauka ma większe znaczenie niż kiedykolwiek.

Bibliografia:

Sara Brown. A checklist for effective COVID-19 public health messaging. MIT Sloan School of Management. 8 maja 2020 r.

Center for Disease Control. How to Protect Yourself & Others. 11 września 2020 r.

Emily Falk, Elliot Berkman, Danielle Whalen, Matthew D Lieberman. Neural Activity During Health Messaging Predicts Reductions in Smoking Above and Beyond Self-Report. Health Psychology, 1 marca 2011 r. Tom 30(2). Strony 177-185.

Martin A. Imhof, Ralf Schmälzle, Britta Renner, Harald T. Schupp. How real-life health messages engage our brains: Shared processing of effective anti-alcohol videos. Social Cognitive Affective Neuroscience. Lipiec 2017 r., Tom 12(7), strony 1188-1196.

Olivier Oullier. We can combat the virus by equipping governments with an arsenal of neurotech. The National, 17 marca 2020 r.

Olivier Oullier & Sarah Sauneron. Improving public health prevention with behavioural, cognitive and neuroscience. Prime Minister of France: Center for Strategic Analyses. 16 marca 2010 r.

Meeta Shah. The Failure of Public Health Messaging about COVID-19. Scientific American, 3 września 2020 r.

Milan Sharma. Health minister calls out ‘prevention fatigue’, urges for Covid-19 precautions during festivals. India Today. 4 października 2020 r.

Frances Stead Sellers. On social media, influencers put the coronavirus in the spotlight. The Washington Post, 6 czerwca 2020 r.

Strategie komunikacji w mediach społecznościowych są zbyt ważne, aby nie opierać ich na rzetelnej nauce. Właśnie dlatego uruchomiliśmy projekt BRAINSvsVIRUS: niekomercyjne badanie wykorzystujące zupełnie nową platformę do zdalnego zbierania danych o mózgu od Emotiv, aby lepiej zrozumieć, jak ludzie przetwarzają informacje związane z COVID udostępniane przez organy zdrowia publicznego i dostarczyć unikalnych informacji (insights) na temat poziomu stresu doświadczanego przez ludzi w domu.

Przez ostatnie 8 miesięcy rządy i agencje zdrowia publicznego na całym świecie zmagały się z przekazywaniem informacji związanych z COVID opinii publicznej i przekonywaniem ludzi do zmiany zachowań w celu spowolnienia rozprzestrzeniania się koronawirusa. Brutalna rzeczywistość jest taka, że dopóki nie zostanie znaleziona szczepionka, jedynym sposobem na spowolnienie rozprzestrzeniania się koronawirusa jest przekonanie jak największej liczby osób nie tylko do zmiany dotychczasowych nawyków, ale także do trzymania się nowych przyzwyczajeń, które mogą uratować życie. Należą do nich: częste mycie rąk, unikanie bliskiego kontaktu poprzez zachowywanie dystansu fizycznego, zakrywanie ust i nosa maseczkami, zakrywanie ust podczas kaszlu i kichania, częste czyszczenie i dezynfekcja powierzchni oraz regularne monitorowanie stanu swojego zdrowia.

W niedawnym artykule Alfred Sommer, były dziekan Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health, został zacytowany: „Największym niewykorzystanym narzędziem zdrowia publicznego jest edukacja społeczeństwa <…> Teraz, w czasie pandemii, nadrabia ono zaległości”. Komunikowanie zaleceń zdrowia publicznego i edukowanie społeczeństwa w czasach kryzysu to, delikatnie mówiąc, niełatwe zadanie. Szczególnie gdy pandemia ma charakter globalny, przedłuża się w czasie i nie widać jej wyraźnego końca na horyzoncie. Nawet ludzie, którzy dokładają wszelkich starań, aby przestrzegać zaleceń związanych z COVID-19, ogólnie doświadczają zmęczenia profilaktyką: poczucia, że komunikaty i środki zapobiegawcze są nużące, co prowadzi do zniechęcenia i sprawia, że ludzie zwracają coraz mniejszą uwagę na komunikaty zdrowia publicznego.

(Kliknij tutaj, aby zobaczyć pełną infografikę)

Jednym ze szczególnych problemów, który uniemożliwił skuteczną komunikację na temat COVID-19, jest brak rygorystycznej metodologii naukowej stosowanej podczas projektowania różnych form komunikacji i testowania ich wpływu przed wdrożeniem. O ile te komunikaty są w ogóle testowane, co niestety nie zawsze ma miejsce.

Najczęstszym sposobem testowania skuteczności komunikatów zdrowia publicznego jest stosowanie metod opartych na deklaracjach uczestników, takich jak kwestionariusze, ankiety i grupy fokusowe. Metody te są znane z tego, że mają swoje wady. W najlepszym wypadku metody te dostarczają jedynie poglądu na to, co ludzie myślą, że zrobią, lub co uważają, że powinni zrobić. To jednak nie wystarczy, ponieważ często istnieje rozbieżność między tym, co deklarujemy w ankietach, a tym, co faktycznie robimy, między naszymi intencjami a działaniami.

Jednym ze sposobów na zniwelowanie tej luki i lepsze ukierunkowanie strategii komunikacji w zdrowiu publicznym jest wykorzystanie wiedzy neuronaukowej jako uzupełnienia deklaracji uczestników. W świetle badań, które wykazały, że dane neuronaukowe lepiej przewidują, który komunikat profilaktyczny będzie miał największy wpływ na ludzi, od ponad dekady naukowcy postulują o wykorzystanie danych o mózgu w strategiach zdrowia publicznego. Dane o pracy mózgu mogą być szczególnie przydatne, aby lepiej zrozumieć, w jaki sposób ludzie przetwarzają komunikaty zdrowia publicznego oraz jak powtarzanie komunikatów prowadzi do zmęczenia profilaktyką.

  • *

(Kliknij tutaj, aby zobaczyć pełną infografikę)

Jednak w przeciwieństwie do sektora prywatnego, który od ponad dwóch dekad wykorzystuje neuronaukę, aby lepiej komunikować się i angażować swoich konsumentów i pracowników, większość lokalnych i krajowych organów zdrowia publicznego nie dysponuje zespołami badaczy behawioralnych i kognitywistów. Nie mają też dostępu do neurotechnologii, które mogłyby zdalnie mierzyć reakcje mózgu ludzi w ich domach, w tym zmiany w poziomie rzeczywiście odczuwanego stresu.

Od niemal dekady dziesiątki tysięcy ludzi w ponad 120 krajach korzystają z rozwiązań Emotiv do prowadzenia badań. Osoby te to naukowcy akademiccy i obywatele, badacze branżowi, projektanci, liderzy R&D i przedstawiciele wielu innych profesji. Dzięki globalnej społeczności właścicieli i użytkowników urządzeń do badania mózgu Emotiv opublikowano kilka tysięcy prac naukowych (wyszukiwanie w Google Scholar dla hasła „Emotiv AND EEG” na dzień 11 października 2020 r.). Dlatego zaangażowaliśmy naszą globalną społeczność do wniesienia wkładu w projekt BRAINSvsVIRUS. Dzięki naszym autorskim algorytmom uczenia maszynowego przyjrzeliśmy się, jak różnorodne plakaty, filmy i komunikaty dotyczące zdrowia publicznego pochodzące z całego świata wpłynęły na mózgi ludzi w ich domach.

Badane przez nas miary pracy mózgu obejmują poziom stresu poznawczego, uwagi, walencji i relaksacji. Począwszy od przyszłego tygodnia będziemy dzielić się niektórymi z naszych wniosków (insights).

(Kliknij tutaj, aby zobaczyć pełną infografikę)

Nasze mózgi odgrywają kluczową rolę w sposobie, w jaki przetwarzamy informacje, wpływamy na siebie nawzajem, podejmujemy decyzje, przyjmujemy nowe zachowania i trzymamy się ich. Organy zdrowia publicznego nie mogą już ignorować korzyści płynących z włączenia wniosków (insights) z danych o pracy mózgu do projektowania, wdrażania i oceny komunikacji zdrowotnej.

Organy zdrowia publicznego muszą wykorzystywać najbardziej zaawansowane technologie (neurotechnologie) i rygorystyczną naukę (neuronaukę) dostępne w celu wspierania strategii komunikacji związanej z COVID i zarządzania stresem w organizacjach publicznych i prywatnych.

Kiedy stawką jest ludzkie życie, neuronauka ma większe znaczenie niż kiedykolwiek.

Bibliografia:

Sara Brown. A checklist for effective COVID-19 public health messaging. MIT Sloan School of Management. 8 maja 2020 r.

Center for Disease Control. How to Protect Yourself & Others. 11 września 2020 r.

Emily Falk, Elliot Berkman, Danielle Whalen, Matthew D Lieberman. Neural Activity During Health Messaging Predicts Reductions in Smoking Above and Beyond Self-Report. Health Psychology, 1 marca 2011 r. Tom 30(2). Strony 177-185.

Martin A. Imhof, Ralf Schmälzle, Britta Renner, Harald T. Schupp. How real-life health messages engage our brains: Shared processing of effective anti-alcohol videos. Social Cognitive Affective Neuroscience. Lipiec 2017 r., Tom 12(7), strony 1188-1196.

Olivier Oullier. We can combat the virus by equipping governments with an arsenal of neurotech. The National, 17 marca 2020 r.

Olivier Oullier & Sarah Sauneron. Improving public health prevention with behavioural, cognitive and neuroscience. Prime Minister of France: Center for Strategic Analyses. 16 marca 2010 r.

Meeta Shah. The Failure of Public Health Messaging about COVID-19. Scientific American, 3 września 2020 r.

Milan Sharma. Health minister calls out ‘prevention fatigue’, urges for Covid-19 precautions during festivals. India Today. 4 października 2020 r.

Frances Stead Sellers. On social media, influencers put the coronavirus in the spotlight. The Washington Post, 6 czerwca 2020 r.

Strategie komunikacji w mediach społecznościowych są zbyt ważne, aby nie opierać ich na rzetelnej nauce. Właśnie dlatego uruchomiliśmy projekt BRAINSvsVIRUS: niekomercyjne badanie wykorzystujące zupełnie nową platformę do zdalnego zbierania danych o mózgu od Emotiv, aby lepiej zrozumieć, jak ludzie przetwarzają informacje związane z COVID udostępniane przez organy zdrowia publicznego i dostarczyć unikalnych informacji (insights) na temat poziomu stresu doświadczanego przez ludzi w domu.

Przez ostatnie 8 miesięcy rządy i agencje zdrowia publicznego na całym świecie zmagały się z przekazywaniem informacji związanych z COVID opinii publicznej i przekonywaniem ludzi do zmiany zachowań w celu spowolnienia rozprzestrzeniania się koronawirusa. Brutalna rzeczywistość jest taka, że dopóki nie zostanie znaleziona szczepionka, jedynym sposobem na spowolnienie rozprzestrzeniania się koronawirusa jest przekonanie jak największej liczby osób nie tylko do zmiany dotychczasowych nawyków, ale także do trzymania się nowych przyzwyczajeń, które mogą uratować życie. Należą do nich: częste mycie rąk, unikanie bliskiego kontaktu poprzez zachowywanie dystansu fizycznego, zakrywanie ust i nosa maseczkami, zakrywanie ust podczas kaszlu i kichania, częste czyszczenie i dezynfekcja powierzchni oraz regularne monitorowanie stanu swojego zdrowia.

W niedawnym artykule Alfred Sommer, były dziekan Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health, został zacytowany: „Największym niewykorzystanym narzędziem zdrowia publicznego jest edukacja społeczeństwa <…> Teraz, w czasie pandemii, nadrabia ono zaległości”. Komunikowanie zaleceń zdrowia publicznego i edukowanie społeczeństwa w czasach kryzysu to, delikatnie mówiąc, niełatwe zadanie. Szczególnie gdy pandemia ma charakter globalny, przedłuża się w czasie i nie widać jej wyraźnego końca na horyzoncie. Nawet ludzie, którzy dokładają wszelkich starań, aby przestrzegać zaleceń związanych z COVID-19, ogólnie doświadczają zmęczenia profilaktyką: poczucia, że komunikaty i środki zapobiegawcze są nużące, co prowadzi do zniechęcenia i sprawia, że ludzie zwracają coraz mniejszą uwagę na komunikaty zdrowia publicznego.

(Kliknij tutaj, aby zobaczyć pełną infografikę)

Jednym ze szczególnych problemów, który uniemożliwił skuteczną komunikację na temat COVID-19, jest brak rygorystycznej metodologii naukowej stosowanej podczas projektowania różnych form komunikacji i testowania ich wpływu przed wdrożeniem. O ile te komunikaty są w ogóle testowane, co niestety nie zawsze ma miejsce.

Najczęstszym sposobem testowania skuteczności komunikatów zdrowia publicznego jest stosowanie metod opartych na deklaracjach uczestników, takich jak kwestionariusze, ankiety i grupy fokusowe. Metody te są znane z tego, że mają swoje wady. W najlepszym wypadku metody te dostarczają jedynie poglądu na to, co ludzie myślą, że zrobią, lub co uważają, że powinni zrobić. To jednak nie wystarczy, ponieważ często istnieje rozbieżność między tym, co deklarujemy w ankietach, a tym, co faktycznie robimy, między naszymi intencjami a działaniami.

Jednym ze sposobów na zniwelowanie tej luki i lepsze ukierunkowanie strategii komunikacji w zdrowiu publicznym jest wykorzystanie wiedzy neuronaukowej jako uzupełnienia deklaracji uczestników. W świetle badań, które wykazały, że dane neuronaukowe lepiej przewidują, który komunikat profilaktyczny będzie miał największy wpływ na ludzi, od ponad dekady naukowcy postulują o wykorzystanie danych o mózgu w strategiach zdrowia publicznego. Dane o pracy mózgu mogą być szczególnie przydatne, aby lepiej zrozumieć, w jaki sposób ludzie przetwarzają komunikaty zdrowia publicznego oraz jak powtarzanie komunikatów prowadzi do zmęczenia profilaktyką.

  • *

(Kliknij tutaj, aby zobaczyć pełną infografikę)

Jednak w przeciwieństwie do sektora prywatnego, który od ponad dwóch dekad wykorzystuje neuronaukę, aby lepiej komunikować się i angażować swoich konsumentów i pracowników, większość lokalnych i krajowych organów zdrowia publicznego nie dysponuje zespołami badaczy behawioralnych i kognitywistów. Nie mają też dostępu do neurotechnologii, które mogłyby zdalnie mierzyć reakcje mózgu ludzi w ich domach, w tym zmiany w poziomie rzeczywiście odczuwanego stresu.

Od niemal dekady dziesiątki tysięcy ludzi w ponad 120 krajach korzystają z rozwiązań Emotiv do prowadzenia badań. Osoby te to naukowcy akademiccy i obywatele, badacze branżowi, projektanci, liderzy R&D i przedstawiciele wielu innych profesji. Dzięki globalnej społeczności właścicieli i użytkowników urządzeń do badania mózgu Emotiv opublikowano kilka tysięcy prac naukowych (wyszukiwanie w Google Scholar dla hasła „Emotiv AND EEG” na dzień 11 października 2020 r.). Dlatego zaangażowaliśmy naszą globalną społeczność do wniesienia wkładu w projekt BRAINSvsVIRUS. Dzięki naszym autorskim algorytmom uczenia maszynowego przyjrzeliśmy się, jak różnorodne plakaty, filmy i komunikaty dotyczące zdrowia publicznego pochodzące z całego świata wpłynęły na mózgi ludzi w ich domach.

Badane przez nas miary pracy mózgu obejmują poziom stresu poznawczego, uwagi, walencji i relaksacji. Począwszy od przyszłego tygodnia będziemy dzielić się niektórymi z naszych wniosków (insights).

(Kliknij tutaj, aby zobaczyć pełną infografikę)

Nasze mózgi odgrywają kluczową rolę w sposobie, w jaki przetwarzamy informacje, wpływamy na siebie nawzajem, podejmujemy decyzje, przyjmujemy nowe zachowania i trzymamy się ich. Organy zdrowia publicznego nie mogą już ignorować korzyści płynących z włączenia wniosków (insights) z danych o pracy mózgu do projektowania, wdrażania i oceny komunikacji zdrowotnej.

Organy zdrowia publicznego muszą wykorzystywać najbardziej zaawansowane technologie (neurotechnologie) i rygorystyczną naukę (neuronaukę) dostępne w celu wspierania strategii komunikacji związanej z COVID i zarządzania stresem w organizacjach publicznych i prywatnych.

Kiedy stawką jest ludzkie życie, neuronauka ma większe znaczenie niż kiedykolwiek.

Bibliografia:

Sara Brown. A checklist for effective COVID-19 public health messaging. MIT Sloan School of Management. 8 maja 2020 r.

Center for Disease Control. How to Protect Yourself & Others. 11 września 2020 r.

Emily Falk, Elliot Berkman, Danielle Whalen, Matthew D Lieberman. Neural Activity During Health Messaging Predicts Reductions in Smoking Above and Beyond Self-Report. Health Psychology, 1 marca 2011 r. Tom 30(2). Strony 177-185.

Martin A. Imhof, Ralf Schmälzle, Britta Renner, Harald T. Schupp. How real-life health messages engage our brains: Shared processing of effective anti-alcohol videos. Social Cognitive Affective Neuroscience. Lipiec 2017 r., Tom 12(7), strony 1188-1196.

Olivier Oullier. We can combat the virus by equipping governments with an arsenal of neurotech. The National, 17 marca 2020 r.

Olivier Oullier & Sarah Sauneron. Improving public health prevention with behavioural, cognitive and neuroscience. Prime Minister of France: Center for Strategic Analyses. 16 marca 2010 r.

Meeta Shah. The Failure of Public Health Messaging about COVID-19. Scientific American, 3 września 2020 r.

Milan Sharma. Health minister calls out ‘prevention fatigue’, urges for Covid-19 precautions during festivals. India Today. 4 października 2020 r.

Frances Stead Sellers. On social media, influencers put the coronavirus in the spotlight. The Washington Post, 6 czerwca 2020 r.

wykres wymiaru fraktalnego sygnału EEG

Kontynuuj czytanie

Dekodowanie relacji między aktywnością mózgu a aktywnością mięśni twarzy w odpowiedzi na dynamiczne bodźce wzrokowe